گزارش/
چاقی، خطر ابتلا و پیامدهای روماتیسم پالیندرومیک را افزایش نمیدهد
1405/07/07 - 10:09 - کد خبر: 169563
نصر: یافتههای یک مطالعه جدید در دانشگاه علوم پزشکی تبریز نشان میدهد بین شاخص توده بدنی و خطر ابتلا به روماتیسم پالیندرومیک ارتباط معناداری وجود ندارد و اضافهوزن و چاقی نیز با شدت فعالیت یا خاموشی این بیماری ارتباط مشخصی نشان نمیدهد.
به گزارش نصر، روماتیسم پالیندرومیک یکی از بیماریهای روماتیسمی است که با حملات برگشتپذیر درد و التهاب مفاصل مشخص میشود. این حملات ممکن است پس از مدتی فروکش کنند و بیمار در فاصله میان حملات علائم قابل توجهی نداشته باشد.
با توجه به اینکه در سالهای اخیر ارتباط اضافهوزن و چاقی با برخی بیماریهای روماتیسمی و خودایمنی مورد توجه پژوهشگران قرار گرفته است، نقش وزن و شاخص توده بدنی در بروز و روند روماتیسم پالیندرومیک نیز مورد بررسی قرار گرفته است.
در همین راستا، پژوهشگران دانشگاه علوم پزشکی تبریز در یک مطالعه مورد-شاهدی، ۱۴۷ بیمار مبتلا به روماتیسم پالیندرومیک را که تشخیص آنها توسط متخصص روماتولوژی انجام شده بود، با ۲۹۴ فرد سالم به عنوان گروه کنترل مقایسه کردند.
در این مطالعه، وزن و قد تمامی افراد اندازهگیری و شاخص توده بدنی آنها محاسبه شد. همچنین در گروه بیماران، تظاهرات بالینی بیماری، میزان فعالیت بیماری و درجه خاموشی آن توسط پزشک مورد ارزیابی قرار گرفت.
نتایج این پژوهش نشان داد میانگین شاخص توده بدنی در افراد مبتلا به روماتیسم پالیندرومیک تفاوت معناداری با افراد سالم نداشت.
همچنین بررسی بیماران نشان داد میان افراد دارای اضافهوزن یا چاقی و بیمارانی که وزن طبیعی یا پایین داشتند، از نظر تظاهرات بالینی، میزان فعالیت بیماری و درجه خاموشی بیماری تفاوت معناداری وجود ندارد.
بر اساس یافتههای این مطالعه، شاخص توده بدنی بالاتر از ۲۵ نیز با افزایش معنادار خطر ابتلا به روماتیسم پالیندرومیک همراه نبود.
این یافتهها نشان میدهد برخلاف آنچه درباره ارتباط چاقی با برخی بیماریهای روماتیسمی و خودایمنی گزارش شده است، در مورد روماتیسم پالیندرومیک نمیتوان بر اساس شاخص توده بدنی بهتنهایی ارتباط مشخصی با خطر ابتلا یا پیامدهای بیماری در نظر گرفت.
پژوهشگران با این حال بر ضرورت انجام مطالعات بیشتر در این زمینه تأکید کردهاند. به گفته آنان، بررسی صرف شاخص توده بدنی ممکن است تصویر کاملی از وضعیت بافت چربی و نقش احتمالی آن در بیماری ارائه نکند.
از این رو، پیشنهاد شده است در مطالعات آینده علاوه بر شاخص توده بدنی، ترکیب بدنی و آدیپوکینها نیز مورد بررسی قرار گیرد تا ارتباط احتمالی میان چاقی و روماتیسم پالیندرومیک با دقت بیشتری مشخص شود.
این پژوهش با مشارکت علیرضا خبازی اسکویی انجام شده و نتایج آن با عنوان Association of body mass index with risk and outcomes of palindromic rheumatism در نشریه Clinical Rheumatology منتشر شده است.
انتهای پیام/