به گزارش نصر، درماتیت آتوپیک یکی از شایع‌ترین بیماری‌های پوستی مزمن است که با خشکی، خارش شدید و التهاب پوست همراه است و می‌تواند کیفیت زندگی بیماران را به‌طور محسوسی تحت تأثیر قرار دهد. این بیماری که در برخی موارد با آسم و آلرژی‌های تنفسی نیز همراه است، ناشی از اختلال در سیستم ایمنی و تغییرات در ترکیب میکروبیوم روده و پوست است. همین ویژگی باعث شده پژوهشگران در سال‌های اخیر به دنبال راهکارهایی برای تعدیل سیستم ایمنی و بازگرداندن تعادل میکروبیوم بدن باشند.
پروبیوتیک‌ها به‌عنوان میکروارگانیسم‌های زنده‌ای که در صورت مصرف به مقدار کافی، اثرات مفیدی بر سلامت میزبان دارند، یکی از گزینه‌هایی هستند که در این زمینه مورد توجه قرار گرفته‌اند. این میکروارگانیسم‌ها می‌توانند با تأثیر بر ترکیب فلور روده، تقویت سد دفاعی روده و تعدیل پاسخ‌های ایمنی، به کاهش التهاب و بهبود علائم بیماری‌های التهابی و خودایمنی کمک کنند. با این حال، تا پیش از این مطالعه، اثربخشی پروبیوتیک‌ها به‌طور مشخص در بزرگسالان مبتلا به درماتیت آتوپیک روشن نبود و شواهد موجود در این زمینه محدود و متناقض بود.
در این پژوهش، پژوهشگر دانشگاه علوم پزشکی تبریز با مرور و ترکیب نتایج پنج فراتحلیل که در مجموع بیش از ۱۵۰۰ بیمار را در بر می‌گرفت، به بررسی اثر مصرف پروبیوتیک‌ها بر علائم درماتیت آتوپیک در بزرگسالان پرداخت. فراتحلیل به پژوهشگران این امکان را می‌دهد که با ترکیب نتایج چندین مطالعه مستقل، به برآورد دقیق‌تری از اثر یک مداخله دست یابند و قدرت آماری یافته‌ها را افزایش دهند.
نتایج این بررسی نشان داد که مصرف پروبیوتیک‌ها به‌طور قابل توجهی شدت علائم درماتیت آتوپیک را در بزرگسالان کاهش می‌دهد. این کاهش علائم می‌تواند شامل کاهش خارش، کاهش التهاب پوست و بهبود کلی وضعیت پوستی بیماران باشد. با این حال، پژوهشگران تأکید کردند که کیفیت متفاوت مطالعات بررسی‌شده باعث می‌شود این یافته‌ها با احتیاط تفسیر شوند.
پروین دهقان، پژوهشگر این طرح، با اشاره به یافته‌های به‌دست‌آمده گفت: هرچند نتایج این مطالعه امیدوارکننده است، اما کیفیت متفاوت مطالعات بررسی‌شده باعث می‌شود این یافته‌ها با احتیاط تفسیر شوند.
وی افزود: برای اطمینان بیشتر از اثربخشی پروبیوتیک‌ها در درمان درماتیت آتوپیک بزرگسالان، انجام کارآزمایی‌های بالینی دقیق‌تر و با طراحی مناسب ضروری است.
به گفته این پژوهشگر، یکی از محدودیت‌های اصلی این مطالعه، ناهمگونی روش‌های به‌کاررفته در مطالعات اولیه از نظر نوع پروبیوتیک، دوز مصرفی، مدت مداخله و معیارهای سنجش علائم بود. این تفاوت‌ها باعث می‌شود نتوان به‌طور قطعی گفت کدام نوع پروبیوتیک و با چه دوزی بیشترین اثر را دارد.
وی همچنین خاطرنشان کرد که با وجود شواهد امیدوارکننده، هنوز نمی‌توان پروبیوتیک‌ها را به‌عنوان درمان جایگزین درمان‌های رایج درماتیت آتوپیک معرفی کرد، بلکه این مکمل‌ها می‌توانند در آینده به‌عنوان یک راهکار کمکی در کنار درمان‌های استاندارد مورد استفاده قرار گیرند.
بر اساس یافته‌های این مطالعه، در صورت تأیید نتایج در کارآزمایی‌های بالینی آینده، مصرف پروبیوتیک‌ها می‌تواند به‌عنوان یک راهکار کم‌عارضه و در دسترس، به بهبود کیفیت زندگی بزرگسالان مبتلا به درماتیت آتوپیک کمک کند. پژوهشگران توصیه کردند مطالعات آینده با تمرکز بر تعیین نوع و دوز بهینه پروبیوتیک، مدت مصرف و بررسی اثرات طولانی‌مدت این مکمل‌ها طراحی شوند تا بتوان با اطمینان بیشتر، این یافته‌ها را به توصیه‌های بالینی تبدیل کرد.
انتهای پیام/