تبریز، حیدرگویان در میدان

به گزارش نصر، اینجا ساعت ۱۰ صبح پنجشنبه ای در تبریز است که این روزهایش انگار، نوروزی برای مقاومت اند و عطر و بوی تازگی انقلاب می دهند؛ نه انگار که نزدیک یک هفته از لحظات ننگین خیانت آمریکا و اسرائیل به تمدن و اخلاق انسانی می گذرد، نه انگار که هر لحظه خبر موشک پرانی است و هزینه گزافش، نه دلار و تجهیزات، که روح و روان نسل های مختلف ملت ها است که بوی خون می گیرد و نقوش تند انفجار بر آن خدشه می اندازد٫ نه انگار که نیمه شب ها در هر منطقه ای که باشی، صدای انفجار تن و بدنت را می لرزاند و بی معطلی، انگشتان سر درگم ات را بر صفحه گوشی می چرخانی تا خبری از انفجار رخ داده، بیابی... اینجا هر روز، ملت غم را بذر شجاعت می سازند، آن را با خون غیرت سیراب می کنند و بیش از پیش به سیل خروشان وطن پرستان این میهن اسلامی می پیوندند تا شعار مرگ بر اسرائیل و آمریکا را در میادین و مساجد فریاد زده و با شعار های حیدرگویان انتقام جویانه ادغامش کنند. 
ساعت ۱۱، لبیک گویان ازمیدان شهدا به سمت میدان ساعت راهی می شویم تا تشییع پیکر ۱۱ شهید رمضان آذربایجان شرقی، شهید عباس تولدی، شهید جعفر نامور، شهید سید جابر غفاری، شهید مهدی اکبری، شهید محمد رضا قنبری، شهید بابک طریقی پور، شهید میثم صادقی، شهید امیر وکیل زاده، شهید سید محمد رضا ساداتی، شهید علی اختیاری، شهید اکبر غفاری را با شور حسینی آغاز کنیم.
در این میان یاد می کنم از آخرین دیدار امام شهید با مردم که در ۲۹ بهمن ماه با همین مردمان آذربایجان بود که در طول ادوار، شهادت عزیزانشان را دیده و لمس کرده اند و امروز اشهد گویان در میدان گرد آمده و برای شهیدانشان، صف نماز می بندند و اینجاست که هرچه بیشتر ایمان میاورم که «تبریز» در سر ایران، مقاومتی حسینی دارد، که ملت حسینی تبریز، در صدای انفجارهایی که به گوش می رسد، «نه گوخماخ، نه گاشماخ، آمریکانان ساواشماخ» شعار می دهند و حیدر گویان در میدان حاضرند. این اقتداری است که سال ها به رخ دنیا کشیده خواهد شد.
انتهای پیام/