نصر: شاید برای کودکان امروز حیاط کلمهای ناآشنا باشد، کودکانی که چشمانشان را در چاردیواریهایی با خطوط معماری تیز باز می کنند و عطر خاک باران خورده در صبح های تابستان را استشمام نکرده اند و شمعدانیهای گلدار لب حوض را لمس نکرده اند، در عصرهای کشدار تابستان روی تخت حیاط به متکی تکیه داده و نان و پنیر و سبزی نخورده اند چگونه برای آن ها می توان کلمهی حیاط را معنی کرد؟