فرق می کند چه کسی رییس جمهور باشد

روزها گذشت و گذشت تا اینکه نیمی از حائزین شرایط رای دادن آمدند پای کار و نیمی دیگر نیامدند و بالاخره انتخابات برگزار شد و طبیب جمهور انتخاب گردید. در یک رقابت نابرابر ۳ به ۱ در دور اول و تقریبا همین حالت در دور دوم.حتی یکی از آنان می گفت به حول و قوه الهی نمی گذارم شما رییس جمهور شوی ! اما شد. چون تقدیر الهی اینگونه رقم خورده بود. ضمن اینکه رهبر فرزانه انقلاب نیز طرفدارحق بود و در مسیر تقدیر الهی.
اما گویا سرنوشت طور دیگری نوشته شده بود و آنچه که به ذهن هیچ بنی بشری نمی آمد و تصورش هم نمی رفت از همان روز اول شروع به خدمت رییس جمهور ، اتفاق افتاد و حوادث ناگوار پشت سر هم به گونه ای که فرصت برنامه ریزی برای حل مشکلات موجود و انباشته شده از سالهای اخیر را به حاشیه برد و هر روز مشکلات جدید و بیشتر خلق گردید. رییس جمهور تا حدود زیادی درگیر معضلات جدید و حل و فصل آنها شد . گویی بدخواهان این آب و خاک از انتخاب این مرد شریف بعنوان رییس جمهور بشدت ناراحت بودند . بدخواهان خارجی و داخلی همزمان با هم ! و نمی خواستند او در انجام وظایفش توفیق یابد اما حمایت و هدایت رهبر شهید انقلاب و ولی فقیه فرزانه ، کام این بدخواهان را تلخ می کرد و راه را برای حل مشکلات ، با تدبیر و درایت باز می نمود.
انبوه مشکلات پس از انتخاب این مرد بعنوان رییس جمهور باعث شد تا او نتواند در فضایی آرام و منطقی و خردمندانه به رتق و فتق امور بپردازد و ضعف در سیستم اطلاع رسانی دولت و چوب لای چرخ گذاشتن های بدخواهانِ به ظاهر خیرخواه و عدم حمایت از شبکه هواداران طبیب جمهور در سطح کشور و رها نمودن آنان به امان خدا باعث شد تعداد قابل توجهی از رای دهندگان ، از مسعود پزشکیان روی گردان شده و از او ناامید شوند و باب انتقادات تند و تیز از وی در جمع هواداران او در سطح کشور باز شد . برخی بحق و برخی نابحق و آن هم شاید بدلیل عدم اطلاع از جزییات مسائل. انتقادهای کارشناسی از دولت کاملا بجا بود و می بایست مورد توجه قرار می گرفت که البته اینگونه نشد و این از نقاط ضعف دولت بود تا اینکه در سالگرد انتخاب پزشکیان بعنوان رییس جمهور ، جنگ تحمیلی ۱۲ روزه آغاز شد و فضای عمومی کشور را تحت تاثیر خود قرار داد و سپس حادثه تلخ و غمبار دی ماه که یک فاجعه ملی شکل گرفت و چندین هزار خانواده ایرانی را داغدار کرد . دست جنایتکار دشمن از آستین خباثت اش بیرون آمد و ایران عزیز را نشانه گرفت و شد آنچه که نباید می شد.
هنوز این درد جانکاه و ملی ، داغ بود که جنگ تحمیلی رمضان آغاز شد با ابعاد گسترده تر و با اهداف بیشتر و ضربه های سهمگین تر ، ویرانی های گسترده تر به بار آورد و صدها شهید به شهدای حوادث یک سال گذشته افزوده شد و به هزاران شهید رسید و در راس آنها رهبر عزیز انقلاب به فیض شهادت نائل گردیده و داغ ملت تازه تر و غمبارتر شد.
هر روز بمباران ایران و هر روز خسارت های زیاد و هر روز شاهد از دست دادن فرزندان این سرزمین آن هم با همکاری و همیاری جریان نفوذ و نفاق که از سالها پیش با هر لباسی در تمام قسمتهای حاکمیت رخنه کرده بودند و با حذف تدریجی نیروهای مخلص و دلسوز از رده های مختلف مدیریتی و تصمیم گیری و افراطی گری های بی حد و حصر ، با انگ های مختلف سیاسی و عقیدتی ، هم مانع خدمتگزاری خادمان صدیق شده بودند و هم عامل ورود نیروهای بی کیفیت و متزلزل و سرسپرده اما به ظاهر هم راستا با ارزش های انقلابی در جای جای ارکان حاکمیت! اما واقعیت های میدانی ایجاب می کرد که تدبیر اساسی و به دور از هیجانات کاذب ایجاد شده توسط همان جریان خطرناک نفوذ و نفاق اندیشیده شود و به جنگ خانمان سوز پایان داده شود که بالاخره با فداکاری ملی رییس جمهور و اعتماد رهبر عزیز انقلاب و رهنمودهای داهیانه ایشان ، تفاهم پایان جنگ امضاء شد آن هم ۱۱۰ روز پس از تجاوز دشمن وحشی و بی رحم به ایران عزیزتر از جان.
سند تفاهم اولیه میان ایران و آمریکا با مجبور شدن ترامپ به پذیرش شروط ایران که مدیون خون مدافعان وطن بود امضاء شد که نشان از وحدت فکری و نظری میان مسئولان ارشد نظام داشت اما قطعا رژیم صهیونی منتظر فرصتی برای بر هم زدن این توافق خواهد بود.
از سوی دیگر پیام رهبر عزیز انقلاب پس از توافق ایران و آمریکا بیانگر نکات قابل توجهی است که دولتمردان می بایست دقت و حساسیت کافی و وافی نسبت به آن داشته باشند و همه باید با تبعیت از فرمان مقام معظم رهبری تلاش کنیم که این بحران ختم به خیر شود که مصلحت نظام و مردم در همین است. اگر در آینده شرایط تغییر کرد مصلحت هم می تواند عوض شود چرا که حرکت در خط ولایت رکن اصلی حفظ وحدت است. همه باید از تصمیم نظام حمایت کنیم حتی اگربه دلایلی منتقد آن هستیم چرا که ایران بیش از هر زمان دیگری به ثبات سیاسی و آرامش اجتماعی نیاز دارد .
تحولات دو سال اخیر نشان داد تجدیدنظر در شیوه حکمرانی یک واقعیت انکار ناپذیر است. این شیوه حکمرانی دیگر کارآمدی و تاثیر لازم را ندارد. مسئولیت و اختیارات و تکالیف باید روشن تر شود.قوانین زاید و تاریخ مصرف گذشته باید حذف شوند. روزهای سختی را پشت سر گذاشتیم اما روزهای بهتری می توانیم داشته باشیم اگر " ایران" برای مان مهم باشد.
آنچه در این باب حائز اهمیت است اینکه مسعود پزشکیان در یک فداکاری ملی بار مسئولیت این توافق را بر دوش کشیده و تبعات احتمالی آن را به جان می خرد و همچنانکه در متن پیام‌مقام معظم رهبری آمده ، موافقت ایشان با امضای این توافق بدلیل مسئولیت پذیری صریح رییس جمهور بوده است آن هم در کشوری که مردم عادت کرده اند تا مسئولان را در حین فرار از پاسخگویی ببینند اما مسعود پزشکیان با تاسی از آموزه های اصیل دینی ، معنای جدیدی به مسئولیت پذیری در حاکمیت اسلامی می دهد که اگر این توافق ختم به خیر شود قطعا همه خود را در به ثمر نشستن آن سهیم خواهند دانست و اگر خدای نکرده به سرانجام مطلوب نرسد آنگاه مسعودِ ایران در مقابل افراطیون و تندروهای مشکوک و نه انقلابی اصیل ، تنها خواهد ماند و آماج حملات ناجوانمردانه قرار خواهد گرفت .
اما بی توجه به نتیجه عملی این توافق آنچه پزشکیان در این برهه حساس به ما آموخت ، مسئولیت پذیری عملی و عاشقانه او بود در برابر آنچه که پیشتر و در ایام تبلیغات انتخابات وعده داده بود . او که بارها گفته بود : من زندگی ام را و جانم را و آبرویم را برای ایران می دهم و بعنوان یک مسئول نباید بگذارم مردمِ من در تنگنا و مشکل زندگی کنند . همینهایی که در نهج البلاغه مولا علی ( ع) همواره خوانده ایم و این بار در عصر هوش مصنوعی ، مجددا و در عمل آن را از یک مسئول حکومت دینی می بینیم.

مسعود برزگر جلالی
انتهای پیام/