یادداشت |

نصر، صدای ماندگار فرهنگ تبریز

1405/08/20 - 10:22 - کد خبر: 173088 نسخه چاپی

نصر: هجده سال گذشت؛ هجده سال از روزهایی که با عشق و انگیزه، قدم در مسیری گذاشتیم که مقصدش چیزی جز اعتلای فرهنگ و هنر این سرزمین نبود.

امروز که به پشت سر نگاه می‌کنم، به سال‌هایی که با فراز و نشیب‌های بسیار سپری شد، به‌روشنی می‌بینم که ردپای نصر در گوشه‌گوشه شهرمان باقی مانده است؛ ردپایی که شاید در هیاهوی روزمرگی‌ها کمتر دیده شود، اما در حافظه فرهنگی تبریز ماندگار است.
نصر، به‌عنوان نخستین رسانه دیجیتال شمال‌غرب کشور، تنها یک تریبون خبری نبود؛ خانه‌ای بود برای دغدغه‌های فرهنگی، پناهگاهی برای صداهای کمتر شنیده‌شده و همراهی برای هنرمندانی که گاه در هیاهوی مسائل دیگر، مجال دیده‌شدن پیدا نمی‌کردند.
اگر امروز خانه تاریخی نیکدل، آن بنای ارزشمند و بخشی از هویت تاریخی تبریز، از آستانه تخریب بازگشته و همچنان ایستاده است؛ اگر خانه کلکته‌چی در محله تاریخی راسته‌کوچه دوباره جان گرفته و قامت برافراشته است؛ اگر تئاتر تبریز بار دیگر به تیتر رسانه‌ها راه یافته، نمایش‌ها برای خود مخاطب پیدا کرده‌اند و سالن‌های تئاتر گاهی با استقبال کم‌نظیر علاقه‌مندان، جای سوزن انداختن ندارند، بخشی از این مسیر حاصل سال‌ها مطالبه‌گری، پیگیری و توجه رسانه‌ای نصر است.
ساخت ده‌ها سالن سینما و پردیس سینمایی، گسترش زیرساخت‌های فرهنگی و هنری و تلاش برای زنده نگه‌داشتن جریان هنر در شهری که پیشینه‌ای دیرینه در فرهنگ و تمدن دارد، تنها بخشی از اتفاقاتی است که در این سال‌ها با حساسیت دنبال کرده‌ایم. باور داشتیم که فرهنگ، کالای لوکس و حاشیه‌ای زندگی شهری نیست؛ روح یک شهر است و اگر این روح نادیده گرفته شود، هیچ توسعه‌ای به معنای واقعی کلمه کامل نخواهد بود.
اما شاید یکی از ماندگارترین فصل‌های این هجده سال، تلاش برای دیده‌شدن زنان هنرمند، به‌ویژه بانوان فعال در عرصه موسیقی باشد. روزگاری که حضور زنان هنرمند بر صحنه‌های موسیقی با محدودیت‌ها و دشواری‌های فراوانی روبه‌رو بود، تلاش کردیم صدای آنان باشیم؛ برای دیده‌شدن استعدادهایشان نوشتیم، پیگیر مطالباتشان شدیم و باور داشتیم هنر، مرز جنسیتی نمی‌شناسد. برای تک‌تک این هنرمندان از جان و دل مایه گذاشتیم و این مسیر همچنان برای ما باز است؛ مسیری که نه از آن خسته شده‌ایم و نه از ادامه‌اش دست خواهیم کشید.
در تمام این سال‌ها، روز و شب برایمان فرقی نداشت. گاهی یک خبر، یک گزارش، یک گفت‌وگو یا حتی یک مطالبه کوچک، می‌توانست سرآغاز اتفاقی بزرگ باشد. بارها خستگی را به جان خریدیم، از کنار بی‌مهری‌ها گذشتیم و در روزهایی که شاید ادامه مسیر آسان نبود، به همان باور نخستین تکیه کردیم: اینکه رسانه می‌تواند فراتر از انعکاس رویدادها، در شکل‌دادن به سرنوشت فرهنگی یک شهر نقش‌آفرین باشد.
البته آنچه امروز از آن سخن می‌گوییم، حاصل تلاش یک نفر نیست؛ ثمره همراهی تمام کسانی است که در این سال‌ها با عشق، تعهد و دغدغه در کنار نصر ایستادند؛ خبرنگاران، نویسندگان، عکاسان، هنرمندان، فرهنگ‌دوستان و همه کسانی که به قدرت کلمه و تأثیر رسانه ایمان داشتند.
امروز نصر هجده‌ساله، قدم به روزهای جوانی خود گذاشته است؛ هجده‌سالگی شاید برای یک انسان آغاز جوانی باشد، اما برای یک رسانه، آغاز فصل تازه‌ای از مسئولیت، پختگی و آرزوهای بزرگ‌تر است.
هنوز قصه‌های ناگفته بسیاری وجود دارد، هنوز بناهای تاریخی نیازمند صیانت‌اند، هنوز هنرمندانی چشم‌انتظار دیده‌شدن هستند و هنوز فرهنگ این شهر برای بالیدن به همراهی و حمایت نیاز دارد.
ما نیز همچنان همان‌جاییم؛ با همان قلبی که برای فرهنگ و تمدن این سرزمین می‌تپد، با همان دغدغه‌های قدیمی و البته با تجربه‌ای هجده‌ساله و انگیزه‌ای تازه.
به گذشته افتخار می‌کنیم، اما در گذشته متوقف نمی‌شویم؛ چراکه باور داریم رسالت رسانه‌ای که برای فرهنگ نفس کشیده، با گذشت زمان نه‌تنها پایان نمی‌یابد، بلکه هر روز مسئولیتی سنگین‌تر بر دوش آن می‌گذارد.
هجده سال گذشت؛ اما عشق نصر به فرهنگ این شهر هنوز مانند نخستین روزهایش نفس می‌کشد.

به قلم ندا فرشباف
انتهای پیام/
نصر، صدای ماندگار فرهنگ تبریز نصر

ثبت نظر

نمایش 0 نظر

سامانه مولد پرتال ستاک