پنج سال گذشت؛ شورای ششم تبریز در آیینه افکار عمومی

به گزارش نصر، پنج سال از عمر شورای دوره ششم کلانشهر تبریز می‌گذرد؛ شورایی که با شعارهای پررنگِ تحول، شفافیت و بهبود مدیریت شهری و "شورای انقلابی" کار خود را آغاز کرد. حالا در آستانه انتخابات دوره بعد، شنیده‌ها حاکی از آن است که از ۱۳ عضو فعلی شورا، ۱۲ نفر (به‌جز روح‌الله دهقان‌نژاد) قصد دارند بار دیگر شانس خود را برای حضور در پارلمان شهری امتحان کنند.
اما پرسش اصلی اینجاست: در این پنج سال، مردم تبریز چه تغییری را در کوچه‌ها، محلات و کیفیت زندگی شهری خود احساس کرده‌اند؟

فاصله تصمیمات شورا با زندگی روزمره مردم
مروری بر عملکرد شورای ششم نشان می‌دهد که بخش قابل‌توجهی از انرژی شورا صرف اختلافات داخلی، تغییرات مدیریتی در شهرداری و کشمکش‌های دیگر شده است. در حالی که شهروندان انتظار داشتند خروجی این تصمیمات در قالب بهبود معابر، حمل‌ونقل عمومی کارآمد، کاهش حاشیه‌نشینی (کلانشهر تبریز بیشترین آمار حاشیه نشینی در کشور را دارد) و مدیریت عادلانه منابع شهری نمایان شود، بسیاری معتقدند این تغییرات یا محسوس نبوده یا بسیار کند پیش رفته است.

شهروندان چه می‌گویند؟
برای سنجش نگاه افکار عمومی، پای صحبت چند شهروند تبریزی نشستیم:
علی – ۴۵ ساله، ساکن محله عباسی می گوید: راستش ما تغییر خاصی ندیدیم. خیابون‌ها همونه، ترافیک بدتر شده، پروژه‌ها یا نیمه‌کاره‌ست یا سال‌ها طول می‌کشه. اسم شورا رو می‌شنویم، ولی اثرش رو نه.
سمیه – ۳۲ ساله، کارمند و ساکن رشدیه نیز معتقد است: انتظار داشتم حداقل شفافیت بیشتر بشه. هر چند وقت یک‌بار دعوای اعضای شورا تو اخبار میاد. این اختلاف‌ها فقط اعتماد مردم رو کمتر کرده.
حسین – ۶۰ ساله، بازنشسته از محله حکم‌آباد معتقد است: شورا باید صدای مردم باشه، ولی ما حس نمی‌کنیم نماینده‌ای داریم که واقعاً پیگیر محلات قدیمی و محروم باشه. همه‌چیز خلاصه شده به جلسات و حرف و دعوا های خصوصی در جلساتی که هزینش از جیب ما مردم تأمین میشه.
مینا – ۲۷ ساله، دانشجو در تبریز نیز می گوید: برای نسل جوان برنامه خاصی نمی‌بینیم؛ نه در حوزه حمل‌ونقل، نه فضاهای عمومی. شورا بیشتر سیاسی بوده تا اجتماعی.

رضایت عمومی؛ علامت سؤال بزرگ
جمع‌بندی چنین گفت‌وگوهایی نشان می‌دهد که سطح رضایت عمومی از عملکرد شورای ششم بالا نیست. بسیاری از شهروندان معتقدند پارلمان شهری بیش از آنکه بر حل مسائل واقعی مردم متمرکز باشد، درگیر حاشیه‌ها و منافع گروهی شده است؛ موضوعی که فاصله میان مردم و مدیریت شهری را افزایش داده است.

یک پیشنهاد برای آینده مدیریت شهری
در پایان، برخی کارشناسان و فعالان شهری بر این باورند که مدل فعلی اداره پارلمان شهری نیازمند بازنگری جدی است. به اعتقاد آنان، اداره شهر به‌صورت واحد و با انتخاب مستقیم شهردار توسط رأی مردم می‌تواند ضمن افزایش پاسخگویی، تمرکز تصمیم‌گیری را بالا برده و زمینه بروز بسیاری از فسادها، لابی‌گری‌ها و اختلافات درون‌شورایی را کاهش دهد.
مدلی که در آن، شهروندان مستقیماً مسئول اجرایی شهر را انتخاب کرده و شهردار نیز با پشتوانه رأی مردم، پاسخگوی عملکرد خود باشد؛ شاید این مسیر، راهی برای بازگشت اعتماد عمومی به مدیریت شهری تبریز باشد.
انتهای پیام/