به گزارش نصر، محمد بن  سُلیمان متخلص به فُضولی (۸۹۰_۹۶۳ قمری) شاعر، متکلم، عارف، صوفی و ادیب سه‌زبانه (ترکی، فارسی و عربی) و از چهره‌های ادبیات آیینی تشیع است. او از نخستین کسانی بود که از زبان ترکی برای ترویج مذهب شیعه و تبلیغ معارف اسلامی بهره گرفت. فضولی بخشی از آثار خود را به مدح و رثای اهل‌بیت عصمت و طهارت (علیهم السلام) به ویژه امام حسین (علیه السلام) اختصاص داده است.
آثار فضولی در سده‌های پس از او بر شاعران ترک‌زبان تأثیر گذاشت و از سبک او پیروی کرده یا برای آثارش نظیره و تضمین سروده‌اند. از ویژگی‌های سبکی شعر او می‌توان به استحکام ساختار، کاربرد تشبیه و استعاره و تنوع صنایع ادبی اشاره کرد و عشق از مهم‌ترین درون‌مایه‌های آثار اوست.
فضولی افزون بر فعالیت ادبی، در علم کلام نیز صاحب اثر بود. برخی پژوهشگران او را از متکلمان - فیلسوفان سده دهم دانسته‌اند. او در «مطلع الاعتقاد فی معرفة المبدأ و المعاد»، مباحث اعتقادی با رویکردی عقلانی و استدلالی بررسی نمود که عقل و وحی در کنار یکدیگر به کار رفته‌اند.
انتهای پیام/