یادداشت/
نصر: آنچه پس از اتفاقات دی ماه در قالب «مذاکره» میان ایران و آمریکا مطرح شد، بیش از آنکه تلاشی برای رسیدن به توافق باشد، یک کنش حسابشدهی دیپلماتیک با هدف مدیریت پیامدهای بینالمللی تحولات داخلی بود. جمهوری اسلامی ایران در شرایطی وارد این فضا شد که پروژهای چندلایه برای انزوای سیاسی و مشروعیتزدایی بینالمللی علیه آن فعال شده بود، پروژهای که جریانات ضدانقلاب و حامیان خارجیشان روی آن سرمایهگذاری ویژهای کرده بودند.