«نهنگ»؛ روایتی از رنجِ شنیده‌ نشدن انسان در بستر آیین ها و درام اجتماعی

به گزارش نصر، پوریا خزرائی، نویسنده و کارگردان نمایش «نهنگ»، با تشریح روند تولید این اثر اظهار کرد: طرح اولیه نمایش حدود یک‌ونیم سال پیش شکل گرفت و پس از آن، متن با همراهی اسما درکاله به‌عنوان نویسنده دوم تکمیل شد. تمرین‌های نمایش نیز از حدود یک سال پیش آغاز شد و اگرچه قرار بود این اثر سال گذشته روی صحنه برود، اما شرایط کشور در ماه‌های اخیر امکان اجرای آن را فراهم نکرد.
 

وی درباره فضای نمایش توضیح داد: «نهنگ» یک نمایش تک‌بازیگر و مونولوگ است که با همراهی گروه فرم اجرا می‌شود. داستان در فضایی خیالی و در دهکده‌ ای ساحلی شبیه به جنوب ایران روایت می‌شود و در طول اجرا، مخاطب با کلاژی از آیین‌های سنتی، موسیقی‌های بومی و المان‌های فرهنگی ایران در کنار یک درام اجتماعی مواجه خواهد شد.

دغدغه‌ای درباره شنیده نشدن انسان
خزرائی، هسته اصلی نمایش را مسئله «شنیده نشدن» عنوان کرد و گفت: شخصیت اصلی نمایش، «ماهک»، انسانی است که هیچ‌گاه صدایش شنیده نمی‌شود و پیامدهای این نادیده گرفته شدن، در پایان نمایش آشکار خواهد شد.
وی درباره منشأ شکل‌گیری ایده این اثر افزود: ایده «نهنگ» به مقطعی از زندگی شخصی‌ام بازمی‌گردد که برای گفت‌وگوهای درونی ام، مخاطبی جز خودم نداشتم و احساس فاصله و انزوا از انسان‌ها را تجربه می‌کردم. همین تجربه شخصی، به تدریج به هسته اصلی این نمایش تبدیل شد.
این کارگردان جوان با اشاره به پیشینه فعالیت هنری خود اظهار کرد: فرزند شهرام خزرائی بودن، از همان سال‌های کودکی مرا با فضای تئاتر آشنا کرد.
از هشت‌ سالگی وارد صحنه شدم و در بیش از ۱۵ نمایش به‌عنوان عوامل پشت صحنه حضور داشتم. «نهنگ» دومین تجربه نویسندگی من به شمار می‌رود. نخستین نمایشنامه‌ای که نوشتم، «۱۵۵۱» بود که با همراهی بهروز پرنیان در تهران روی صحنه رفت. همچنین «نهنگ» سومین تجربه کارگردانی من محسوب می‌شود.
خزرائی درباره نقش گروه فرم در این نمایش نیز گفت: باور دارم بدن انسان تنها موجودی است که دروغ نمی‌گوید. در «نهنگ» یک اتفاق واحد از سه زاویه روایت می‌شود و برای انتقال این روایت، تنها کلام کافی نبود. به همین دلیل، زبان بدن در کنار دیالوگ‌ها، بخش مهمی از ارتباط با مخاطب را برعهده دارد.
وی افزود: نمایش با حضور گروه فرم آغاز می‌شود و حرکات آنان علاوه بر ایجاد فضای نمایشی، کارکردی نمادین در بازنمایی آیین‌ها دارد. طراحی این حرکات برعهده مرتضی ولیزاده بوده و برخلاف تصور رایج، صرفاً بازآفرینی رقص‌های آیینی نیست بلکه بر پایه اصول طراحی حرکت شکل گرفته تا در خدمت روایت و معنا قرار گیرد.

«تئاتر، ادامه بازی است»
در ادامه این نشست، «رضا مسعودی»، تهیه‌کننده و حامی مالی نمایش «نهنگ»، با اشاره به انگیزه حمایت از این پروژه اظهار کرد: مجموعه آرسکو و رستوران بردگیم «جوی بار» بر پایه مفهوم «بازی» شکل گرفته‌اند و ما تئاتر را نیز در همین دایره جادویی بازی تعریف می‌کنیم.
وی افزود: همان‌گونه که در هر بازی، گروهی زمینه و قواعد را فراهم می‌کنند، در تئاتر نیز تهیه‌کنندگان بستر اجرای نمایش را مهیا می‌کنند تا بازیگران روایت خود را با مخاطب به اشتراک بگذارند. رسالت ما این است که جریان بازی و تئاتر در این شهر تداوم داشته باشد و امیدواریم «نهنگ» نیز سهمی در تحقق این هدف داشته باشد.
گفتنی است، نمایش «نهنگ» به نویسندگی و کارگردانی پوریا خزرائی، از ۹ تا ۲۸ مردادماه هر روز ساعت ۱۹:۳۰ در سالن استاد حمیدی مجموعه فرهنگی و هنری ۲۹ بهمن تبریز روی صحنه خواهد رفت. همچنین زنگ افتتاح این اثر را شهرام خزرائی، هنرمند پیشکسوت تئاتر تبریز، به صدا در خواهد آورد.
انتهای پیام/