ایستادگی در تنگناها؛ از پایداری اقتصادی تا بازگشت به وطن

به گزارش نصر، در چنین وضعیتی، ایستادگی در برابر سختی‌ها تنها یک انتخاب نیست، بلکه ضرورتی برای حفظ انسجام ملی و حرکت به سوی آینده‌ای بهتر به شمار می‌آید.
در کنار تحمل مشکلات، باید با برنامه‌ریزی، نوآوری، حمایت از تولید داخلی و بهره‌گیری از ظرفیت‌های انسانی کشور برای جبران کمبودها و کاهش آسیب‌ها تلاش کرد.
تحریم‌های دشمنان اگرچه سراسر فشار، محدودیت و تنگنا بوده‌اند، اما در بسیاری از مواقع بسترساز فرصت‌هایی نیز شده‌اند. تجربه سال‌های گذشته نشان داده است که هرگاه راه‌های معمول بسته شده‌اند، ظرفیت‌های پنهان کشور مجال ظهور یافته‌اند.
توسعه برخی صنایع داخلی، رشد شرکت‌های دانش‌بنیان و افزایش توجه به توانمندی‌های بومی از جمله دستاوردهایی است که در دل همین محدودیت‌ها شکل گرفته است. هرچند هیچ ملتی تحریم را مطلوب نمی‌داند، اما می‌توان از دل تهدیدها فرصت‌هایی برای خوداتکایی و پیشرفت استخراج کرد.
در این میان، تلاش‌های دولت برای ایجاد وفاق و همدلی در سطح جامعه، اگرچه به دلایل مختلف نتوانست به موفقیت کامل در عرصه سیاسی دست یابد، اما در شرایط حساس و به‌ویژه در روزهای بحران و جنگ، نقش مؤثری در ایجاد همراهی اجتماعی ایفا کرد. فضای عمومی کشور در مواجهه با تهدیدات خارجی نشان داد که مردم، فارغ از اختلاف‌نظرهای سیاسی، در دفاع از امنیت و تمامیت ارضی کشور در کنار یکدیگر قرار می‌گیرند.
شاید وفاق سیاسی آن‌گونه که انتظار می‌رفت محقق نشد، اما وفاق اجتماعی به شکلی ملموس خود را نشان داد. همدردی عمومی، مشارکت در کمک‌رسانی، حمایت از آسیب‌دیدگان و احساس مسئولیت مشترک در قبال سرنوشت کشور، جلوه‌هایی از این همبستگی اجتماعی بودند که در بزنگاه‌های حساس خود را آشکار کردند.
در طول تاریخ جنگ‌ها، همواره شاهد موج‌های گسترده مهاجرت و خروج مردم از مناطق درگیر بوده‌ایم. ترس از ناامنی و تهدیدات جانی، معمولاً افراد را به ترک سرزمین خود وادار می‌کند. اما در جنگ‌های اخیر علیه کشورمان، پدیده‌ای متفاوت شکل گرفت؛ موجی از بازگشت به وطن. بسیاری از ایرانیان خارج از کشور، به جای فاصله گرفتن از میهن، تصمیم گرفتند در کنار خانواده‌ها و هموطنان خود باشند و روزهای دشوار را در کنار آنان سپری کنند.
این اقدام ایرانیان خارج از کشور، ادبیات جدیدی در فرهنگ جنگ و مقاومت رقم زد. بازگشت به وطن در برابر تهدیداتی که از آسمان فرود می‌آمد، نمادی از تعلق خاطر عمیق به سرزمین مادری و نشانه‌ای از پیوندهای فرهنگی و عاطفی است که فراتر از مرزهای جغرافیایی معنا پیدا می‌کند. این رفتار نشان داد که مفهوم وطن برای بسیاری از ایرانیان تنها یک محل سکونت نیست، بلکه بخشی از هویت و موجودیت آنان است؛ هویتی که در روزهای خطر بیش از هر زمان دیگری خود را آشکار می‌سازد.
امروز نیز عبور از مشکلات اقتصادی، مقابله با فشارهای خارجی و حفظ انسجام ملی، بیش از هر چیز نیازمند تقویت همین روحیه همدلی، مسئولیت‌پذیری و امید به آینده است؛ سرمایه‌ای که در سخت‌ترین روزها پشتوانه اصلی ملت‌ها برای عبور از بحران‌ها بوده است.

امیر کریم زاد شریفی
انتهای پیام/