به گزارش نصر، از مسیرهای خاکی و تهی از پوشش گیاهی، به نقطه سبز و کدری می‌رسیم که سال‌هاست نفس‌های زیادی را مهمان خود کرده است. با ورود به مجتمع درمانی باباباغی، نگاه‌های نافذ و پرمعنا اما سرشار از سکوت مددجویان به استقبالمان می‌آید. ساعت هواخوری بیماران اعصاب و روان در حیاط تازه بازسازی‌شده، در دل باغات اسپیران، فرصتی فراهم کرد تا خبرنگاران از نزدیک روند زندگی در این مجموعه را ببینند؛ مجتمعی که در آغوش کوه‌های بهلول و حلّی، نقطه امن کسانی است که جایی جز این خانه ندارند.
از لحظه ورود، در میان علف‌های خودرو، خانه‌هایی با رخت‌ها و قالی‌های رنگارنگ به چشم می‌خورد که بوی زندگی به خود گرفته‌اند. پیش می‌رویم و در حیاط اقامتگاه بیماران اعصاب و روان مستقر می‌شویم تا پای صحبت مدیران بیمارستان رازی و مجتمع باباباغی بنشینیم.
به گفته علی اصغرزاده، رئیس بیمارستان‌های رازی و باباباغی، این مرکز همواره مورد توجه خیرین نیک‌اندیش بوده است. وی در تشریح وضعیت خانه‌های ساکنان باباباغی گفت: خانه‌های ساکنان کاملاً بازسازی شده‌اند و مجموعه از آن وضعیت اسفناک گذشته فاصله گرفته است.

خانه مهربانی
در این بازدید، آنچه بیش از همه به چشم می‌آمد، درهای باز و میزبانان مهربانی بود که با رویی گشاده از مهمانان استقبال می‌کردند. حاج‌خانمی با لباس رنگی و لبخندی بر لب، با کاسه‌ای شکلات به استقبالمان آمد. او با صدایی رسا می‌گفت: ما خیلی راضی هستیم؛ خیلی خوب به ما می‌رسند. خدا از آن‌ها راضی باشد، خانه‌هایمان را بازسازی کرده‌اند و هر لحظه پزشک و پرستار در کنارمان هستند.
این خانه‌ها گاه پناهگاهی برای بازماندگان عوارض جذام است؛ افرادی که با وجود رهایی از بیماری، به سبب مشکلات ظاهری، زندگی در خفا را ترجیح می‌دهند.
علی اصغرزاده درباره وضعیت سلامت روان نیز اظهار داشت: حوزه سلامت روان یکی از حوزه‌های نیازمند توجه در کشور است. تعداد بیماران این حوزه رو به افزایش است، اما متأسفانه گاه در غفلت قرار می‌گیرد.
با این حال، ساکنان باباباغی هیچ‌گاه از یاد خیرین نرفته‌اند. این مرکز همواره از حمایت‌های مردمی بهره‌مند است و همچنان برای تداوم زندگی جاری در آن، چشم‌انتظار یاری خیرین است؛ از تأمین جیره خشک تا مدد معاش ماهانه که از همین مجاری تأمین می‌شود.

جریان زندگی در بخش‌های درمانی
مسیر را ادامه می‌دهیم و وارد بخش اورژانس می‌شویم. سکوتی عمیق در نور سفید راهروها جریان دارد. در اتاق‌ها، هرکس در دنیای خود زندگی می‌کند؛ در اتاق اول مردان، فردی روی قالیچه زانو زده، جلو و عقب می‌رود و زمزمه می‌کند. اتاق دوم در حال استراحت است و اتاق‌های سوم و چهارم نیز به همین منوال. در اتاق پنجم، فردی که سال‌هاست روزگار را در این مجموعه گذرانده، استراحت می‌کند و در کنارش فرد دیگری به احترام حضور مهمانان نشسته و از شرایط و رضایت خود می‌گوید. در اتاق روبه‌رو، چهار زن مسن نشسته بودند که یکی از آن‌ها با بیانی نامفهوم کنجکاو عکاسی و تصویربرداری بود؛ آنان نیز مدام از خوش‌رویی و محبت کادر درمان می‌گفتند. چه زیباست که در این خاک، چنین دل‌هایی پرورش یافته و محبت را در فضای بیمارستان جاری کرده‌اند.
از اورژانس به سمت محل نگهداری بیماران اعصاب و روان می‌رویم. در میانه راه، زنی با ذوق به سمت مدیر بیمارستان آمد و جویای احوالش شد. دختری با دوچرخه از کنارمان گذشت و باز هم همان جریان پویای زندگی را به نمایش گذاشت. به بیمارستان رسیدیم؛ مردی جوان دم در ایستاده و به چند زبان صحبت می‌کند و در کنارش فردی کفش‌دوز قرار دارد که ماه‌هاست زندگی در این مجموعه را تجربه می‌کند. روایت‌های متفاوتی که همگی در یک چاردیواری گردهم آمده‌اند. اتاق ایزوله اول راهرو با دیوارهای پوشیده از بافت نرم، به گونه‌ای تجهیز شده است که بیمار در شرایط بحرانی به خود آسیب نرساند.
در جریان بازدید از سالن اجتماعات بازسازی‌شده مجموعه، مرد مسنی با عصای خود با عجله و اشتیاق به سمت مدیر آمد؛ مشخص بود که مدیریت بیمارستان با تلاش‌های مستمر خود، جایگاه ویژه‌ای در قلب اهالی باباباغی پیدا کرده است.
در مسیر بازگشت به سمت محوطه، دو زن میانسال با لباس‌های گل‌گلی و رنگی، دست در دست هم در حال پیاده‌روی روزانه خود هستند.
آنچه از باباباغی به چشم آمد، چیزی جز رضایت، مهربانی، لطافت و البته گاه تنهایی نبود.
این گزارش می‌افزاید، مرکز خیریه بیمارستان رازی و باباباغی تبریز، آماده دریافت کمک‌های مردمی و نوع‌دوستانه است؛ شهروندان نیک‌اندیش می‌توانند برای سهیم شدن در تداوم این زندگی‌ها، حمایت‌های خود را از طریق حساب‌های رسمی خیریه رازی و باباباغی واریز کنند.

شماره حساب موسسه خیریه بیمارستان بابا باغی: 118242619006
شماره حساب موسسه خیریه بیمارستان رازی: 0117549141003

انتهای پیام/