به گزارش نصر، در همین راستا، خبرنگار نصر در گفتگوی تفصیلی و کارشناسی با دو تن از فعالان و مسئولان حوزه ورزش؛   کامبیز طهماسبی (از فروشندگان بازار لوازم ورزشی) و حسین اردشیری (رئیس هیئت انجمن‌های ورزشی شهرستان تبریز، دبیر هیئت استان و فعال بخش خصوصی)، به بررسی چالش‌های بازار تجهیزات و مدیریت زیرساخت‌های ورزشی پرداخته است. این گزارش با نگاهی به جزئیات آماری و راهکارهای مدیریتی ارائه شده در این گفتگو، تصویری امیدبخش از تلاش برای گذار از مشکلات و تقویت بنیان‌های ورزش در تبریز را ترسیم می‌کند.

واقعیت‌های بازار؛ تاب‌آوری در برابر تورم با تکیه بر تولید داخلی
 طهماسبی، به عنوان صدای بخش خصوصی و بازار، در این گفتگو تصویری شفاف از تغییرات قیمت‌ها ارائه داد. وی تأکید کرد: در ماه‌های اخیر، نوسانات اقتصادی منجر به افزایش تقریبی دو برابری قیمت‌ها شده است که این فشار، تأثیر مستقیمی بر قدرت خرید مردم گذاشته است.
با این حال، وی به یک نکته کلیدی اشاره کرد: بازار علی‌رغم این فشارها، کاملاً متوقف نشده است.
وی با تفکیک کالاهای وارداتی از تولیدات داخلی، به یک نقطه قوت در زنجیره تأمین اشاره کرد: در حالی که تجهیزات تخصصی باشگاهی و برخی کالاهای خاص به دلیل وارداتی بودن، نوسانات قیمتی بیشتری دارند، اما در حوزه پوشاک ورزشی که بخش مهمی از سبد مصرفی ورزشکاران است، شاهد سهم ۸۰ تا ۹۰ درصدی تولیدات داخلی هستیم.
 وی با تحلیل رفتار مصرف‌کننده توضیح داد:  در شرایط فعلی، حدود ۷۰ درصد از تقاضا مربوط به اقلام ضروری است؛ اما آنچه جای امیدواری دارد، فرهنگ ورزش‌دوستی مردم تبریز است.
این فروشنده کالای ورزشی تصریح کرد: خانواده‌های تبریزی همچنان ورزش را یک سرمایه‌گذاری برای سلامت فرزندانشان می‌دانند و اگر تدابیر کنترلی بر قیمت‌ها و اجاره‌بها اعمال شود، این پتانسیل وجود دارد که بازار به رونق گذشته بازگردد.

نظام‌مندسازی زیرساخت‌ها؛ از سطح‌بندی علمی تا عدالت اجتماعی
در بخش دوم گفتگو، حسین اردشیری به عنوان مسئول اجرایی و پیمانکار حوزه ورزش، از برنامه‌های دقیق و علمی برای مدیریت سالن‌ها سخن گفت.
وی با اشاره به پیچیدگی مدیریت اماکن ورزشی، بر ضرورت مدیریت علمی به جای تصمیمات سنتی تأکید کرد.
اردشیری تشریح کرد: هیئت‌های ورزشی برای جلوگیری از هرج‌ومرج قیمتی، سیستم سطح‌بندی هوشمند را پیاده‌سازی کرده‌اند؛ به طوری که سالن‌ها نه صرفاً بر اساس کاغذ، بلکه با بازرسی میدانی و بر اساس معیارهایی همچون موقعیت جغرافیایی، ظرفیت و تعداد رشته‌های ورزشی طبقه‌بندی می‌شوند.
یکی از نکات مهمی که اردشیری به آن اشاره کرد، چالش مزایده‌ها بود.
وی توضیح داد: رقابت‌های بی‌رویه در مزایده‌ها گاهی قیمت‌ها را از حد معقول خارج می‌کند، اما راهکار این هیئت برای این معضل، تعیین سقف قیمتی است تا از اجاره‌های نجومی جلوگیری شود.
وی با انتقاد از برخی اجاره‌بهاهای غیرمنطقی در مراکز خصوصی، تأکید کرد: هدف مدیریت دولتی در هیئت‌ها، انتفاع صرف نیست، بلکه تسهیل دسترسی است.

ورزش برای همه؛ عبور از انحصار و تقویت استعدادهای مناطق کم‌برخوردار
شاید درخشان‌ترین بخش صحبت‌های رئیس هیئت انجمن‌های ورزشی شهرستان تبریز، رویکرد عدالت‌محور وی در مدیریت منابع بود.
وی با اشاره به اینکه در گذشته بخش بزرگی از جمعیت تبریز عملاً از دسترسی به امکانات باکیفیت محروم بودند، اعلام کرد که استراتژی جدید بر حذف انحصار استوار است.
وی تصریح کرد: اکنون در مدیریت اماکن ورزشی، سهمیه‌های خاصی برای ورزشکاران قهرمان و استعدادهای ورزشی مناطق کم‌برخوردار در نظر گرفته شده است تا ورزش تنها در قبضه اقشار مرفه نباشد.
این فعال بخش خصوصی با اعتماد به نفس از برنامه‌های آتی خبر داد: ما تلاش داریم با نظارت دقیق بر پیمانکاران و حذف واسطه‌گری، کاری کنیم که حتی یک تیم ورزشی کوچک با بودجه محدود، بتواند سانس تمرینی باکیفیت در اختیار داشته باشد.
گفتگوی مفصل با این دو فعال حوزه ورزش نشان می‌دهد. تبریز از یک سو با پشتوانه تولید داخلی در تأمین تجهیزات و از سوی دیگر با مدیریت علمی و عدالت‌محور در زیرساخت‌ها، در حال عبور از دوره گذار اقتصادی است. هم‌افزایی میان بخش خصوصی که دغدغه تأمین و عرضه را دارد، و بدنه مدیریتی ورزش که به دنبال دسترسی عادلانه است، نویدبخش آینده‌ای است که در آن ورزش در تبریز نه یک کالای لوکس، بلکه حقی عمومی و در دسترس باقی خواهد ماند.
با وجود چالش‌ها، موتور محرک ورزش تبریز همچنان با قدرت و برنامه‌ریزی روشن است.
انتهای پیام/