شاید خیلی‌ها بپرسند راز این ۱۹ سال ماندگاری چیست؟
چرا «نصر» از دل این همه توفانِ رسانه‌ای، با همان قوتِ روز اول بیرون آمد؟ جوابش در یک کلمه خلاصه می‌شود: مردمی بودن.
اما… مردمی بودن که شعار نیست؛ ماده و تبصره نیست که توی بخشنامه‌ها بنویسند! مردمی بودن یعنی از بطن کوچه و بازار آمدن. یعنی مدیرش، سرمایهاش، دلش و قلمش، وابسته به هیچ جا نباشد الا… الا دل مردم.
وقتی مدیر یک رسانه، بچه تبریز باشد؛ یعنی خاک این شهر را با تمام وجودش لمس کرده باشد. «امیر کریمزاد» را می‌گویم؛ کسی که از جنس خود مردم است. اهل تشریفات، های وهوی و دوربین‌های سفارشی نیست.
بگذارید یک روایت ناب از او بگویم؛ همین چند وقت پیش، مثل عموم مردم و بی‌هیچ تشریفاتی، راهی سفر حج شد. آنجا هم اگر دوربینی به دست گرفت و تصاویری ثبت کرد، نه برای خودنمایی بود و نه برای خودی نشان دادن؛ برای تکامل خویش بود، برای اینکه کار و مردمش لحظه‌ای از یادش نروند و مبادا زرق وبرقِ سفر، مرام و عهدش با مردم را از یادش بیندازد. رفت، خالصانه برگشت و شد همان «حاج امیرِ» خاکی، بی‌تکلف و آشنای خودمان.
وقتی مدیر رسانه، پشت میزهای عایق‌کاری‌شده ننشیند تا فقط گزارش بخواند، بلکه خودش از همه جا باخبر باشد؛ وسط میدان باشد؛ پایش به سنگ مشکلات خورده باشد ، بی پولی کشیده باشد و طعم درد را چشیده باشد، نتیجه‌اش رسانه‌ای میشود که نبض جامعه در آن میزند.
اینجا خط قرمزی ندارد جز منافع مردم .  اصالت، خریدنی نیست؛ توی ذات کسی است که ترس را نمی‌شناسد.
نصرنیوز «بی‌طرف» است؛ چون وامدارِ هیچ جریان و قدرتی نیست، سوگلی هیچ طیف خاصی نیست؛ طرفدار مطلق حقیقت است. هر قشری، از کارگر زحمتکش تا جوان دغدغه‌مند، خودش را در آینه‌ی نصر پیدا می‌کند؛ چون این آینه غبار مصلحت‌اندیشی ندارد.
۱۹ سال یعنی نزدیک دو دهه زیستن با نفسِ تک تک شما تبریزی‌های عزیز؛ یعنی ایستادن روی مرز اصالت.
نصر عزیز، رفیق روزهای سخت و روشن تبریز؛ تولدت مبارک.
من، مهدی لطفی‌آزاد، به عنوان کسی که سال‌ها عمرش را در استودیوی رادیو با صدای این مردم زندگی کرده، به تو و به حاج امیر عزیز صمیمانه دستمریزاد می‌گویم. تا وقتی که قلبت برای این مردم می‌تپد، فرکانسِ حقیقتت در این دیار شنیدنی است.
یاشاسین تبریز… یاشاسین نصر نیوز
انتهای پیام/