یادداشت/
نصر : در تاریخ دیپلماسی یک ملت، لحظاتی وجود دارند که مرز میان سخنرانی و بیانیه‌ی تاریخی کمرنگ می‌شود. آنچه دکتر مسعود پزشکیان در اجلاس سالانه سازمان ملل متحد در نیویورک رقم زد، صرفاً یک ارائه از سوی رئیس‌جمهور یک کشور نبود؛ بلکه فریادی بود از اعماق رنج‌های یک ملت که سال‌ها زیر بار سکوت و انزوای ساختگی، نفس‌های خود را حبس کرده بود.