جای خالی پیوست رسانه ای در طرح ها و برنامه های مدیران 

به گزارش نصر: پیمان پاکزاد با بیان اینکه روابط عمومی ها به فراخور زمان و موضوع اطلاع‌رسانی و اقدامات رسانه‌ای را انجام می‌دهند، اظهار کرد: البته ضعف ساختار، ضعف نگرش مدیران و نبود دید تخصصی، ضعف آموزش و نبود سواد رسانه موجب شده هیچ برنامه یا چشم‌اندازی در سازمان‌ها و ادارات پیوست رسانه‌ای نداشته باشد.
وی بیان داشت: روابط عمومی باید هر لحظه در امتداد دنیای جدید حرکت کند.                                                                                                         
وی پاکزاد خاطر نشان کرد: روابط عمومی به مثابه هنر هشتم و بازوی رسانه ای سازمان ها، ویترین عملکرد ادارات محسوب می شود، اما برای تحقق کارکردها و وظایف خود موانع و مشکلات نگرشی و ساختاری بر فعالیت های آن سایه افکنده است.
 این فعال رسانه ای ادامه داد: تقلیل جایگاه ساختار اداری روابط عمومی‌ها در بیش از یک دهه گذشته و نداشتن چارت و جایگاه مناسب، مشکلات عدیده‌ای را برای آنها ایجاد کرده، طوری که بر کیفیت کار و انگیزه مدیران و کارشناسان روابط عمومی‌ها سایه افکنده است.
پاکزاد گفت: این موضوع زیاده‌خواهی یا توقع بالای روابط عمومی‌ها نیست، بلکه انتظاراتی است که مسئولان و مردم از این نهاد اجتماعی و فرهنگی دارند و باید برای انجام تکالیف، کارکردها، وظایف و انتظارات، ابزار و برش کافی نیز وجود داشته باشد. گرچه به هر ترتیب کار انجام خواهد شد، اما سطح و کیفیت اقدامات بر هر چیزی ارجحیت دارد تا در واقع ویترین سازمان‌ها آبرومند جلوه کند.
وی یادآور شد: در بیش از یک دهه‌ای که گذشت، روابط عمومی‌ها در بیشتر استان‌ها از افت جایگاه ساختار اداری رنج بردند، طوری که مدیران کل روابط عمومی‌ها در برخی از سازمان‌ها و ادارات دولتی و غیردولتی از مدیرکل به مدیر یا معاون مدیرکل، از مدیر به مسئول و از مسئول به کارشناس روابط عمومی تنزل یافتند یا با حوزه ریاست تلفیق شدند.
این استاد دانشگاه تاکید کرد: در شکل آکادمیک، مدیر روابط عمومی باید استقلال نسبی داشته و در واقع مشاور بالاترین رکن سازمان و مدیرکل یا مدیر سازمان باشد تا به این شکل ضعف اداری و ساختاری آن نیز برطرف شود و بتواند توانمندی خود را مصروف معرفی و ارائه عملکرد سازمان خود به مردم و رسانه‌ها کند و از طرفی بتواند برنامه‌های کیفی را مورد اجرا قرار دهد.
پاکزاد اظهار کرد: روابط عمومی که اعتبار لازم و نیروی انسانی مورد نیاز خود را نداشته باشد، فقط کارش را با فداکاری و ایثار دنبال می‌کند، شاید هم فقط به طور اسمی و بر روی کاغذ امور را انجام دهد و با گذشت زمان سختی کار موجب فرسایش جسمی یا روحی می‌شود.
وی ادامه داد: توانمند بودن و مبتکر بودن روابط عمومی هم بسیار تعیین‌کننده است و تا حدودی مشکلات را پوشش می‌دهد، اما ضعف تخصص در روابط عمومی‌ها عامل دیگری است که در جذب کارشناسان و مدیران روابط عمومی معمولاً مورد توجه واقع نمی‌شود و رشته‌های غیرمرتبط وارد حرفه روابط عمومی می‌شوند.
پاکزاد اضافه کرد: البته تجربه کاری و قریحه ذاتی در کار روابط عمومی مثل خبرنگاری بسیار کارگشا و تعیین‌کننده است و قوه خلاقیت و قریحه ذاتی در روابط عمومی بر هر چیزی می‌چربد، اما اگر تمام این صفات هم در روابط عمومی وجود داشته باشد، در صورت نبود فضای کاری مناسب، کیفیت فعالیت‌های روابط عمومی پس از چند سال کم‌کم روتین، کلیشه‌ای، اداری و در نهایت فرسایشی خواهد شد؛ به همین دلیل است که کیفیت روابط عمومی‌ها با مرور زمان رو به کاهش می‌گذارد و بعضاً روزمرگی بر آنها مستولی می‌شود.
وی خاطر نشان کرد: ایجاد تنوع، به‌روزرسانی، آشنایی با تکنیک‌ها و تاکتیک‌های روابط عمومی و رسانه، آشنایی با فنون مدیریت روابط عمومی، داشتن تجربه اجرایی و انگیزه از جمله عوامل دیگری است که می‌تواند روابط عمومی را پویا کرده و از رکود خارج کند، طوری که در خدمت سازمان متبوعه‌اش قرار گیرد.
وی تاکید کرد: نگرش مدیران نیز نسبت به روابط عمومی‌ها باید بازنگری شود. گرچه مشکلات قبلی مطرح‌شده در سطور بالا نیز ضعف نگرش به روابط عمومی است، اما منظور از طرح موضوع به طور مستقیم این است که بگوییم در واقع روابط عمومی هر چیزی را که می‌خواهد برای خودش نیست، بلکه برای بالا بردن پرچم سازمان و مدیرش است؛ چون معرفی، تبلیغات، اطلاع‌رسانی، خبررسانی، ارتباطات درون‌سازمانی و برون‌سازمانی همه برای تعالی سازمانی و دفاع از عملکرد مدیر با روش‌های مختلف در روابط عمومی‌ها است.
وی اذعان داشت: بنابراین ضعف نگرش بر روابط عمومی‌ها در واقع به نوعی تضعیف جایگاه مدیریت سازمان، ارتباط با مردم، ارتباط با رسانه‌ها و حتی ضعف در ارتباط سازمان با مدیران سطوح بالاتر وزارتی است.
وی افزود: عملکرد خوب روابط عمومی می‌تواند جایگاه سازمانی را بسیار بالاتر از آنچه که در واقعیت وجود دارد جلوه دهد و جایگاه مدیریتی آن سازمان را تقویت کند، البته در این بین آموزش و استمرار آن در روابط عمومی‌ها نیز از جمله نیازهایی است که تقریباً به بوته فراموشی سپرده شده و غفلت از آموزش موجب عقب‌ماندگی و جاماندگی از فنون و تکنولوژی‌های نوین ارتباطی می‌شود که مجموع یا برخی از این آسیب‌ها و مشکلاتی که به آنها اشاره شد می‌تواند کارآیی مناسب را از روابط عمومی بگیرد.
وی ادامه داد: ضعف ساختار، ضعف نگرش مدیران و نبود دید تخصصی، ضعف آموزش و نبود سواد رسانه موجب شده هیچ برنامه یا چشم‌اندازی در سازمان‌ها و ادارات پیوست رسانه‌ای نداشته باشد. بر این اساس روابط عمومی به فراخور زمان و موضوع اطلاع‌رسانی و اقدامات رسانه‌ای را انجام می‌دهند.
انتهای پیام/