گفتگوی اختصاصی نصر با سعید میرزازاده ؛
نصر: نگاهم را از کمانچه روی میز، به سمت چشمان استاد بر می گردانم، آنجا که می گوید «ان بویوک آنا، وطن دی...» و چشمانش با اشک پر می شود و من خوب میدانم این اشک، توبره ای از فراق است؛ فراق مادر، خاک و هنر که در غم آباد وطن، گرد آمده و از چشم می جوشد.