تاریخ تبریز را نمی‌توان نادیده گرفت

از سوی دیگر انتشار اخیر《 تهران نامه 》در ارگان رسمی شهرداری تهران که براساس استنادات تاریخی نشان می‌دهد تهران در زمان شاه تهماسب صفوی که پایتخت را از تبریز به قزوین برد حدود ۱۰۰۰ نفر نفوس داشته و دهکده ای پرآب ، حاصل‌خیز و خوش آب و هوا در دامنه های دماوند بوده است.
ازسوی دیگر و همچنین تحقیقات اخیر منتشره توسط گروه تاریخ دانشگاه اصفهان از سوی دکتر کج باف و فروغی ابری، دانشیاران دانشگاه مذکور نشان می‌دهد تبریز در اوایل دولت صفویه با جمعیتی حدود ۵۵۰ هزار نفر بنا به نوشته شاردون پرجمعیت ترین شهر ایران بوده و بنا به نوشته جنکینسو ،تبریز ۵۵ هزار خانوار نفوس داشته و بازار بزرگ عالمگیر آن نیز مرکز داد وستد کاروانیان مختلف دنیای شرق و غرب بوده است.
در این دوره شیراز ۷۵ هزار نفر،مشهد و قزوین حدود ۲۰ هزار نفر،سلطانیه ۶ هزار نفر و قم حدود ۴ هزار نفر جمعیت داشتند. با این حال انتقال پایتختی امپراطوری صفوی از تبریز به قزوین بعد از نزدیک به ۵۰سال بدلیل کشمکش های دائمی با امپراطوری قدرتمند عثمانی و شکست در جنگ نابرابر چالدران از موقعیت جهانی و ملی تبریز تا حدودی کاسته شد و زلزله هولناک ۱۶۳۰ میلادی در تبریز و تخریب ۱۳ هزار باب خانه و مغازه و کشته شدن هزاران نفر در آن دلیل دیگری بر افول تدریجی تبریز بعنوان یک از بزرگترین شهرهای جمعیتی و تجاری جهان بوده است.
 

۹ شهریورمراسم روز قزوین با حضور وزیر

بااین حال انتقال پایتختی صفویه از تبریز به قزوین در ۹ شهریور ۹۵۳ ه.ق که در تقویم ملی بعنوان روز قزوین نامگذاری شده و جشن آن اخیرا با حضور وزیر میراث برپا شد حاوی حواشی و تحریف های تاریخی و ادبی بوده طوریکه دکتر امیری صالحی در آن مراسم جو گیر شده و بیت معروف اصفهان نصف جهان ،اگر تبریز نباشد که عالم و آدم میداند در عظمت و شکوه تبریز ،روزگاری که تهران هزار نفری بود و اصفهان آرزوی جایگاه جهانی تبریز را داشت ورد مردم ایران بوده ولی وزیر در تعجب همگان گفته: 《اگر اصفهان نصف جهان است، باید نیمه دیگر آن قزوین باشد.》که مخاطبان زیادی در شبکه های اجتماعی معترض وزیر شده و رنجیده اند.
 

 

۴ مرداد روز اردبیل ومراسم روز اردبیل با حضور وزیر

از سوی دیگر در ۴ مرداد ماه سال‌جاری وی به شهر تاریخی اردبیل رفته و سالروز استقرار دولت صفویه در تبریز توسط شاه اسماعیل جوان در ۵۲۵ سال پیش که روز و هفته اردبیل نامگذاری شده چند روزی در اردبیل اقامت داشته و از هوای خنک،سوغات و آبتنی در آب‌های گرم هم بهره مند شده و بدون اشاره به جایگاه جهانی تبریز و شکل گیری رسمی اولین پایتخت تشییع دنیای اسلام در تبریز، استقرار حکومت صفوی را در ایران بعنوان عصر نوزایی علمی و تمدنی ،و تثبیت اعتبار تاریخی کشورمان ذکر کرده وبدون توجه به نقش مردم تبریز و حمایت مالی مردم فهیم این کهن شهر در حمایت از شاه اسماعیل جوان و کمک به گسترش قلمرو ایران به جمله زیبایی بدون ذکر نام بلند تبریز پرداخته و گفته است، شاه اسماعیل در ۱۶ سال اول استقرار خود توانست ایران را متحد کند .حال سئوال این است وزیر فرهیخته و دانشمند در روز قزوین و اردبیل شرکت و در مناقب آنها سخن می گوید و اعتباراتی را نیز اختصاص می‌دهد ولی در روز ۱۴ مرداد روز مشروطه و روز تبریز روزه سکوت می گیرد. و حتی تحریر یک پیام چند سطری را مضایقه میفرماید.و مشاورش را میفرستد.
باید گفت همه جای ایران سرای ماست و دوشهر تاریخی قزوین و اردبیل که بخشی از سرزمین قلمر ترکان غیور و تاریخ ساز ایران زمین هستند برای ما افتخار و در شکل گیری تمدنی جغرافیای فرهنگی ایران این دوشهر زیبا و تاریخی با مردمانی دوست داشتنی سهامدار اند.ولی نهایتا باید گفت عظمت و شکوه تبریز و نقش بی نظیر آن در دو تحول معاصر ایران مشروطه و انقلاب اسلامی و چند بار پایتختی ایران عزیز و شکل گیری امپراطوری ایرانی در آن، همچنین جملاتی که وزیر محترم در اردبیل گفتند حتی برای متولیان فرهنگی و هنری و اقتصادی و سیاسی کشور چندان مفهوم و هویدا نیست و تجاهل عارفی آنها نیزادامه دار و حاوی حکایت های شنیدنی است.که آینده گان بهتر قضاوت خواهند کرد.
به قلم محمدفرج‌پور باسمنجی -روزنامه نگار
انتهای پیام/