نصر: چه چیزی بر چه بستری ماندگار خواهد بود؟! خط و نگاره‌ها بر بستر خاک، چوب و کاغذ؛ یا داده‌ها بر تراشه‌ها؟

در عصر دیپ‌فیک‌ها و الگوریتم‌های شبح‌وار، میلیاردها کلمه در ثانیه روی شیشه‌های صیقلی مانیتورها متولد می‌شوند و در کسری از ثانیه تبخیر. جهانِ صفر و یک، جهان بی‌وزنی و فراموشی است؛ هر فایلی را می‌شود بازنویسی کرد، هر تصویری را جعل، و هر ردی را با یک دستور ساده از حافظه سرورها پاک.
اما در چاپخانه، کلمات به مرحله‌ی «بودش» می‌رسند و کالبد می‌یابند؛ بودنی ملموس از جنس جرم، بافت، بو و زمان.