همزمان در برخی بازنشرهای رسانه‌ای، رقم ۹۰ درصد برای سهم لوازم آرایشی تقلبی و تاریخ‌گذشته در بازار نیز به او نسبت داده شده است؛ هرچند این عدد در نسخه ویدئویی بررسی‌شده، به‌صراحت از زبان او شنیده نمی‌شود.
اما این عدد از کجا آمده و دقیقاً چه چیزی را اندازه می‌گیرد؟
عددی بزرگ، بدون جزئیات قابل بررسی
طباطبایی در این اظهارات به جلسه‌ای با انجمن تولیدکنندگان محصولات آرایشی و بهداشتی اشاره می‌کند؛ بااین‌حال، گزارش یا داده عمومی که مبنای این افزایش ۱۰ برابری، بازه زمانی، جامعه آماری و روش محاسبه آن را روشن کند، در منابع بررسی‌شده در دسترس نیست. برای ادعای افزایش ۱۰ برابری جراحی تخلیه چشم نیز سند مستقلی پیدا نشد.
هر ادعایی نیازمند سند است
سازمان غذا و داروی آمریکا (FDA) درباره خطر آلودگی محصولات آرایشی مخصوص چشم، بروز عفونت و حتی موارد نادر آسیب‌های شدید بینایی هشدار داده است. این شواهد، خطر مصرف محصولات آلوده و غیراستاندارد را تأیید می‌کند؛ اما به‌تنهایی اثبات‌کننده افزایش ۱۰ برابری تخلیه چشم در ایران نیست.
بازار قاچاق و تقلبی؛ آمارهای متفاوت
رضا موسوی‌زاده، مدیرکل دفتر امور اقتصادی و بهبود فرآیندهای ستاد مبارزه با قاچاق کالا و ارز، سهم کالاهای قاچاق از بازار محصولات آرایشی را حدود ۷۰ درصد اعلام کرده و گفته است بیش از ۹۰ درصد کالاهای قاچاق، تقلبی یا غیراصل‌اند. تأکید بر این نکته ضروری است که رقم دوم به کالاهای قاچاق اشاره دارد، نه کل بازار.
در مقابل، علیرضا کیانی، رئیس هیأت‌مدیره انجمن صنایع شوینده، بهداشتی و آرایشی ایران (ایران کازمتیکا)، تعمیم ارقام بسیار بالا درباره قاچاق و تقلبی‌بودن به کل بازار را نپذیرفته و بر سهم تولید داخلی تأکید کرده است.
سهم تولید داخل، پاسخ همه پرسش‌ها نیست
حضور کالاهای قاچاق و تقلبی در بازار را نمی‌توان نادیده گرفت. قیمت پایین‌تر برخی محصولات غیرمجاز و کاهش قدرت خرید نیز ممکن است تقاضا برای کالاهای ارزان و فاقد اصالت مشخص را افزایش دهد. بااین‌حال، نسبت‌دادن تقلبی‌بودن ۹۵ درصد محصولات آرایشی و بهداشتی به کل بازار، به نمونه‌برداری معتبر و داده‌های تفکیک‌شده نیاز دارد. همان‌طور که سهم بالای تولید داخلی نیز به‌تنهایی برای رد قطعی این ادعا کافی نیست.
آنچه همچنان جای خالی آن احساس می‌شود، آمار رسمی و تفکیک‌شده نهادهای نظارتی است؛ آماری که سهم تولید داخل، واردات رسمی، قاچاق و محصولات تقلبی را روشن کند.
هشدار سلامت یا مطالبه تغییر سیاست واردات
طباطبایی در همان سخنرانی از محدودیت‌های واردات نیز انتقاد کرده است. کنار هم قرارگرفتن هشدار درباره سلامت مصرف‌کنندگان و مطالبه تغییر سیاست وارداتی، ضرورت شفافیت درباره مبنای آماری این ادعا را دوچندان می‌کند؛ هرچند این هم‌زمانی به‌تنهایی دلیلی برای اثبات انگیزه تجاری یا تعارض منافع نیست.
پرسش اصلی همچنان پابرجاست: این افزایش ۱۰ برابری بر اساس کدام آمار ثبت‌شده و در چه بازه زمانی محاسبه شده است؟ آیا آمار بیمارستان‌ها و مراکز چشم‌پزشکی چنین افزایشی در جراحی تخلیه چشم را تأیید می‌کند؟
تفاوت میان آسیب چشمی، عفونت، اختلال بینایی و تخلیه چشم، تفاوتی کوچک در واژه‌ها نیست؛ هرکدام معنای پزشکی و پیامد اجتماعی متفاوتی دارند.
اگر این آمار درست است، سندش کجاست؟ و اگر هنوز قابل اثبات نیست، چه کسی مسئول هراسی است که انتشار آن در جامعه ایجاد می‌کند؟
وحیده برزگر
انتهای پیام/