استاد چنگیز مهدی پور :
سخت گیری های غیر لازم را تحمل نمی کنم + فیلم (قسمت دوم)
1405/06/23 - 16:16 - کد خبر: 168422
نسخه چاپی
نصر: «عاشیق مهدی پور» در بیان علت مهاجرتش گفت: من این صنعت و ذات موسیقی را باور دارم که انسان ها را به هم نزدیک می کند. من تماما تبریزم، من ایرانم و من آذربایجانم ولی امروز، در سنی نیستم که بخواهم اصالت هنرم را در مقابل سخت گیری های غیر لازم ثابت کنم.
به گزارش نصر، «عاشیق چنگیز مهدی پور» در بخش دیگری از گفتگوی خود با خبرنگاران نصر، ۳۰ سال فعالیت خود در این حرفه را تشریح کرد: من در این راه خیلی تلاش کرده ام. اولین بار، موسیقی عاشیقی را با نُت نواخته ام و اولین مِتد علمی برای این ساز را من نوشته ام. نزدیک به ۱۲۰ قطعه اشعار عاشیق را نُت نویسی کرده ام که اکثر آن منتشر شده است. اولین آرانژمان متفاوت اجرای گروهی این صنعت را تنظیم کرده و در بیش از ۳۰ کشور، کنسرت های مختلف از جمله سولو داشتم که همه ، تلاش های من برای درخشش هرچه بیشتر این صنعت در زمان معاصر بوده است.
وی صنعت موسیقی عاشیقی را کاملا حسی خواند و گفت: معتقدم تُن موسیقیاییِ هر انگشت، نوای خاص خود را می زند، جمله بندی ها در موزونِ موسیقی، سخن می گوید و نیاز به دقت و علم دارد.
عاشیق مهدی پور، آموزشگاه موسیقی «روشن» را از سال ۷۱ بازگشایی کرده و هدفش از این کار را این چنین توصیف می کند: دنیای من چنین است که معتقدم باید شبانه روز، آموزش را در این زمانه پیگیری کنی تا در دنیایی که موسیقی های متنوع غرب و شرق توسط رسانه های مختلف، به نسل های جوان نشان داده می شود و سلایق را شکل می دهند، هرچه بیشتر ملت را با موسیقی اصیل خود آشنا بسازی.
وی اذعان داشت: معتقدم این موسیقی، پتانسیل بالایی داشته که هزاران سال، سینه به سینه به نسل های بعد از خود منتقل شده و همواره ماندگار است.
عاشیق مهدی پور امروز کجاست؟
عاشیق مهدی پور از ده سال دوری از وطن گفت: تا ده سال پیش در تبریز ساکن بودم. به دلایلی از اینجا رفتم ولی همیشه دلم اینجاست؛ حفظ آموزشگاه، بندی است که دلبستگی من به این شهر را حفظ کرده است. باور دارم تبریز، سرچشمه تمدن است و با هیچ جای ایران قابل مقایسه نیست و خاک مقبره الشعرا، سند این ادعاست .
وی در تشریح دلایل رفتنش از این دیار گفت: تا یک سنی، آدمیزاد برخی حرف ها را تحمل می کند ولی در جایی از زندگی، خود را دریغ می کند و دور می شود. من خود می دانم که برای این شهر لازم ام و در اینجا کارهای بسیاری کرده ام. با سال ها تجربه، این که از من مجوز می طلبند، برایم تکلیف قطعات مشخص می کنند و مرا با تازه کار ها در یک ردیف قرار می دهند، مسئله ای بود که نمی توانستم به راحتی از آن بگذرم.
وی افزود: من این صنعت را باور دارم. موسیقی را باور دارم که انسان ها را به هم نزدیک می کند لذا هرچه انجام داده ام، بی توقع بوده. من تماما تبریزم. من ایرانم و من آذربایجانم ولی امروز، در سنی نیستم که بخواهم اصالت هنرم را با سخت گیری های غیر لازم ثابت کنم.
ادامه دارد...
انتهای پیام/
نصر