هشدار امور آب تبریز درباره احتمال سیلاب؛ تأکید بر تسریع اقدامات پیشگیرانه شورای شهر

به گزارش نصر، حمید ادیب در جلسه بررسی شرایط ناشی از پدیده النینو و اتخاذ تمهیدات پیشگیرانه در برابر سیلاب که با حضور اعضای شورای اسلامی شهر تبریز و مسئولان دستگاه‌های مرتبط در محل سالن جلسات شورای شهر تبریز برگزار شد، اظهار کرد: در شرایطی که احتمال وقوع بارش‌های سنگین در مدت زمان کوتاه وجود دارد، مدیریت سیلاب باید از شناسایی مسیرهای پرخطر و رفع موانع جریان آغاز شود؛ چرا که در زمان وقوع بارش، فرصت چندانی برای اصلاح گلوگاه‌هایی که از قبل شناسایی نشده‌اند وجود نخواهد داشت.
وی افزود: در تبریز، بخش قابل توجهی از خطر آب‌گرفتگی و سیلاب می‌تواند از نقاطی ناشی شود که مسیر طبیعی روان‌آب در آنها محدود، مسدود یا دچار تغییر شده است. به همین دلیل، شناسایی دقیق مسیل‌ها و آبراهه‌های دارای ظرفیت محدود، بررسی نقاطی که در آنها احتمال تجمع روان‌آب وجود دارد و بازگشایی مقاطع مسدود، از اقدامات اصلی برای کاهش ریسک سیلاب به شمار می‌رود و باید به‌صورت میدانی دنبال شود.
ادیب ادامه داد: در همین راستا، طی جلسات متعددی که با مسئولان استان در فرمانداری، شهرداری و بخشداری‌ها برگزار شده، نقاط پرخطر و مسیل‌هایی که نیازمند بازگشایی و رفع موانع هستند مورد بررسی قرار گرفته و هماهنگی‌های لازم برای ورود به مرحله اجرا انجام شده است. رویکرد اصلی در این اقدامات، حذف موانعی است که می‌توانند مسیر عبور روان‌آب را مختل کنند و ایجاد شرایطی است که جریان آب در زمان بارش، بدون ایجاد پس‌زدگی و تمرکز خطر در نقاط حساس، مسیر طبیعی خود را طی کند.
مدیر امور آب شهرستان تبریز با تأکید بر اینکه سیلاب معمولاً حاصل یک عامل منفرد نیست، گفت: وقتی یک مسیل در بالادست با مانع مواجه می‌شود، ظرفیت یک مقطع کاهش پیدا می‌کند یا مسیر عبور روان‌آب در نقطه‌ای دچار محدودیت می‌شود، آثار آن می‌تواند در پایین‌دست به شکل آب‌گرفتگی و خسارت نمایان شود. بنابراین اقدامات پیشگیرانه باید از بالادست تا پایین‌دست و به‌صورت زنجیره‌ای دیده شود و رفع هر گلوگاه بر اساس میزان خطر و اثر آن بر جریان روان‌آب در اولویت قرار گیرد.
وی خاطرنشان کرد: مدیریت امور آب شهرستان تبریز در کنار دستگاه‌های اجرایی و مدیریت شهری، اقدامات میدانی مرتبط با شناسایی و بازگشایی مسیل‌های پرخطر را دنبال می‌کند و در این مسیر، هماهنگی میان دستگاه‌ها باید به اقدام عملی در نقاطی منجر شود که بیشترین ظرفیت ایجاد خطر برای شهر و زیرساخت‌های آن را دارند. هدف این اقدامات، کاهش حجم روان‌آب نیست؛ بلکه فراهم کردن مسیر ایمن برای عبور آن و جلوگیری از تبدیل جریان طبیعی آب به بحران در محدوده‌های شهری و مناطق پایین‌دست است.
انتهای پیام/