به گزارش نصر، زنان آموزش‌دیده و متخصص که سهم‌شان از سازمان آتش‌نشانی تنها به امور آموزشی محدود شده، به دلیل نبود بیمه، امنیت شغلی و مجوز رسمی، از حضور در عملیات‌های حساس امداد و نجات محروم مانده‌اند. این در حالی است که امروزه حضور بانوان در ایستگاه‌های آتشنشانی ضرورت دارد.
در گزارش پیشین نصر ، مسئولان شهری و استانی از ضرورت حضور زنان در این عرصه سخن گفتند؛ پروین اشراقی، معاون امور زنان در استانداری، بر اهمیت حضور زنان در حوادث خاص تأکید کرد. همچنین، حکیمه غفوری، عضو شورای شهر تبریز، از آغاز روند مکاتبه برای اخذ مجوز از وزارت کشور خبر داد و رضا جانفشان، مدیرعامل سازمان آتش‌نشانی تبریز، حضور بانوان را واجب دانست و وعده پیگیری داد.
اما امروز و با فرا رسیدن روز آتش‌نشان، وضعیت پیشرفت این موضوع در تبریز هیچ تغییری نکرده است؛ وعده‌ها همان وعده‌هاست و زنان داوطلب تبریزی همچنان بدون بیمه و مجوز رسمی، اجازه شرکت در عملیات را ندارند.

سد اصلی در تبریز؛ وزارت کشور یا استانداری؟
نکته قابل تأمل اینجا است که «عدم صدور مجوز از سوی وزارت کشور» سال‌ها به عنوان مانع اصلی این موضوع در تبریز مطرح می‌شود ولیکن این مانع برای همه شهرها یکسان نبوده. در حالی که مسئولان تبریز فعالیت رسمی نیروی زن را منوط به دستورالعمل‌های کشوری می‌دانند، مسیرهای اجرایی برای دیگر کلان‌شهرها چنان دشوار نیست. به عنوان مثال، مدیریت کامل یک ایستگاه آتش‌نشانی در شیراز به بانوان اختصاص یافته است و نیروهای زن در تهران و برخی شهرهای دیگر مدتی است که به صورت رسمی استخدام شده و در عملیات‌های اطفای حریق و امدادرسانی فعالیت می‌کنند.
مقایسه تبریز با شیراز و تهران این سوال را مطرح می‌کند که آیا مشکل تنها نبود مجوز از سوی وزارت کشور است یا کمبود اراده اجرایی و پیگیری‌های مستمر از سوی مقامات استانی؟

از «باید بشود» تا «انجام شد»
روز آتش‌نشان فرصتی برای قدردانی از ایثارگران این عرصه است، اما برای بانوان داوطلب تبریزی، این روز یادآور وعده‌های تحقق نیافته است. زنان داوطلب آتش‌نشان در تبریز خواستار حق فعالیت رسمی و تخصیص ایستگاه اختصاصی هستند. به نظر وقت آن رسیده که مسئولان استان به جای تکرار جملات «نیاز داریم» و «باید بشود»، پاسخ دهند که «چه زمانی انجام خواهد شد؟».
به قلم ساغر خزانی
انتهای پیام/