به گزارش نصر، موتورسیکلت برای بسیاری از شهروندان وسیله‌ای در دسترس و کم‌هزینه برای رفت‌وآمد و تأمین معاش است؛ با این حال، ورود آن به فضاهای اختصاص‌یافته به عابران، حق استفاده امن و آرام از این معابر را با اختلال مواجه می‌کند.
پیاده‌راه تربیت و خیابان شهریار ولیعصر از جمله فضاهایی هستند که با وجود کارکرد پیاده‌محور، با چالش تردد موتورسیکلت روبه‌رو هستند. استمرار این وضعیت، فاصله میان هدف‌گذاری برای ایجاد «شهر انسان‌محور» و آنچه شهروندان در زندگی روزمره تجربه می‌کنند را آشکار می‌سازد.

موتورسیکلت در گذرهای باریک بازار
این مسئله اکنون در دالان‌های بازار سرپوشیده تبریز نیز دیده می‌شود؛ گذرهایی که عرض محدود آن‌ها، عبور هم‌زمان عابران و باربران را دشوار می‌کند و ورود موتورسیکلت، بر ازدحام و احتمال برخورد می‌افزاید.
صدای موتورها و انتشار دود در فضای سرپوشیده بازار نیز آرامش و آسایش حاضران را تحت تأثیر قرار می‌دهد. در چنین فضایی، ضرورت سامان‌دهی تردد، هم از منظر ایمنی شهروندان و هم با توجه به ارزش تاریخی بازار، اهمیت دارد.

فاصله ممنوعیت تا اجرا
در گزارش ارسالی، با استناد به ماده ۱۶۷ آیین‌نامه راهنمایی و رانندگی درباره ممنوعیت عبور موتورسیکلت و موتورگازی از پیاده‌رو و بازار و ماده ۲۰ قانون رسیدگی به تخلفات رانندگی درباره برخورد با تردد موتورسیکلت در پیاده‌رو، بر ضرورت اجرای مؤثر مقررات تأکید شده است.
پرسش اصلی این است که چرا با وجود ممنوعیت‌های قانونی، تردد موتورسیکلت در این فضاها تکرار می‌شود و شهروندان حتی در گذرهای باریک بازار نیز باید نگران برخورد با وسایل نقلیه باشند؟
کنترل ورودی‌ها، نظارت مستمر و سامان‌دهی شیوه‌های جابه‌جایی بار با توجه به نیاز کسبه، از موضوعاتی است که انتظار می‌رود دستگاه‌های مسئول برای آن برنامه‌ای هماهنگ و اجرایی ارائه کنند.

میراثی که مراقبت می‌خواهد
در کنار مسئله تردد موتورسیکلت، مطالبات مطرح‌شده درباره ایجاد پایگاه اورژانس، وضعیت سنگ‌فرش و حفاظت از بافت تاریخی بازار نیز نیازمند پیگیری و پاسخ‌گویی است.
بازار تاریخی تبریز، میراثی به‌جامانده از نسل‌های گذشته و بخشی از زندگی امروز شهر است. حفظ این میراث، هم‌زمان به مراقبت از کالبد تاریخی و تأمین امنیت و آسایش مردمی وابسته است که هر روز در آن کار و رفت‌وآمد می‌کنند.
انتهای پیام/