وضعیت آموزشی و اختلال در بنیان‌های آکادمیک دانشکده معماری / معماریِ فروریخته؛ روایتِ ایستادن بر شالوده‌ای سست

به گزارش نصر، در این نامه اعتراضی آمده است:  

ما، جمعی از دانشجویان معماری، که سال‌هاست اصول ایستایی، تعادل و استحکام را در بناها می‌آموزیم، امروز با واقعیتی مواجه‌ایم که در آن، بنیان‌های آموزش خود، دچار تزلزل و نیازمند توجه جدی شده است.  
ما آموخته‌ایم هر سازه‌ای، اگر بر شالوده‌ای سست بنا شود، دیر یا زود فرو خواهد ریخت. امروز، آنچه در دانشکده معماری می‌گذرد، نه یک اختلال ساده، بلکه نشانه‌هایی از ضعف در پی و ستون‌های نظام آموزشی است که باید هرچه سریع‌تر به آن پرداخته شود.  
کلاس‌هایی که باید بستر اندیشه و خلق باشند، با اختلالاتی همراه شده‌اند.  
سامانه‌ای که باید پل ارتباطی باشد، گاهی خود به مانعی در مسیر آموزش بدل شده است.  
و دروسی که باید با دست، تجربه و حضور شکل بگیرند، در نبود کارگاه و تعامل کامل، از کیفیت لازم دور مانده‌اند.  

ما اعلام می‌کنیم:  
نمی‌توان از «معماری پایدار» سخن گفت، اما در بستری ناپایدار آموزش دید.  
نمی‌توان طرحِ آینده را ترسیم کرد، وقتی اکنونِ آموزش، دچار آشفتگی و ناهماهنگی است.  
از این‌رو، این بیانیه نه برای تنش، بلکه هشداری آرام و محترمانه نسبت به روندی است که در صورت تداوم، می‌تواند به کاهش تدریجی کیفیت آموزشی و آینده حرفه‌ای دانشجویان بیانجامد.  

لذا ما دانشجویان معماری، به‌صورت صریح اما محترمانه اعلام می‌داریم:  
۱. وضعیت فعلی آموزش با استانداردهای قابل قبول دانشگاهی همخوانی ندارد و نیازمند بازنگری فوری است.  
۲. استمرار این شرایط، موجب تضعیف بنیان‌های علمی و عملی رشته معماری خواهد شد.  
۳. سکوت در برابر این روند، به معنای پذیرش تدریجی این فرسایش است؛ و ما این سکوت را روا نمی‌دانیم.  

در همین راستا و تا زمان بازگشت شرایط به حالت مطلوب، به‌طور موقت و با هدف تأکید بر اهمیت سامان‌دهی امور**، موارد زیر به‌صورت محدود و آرام اتخاذ می‌شود:
– **تعلیق موقت حضور در برخی کلاس‌های مجازی وادانا به دلیل مشکلات مداوم سامانه.  
– خودداری از شرکت در آزمون‌های پیش‌رو تا زمانی که هماهنگی و ثبات آموزشی برقرار شود.  
– توقف کوتاه‌مدت پرداخت شهریه تا شفاف‌سازی و بهبود شرایط آموزشی انجام گیرد.
این تصمیمات صرفاً جهت یادآوری اهمیت رسیدگی فوری به وضعیت موجود بوده و هیچ‌گونه بار تنش‌زا یا تقابلی ندارد.  
ما بر این باوریم که معماری، تنها ساختن فضا نیست؛ بلکه ساختن آینده است.  
و آینده‌ای که بر آموزش نادرست بنا شود، ایستادگی نخواهد داشت.  

این بیانیه، صدای جمعی ماست  
صدایی برای اصلاح، برای بازگشت به اصول، و برای حفظ شأن آموزش معماری.  

پایدار باد اندیشه،  
استوار باد آموزش،  
جمعی از دانشجویان دانشکده هنر و معماری آزاد تبریز  
[۳۱ فروردین ۱۴۰۵]
انتهای پیام/