به گزارش نصر، دکتر سودابه بساک‌نژاد عضو هیات علمی گروه روانشناسی دانشگاه شهید چمران اهواز در گفت‌وگو با ایسنا اظهار کرد: بازی فعالیتی است که با میل و اختیار فرد و با هدف سرگرمی و تفریح و صرف اوقات فراغت انجام می‌شود. گاهی بازی فقط سرگرم‌کننده است و برای تخلیه انرژی و ایجاد نشاط فردی انجام می‌شود. 
وی ادامه داد: در این گونه بازی‌ها، نوع بازی مهم نیست و افراد فقط قصد دارند اوقات فراغت خود را برای ایجاد نشاط بیشتر صرف کنند اما در بیشتر اوقات بازی، هدف یادگیری و آموزشی دارد که در این گونه بازی‌ها هم از بازی لذت می‌برند و انرژی خود را تخلیه می‌کنند و هم در جریان بازی چند عملکرد عمده را در خود تقویت می‌کنند؛ این عملکردها شامل رشد حرکتی، رشد ذهنی، رشد عاطفی و رشد اجتماعی است. 

تاثیر بازی بر عملکرد کودکان 
عضو هیات علمی گروه روانشناسی دانشگاه شهید چمران اهواز اضافه کرد: بازی از بدو تولد تا سه ماهگی در جهت آمیختن با محیط اطراف است. به تدریج با افزایش سن کودک، بازی مهارتی و آموزشی می‌شود و در جهت رشد شناختی کودکان تغییر پیدا می‌کند. 
وی بیان کرد: بازی می‌تواند انواع مختلفی داشته باشد، برای نمونه بازی‌های با لگو و بلوک‌های سازنده در جهت افزایش دستکاری و کنترل محیط و اکتشاف است. یا بازی‌های بدنی و رقابتی مانند قایم باشک، تعقیب و گریز و عمو زنجیرباف در جهت افزایش فعالیت بدنی و قدرت عضلانی و آشنایی با محیط رقابتی است. 

چه موقع به خانه بازی نیاز است؟ 
بساک‌نژاد در ادامه گفت: در این میان اسباب بازی‌ها می‌توانند در هدایت کودکان برای انجام یک بازی مناسب سن و سطح شناختی آن‌ها نقش داشته باشد. بازی در محیط‌های باز برای تحرک و افزایش تعادل و قوای جسمانی کودکان در اولین انتخاب والدین خواهد بودْ ولی اگر شرایط محیطی و فضای باز پارک‌ها به دلیل گرمای هوا یا محیط آلوده از نظر گرد و غبار یا اشعه خورشید برای کودکان مناسب نباشد، والدین ترجیح می‌دهند کودک خود را به خانه بازی ببرند. 
وی افزود: عموما این مکان‌ها خانه‌هایی هستند که با وسایل تفریحی و آموزشی تکمیل شده‌اند تا کودکان بتوانند با والدین خود یا دیگر کودکان در آنجا بازی کنند. استفاده از خانه بازی اثرهای مثبت و منفی به همراه دارد. قرار گرفتن در یک محیط بسته، احتمال بالای انتقال آلودگی ویروسی، نبود تنوع کودکان از قشرهای مختلف، احتمال بالای تقلید از رفتارهای نامناسب یک کودک، عدم رشد خلاقیت به دلیل تکراری شدن اسباب بازی‌ها در دفعات مکرر مراجعه و محدودیت حرکتی به دلیل شرایط خاص این خانه‌های بازی از موارد منفی است. 
عضو هیات علمی گروه روانشناسی دانشگاه شهید چمران اهواز ادامه داد: اما باید توجه داشت یکی از موارد مثبت خانه‌های بازی برای کودکان در برخی مناطق جغرافیایی، بازی با وسایلی است که در منزل مهیا نیست. از سوی دیگر بودن در گروه همسالان و بازی با آن‌ها می‌تواند احساس امنیت و شادی را در کودک افزایش دهد.
وی افزود: توصیه می‌شود خانه‌های بازی به گونه‌ای طراحی شوند که برنامه‌ها و وسایل متنوعی برای کودکان در سنین مختلف ایجاد کنند و والدین نیز آگاه باشند که در کنار خانه بازی، در فصول مناسب بازی در محیط بیرون را نیز در برنامه زندگی روزمره کودک خود قرار دهند. 
انتهای پیام/