این سنت دیرپا، محدود به تجار و صاحبان سرمایه نیست. در میان معلمان، دانشگاهیان، پزشکان و دیگر اقشار نیز کسانی هستند که مسئولیت اجتماعی را بخشی از زندگی خود می‌دانند. در حافظه مردم تبریز، نام زنده‌یاد دکتر سیدمحمدحسین مبین با چنین نگاهی گره خورده است؛ پزشکی که سال‌های طولانی زندگی‌اش را وقف درمان و همراهی با بیماران مبتلا به جذام کرد و نشان داد طبابت، فراتر از دانش درمان، تعهدی انسانی است.
امروز نیز می‌توان نشانه‌های این منش را در رفتار پزشکانی دید که خدمتشان با پایان ساعت کار یا دوران مسئولیت به پایان نمی‌رسد. دکتر فاطمه صدرالدینی، استاد پیشکسوت دانشگاه علوم پزشکی تبریز، یکی از همین چهره‌هاست؛ بانویی که پس از سال‌ها فعالیت در حوزه سلامت و توان‌بخشی، همچنان خود را در برابر رنج بیماران مسئول می‌داند.
او و برادرش، مهندس سیدحسن صدرالدینی، معمار ساکن تهران، برای پیشبرد ساخت بیمارستان هموفیلی تبریز، تاکنون در مجموع ۳۰ میلیارد ریال، معادل سه میلیارد تومان کمک نقدی کرده‌اند. اهمیت این همراهی، تنها در مبلغ آن خلاصه نمی‌شود؛ بازدیدهای دوره‌ای آنان از پروژه و پیگیری روند ساخت، از تعهدی حکایت دارد که تا رسیدن کمک به نتیجه ادامه می‌یابد.
بیمارستان در حال احداث هموفیلی تبریز، در محدوده جاده باسمنج و خاوران، قرار است به نیاز بیماران هموفیلی منطقه پاسخ دهد؛ بیمارانی که دسترسی به خدمات تخصصی و مستمر، برای آنان و خانواده‌هایشان ضرورتی همیشگی است. هر گامی برای تکمیل این مرکز، می‌تواند گامی برای کاهش دشواری‌های درمان و نگرانی خانواده‌هایی باشد که زندگی‌شان با مراقبت‌های مداوم پزشکی پیوند خورده است.
این پروژه مدتی با رکود و کندی عملیات اجرایی مواجه بود، اما پیگیری‌های اخیر، امید تازه‌ای به ادامه آن بخشیده است. نشست‌های برگزارشده در خانه توسعه آذربایجان، بازدید دکتر سبحان‌اللهی و دعوت از نیکوکاران و فعالان اقتصادی، به جلب حمایت‌های جدید انجامیده است. تأمین ۴۸ تن میلگرد از سوی فولاد آذربایجان و ده‌ها تن سیمان از سوی مجموعه سیمان صوفیان، نمونه‌هایی از مشارکت صنایع در پیشبرد این طرح درمانی است.
اختصاص رایگان زمین از سوی شهرداری تبریز نیز اقدامی ارزشمند در فراهم‌کردن بستر احداث بیمارستان بوده است؛ همراهی‌ای که شایسته قدردانی است و می‌تواند با تداوم همکاری نهادهای شهری، صنایع، دانشگاهیان و سازمان‌های مردم‌نهاد، به ثمر بنشیند.
با این همه، جان‌گرفتن دوباره عملیات ساخت، پایان راه نیست. ارزش نهایی این تلاش‌ها زمانی آشکار می‌شود که درهای بیمارستان به روی بیماران گشوده شود و خدمات آن به‌صورت پایدار در دسترس مردم قرار گیرد. از این رو، در کنار دعوت به مشارکت، ارائه گزارش روشن از پیشرفت پروژه، نیازهای باقی‌مانده و نحوه هزینه‌کرد کمک‌ها نیز اهمیت دارد؛ شفافیتی که اعتماد نیکوکاران را تقویت و مسیر همراهی دیگران را هموار می‌کند.
قدردانی از دکتر فاطمه صدرالدینی و برادر نیکوکارش، پاسداشت همین احساس مسئولیت است. جامعه به شناختن چنین الگوهایی نیاز دارد؛ انسان‌هایی که دانش و دارایی خود را به فرصتی برای آسایش دیگران تبدیل می‌کنند و نشان می‌دهند هنوز می‌توان در برابر رنج، سهمی پذیرفت و کاری کرد.
تبریز ظرفیت آن را دارد که این طرح را به سرانجام برساند. اکنون باید همراهی‌های پراکنده به مشارکتی مستمر تبدیل شود تا امیدی که خیران در دل این پروژه روشن کرده‌اند، به چراغ روشن اتاق‌های درمان برسد.
نیکوکاران و صاحبان صنایع علاقه‌مند به مشارکت در تکمیل بیمارستان می‌توانند برای اطلاع از نیازهای پروژه و نحوه کمک‌رسانی، با مهندس طبقچی، مدیر اجرایی آن، به شماره ۰۹۱۴۴۲۴۶۱۵۵ تماس بگیرند.
به قلم محمد فرج‌پور باسمنجی | عضو خانه توسعه آذربایجان
انتهای پیام/