گزارش/
تقلب کنکوریها زیر تیغ قانون؛ از جریمه تا محرومیت
1405/06/03 - 13:53 - کد خبر: 167010
نصر: شرکت فردی به جای داوطلب در کنکور، فقط یک تقلب ساده نیست؛ قانونی که میتواند این میانبر را به جریمه، محرومیت و حتی پرونده قضایی تبدیل کند.
به گزارش نصر، کنکور برای میلیونها داوطلب، چند ساعت آزمون و رقابت برای رسیدن به صندلی دانشگاه است؛ اما برای برخی، وسوسه عبور از مسیر تلاش و استفاده از فرد دیگری برای شرکت در آزمون، میتواند همین چند ساعت را به آغاز یک پرونده قضایی تبدیل کند.
شاید بسیاری از داوطلبان و خانوادهها تصور کنند شرکت فردی دیگر به جای داوطلب اصلی در جلسه امتحان، نهایتاً یک تخلف آموزشی است که با محرومیت از آزمون یا ابطال قبولی پایان پیدا میکند؛ اما قانون برای این اقدام عنوان کیفری در نظر گرفته و حتی فردی که به جای داوطلب در جلسه حاضر میشود و داوطلب اصلی، هر دو میتوانند با تبعات قانونی مواجه شوند.
وقتی فرد دیگری روی صندلی داوطلب مینشیند
یکی از صریحترین مقررات در این زمینه، ماده ۵۴۱ قانون مجازات اسلامی (تعزیرات و مجازاتهای بازدارنده) است؛ مادهای که بهطور مشخص شرکت فردی به جای داوطلب اصلی در آزمونها را مورد توجه قرار داده است. مطابق مبلغ ذکرشده در متن قانونی مورد استناد این گزارش، جزای نقدی این اقدام بین ۲۶ میلیون و ۴۰۰ هزار تا ۸۲ میلیون و ۵۰۰ هزار ریال تعیین شده است؛ یعنی معادل ۲ میلیون و ۶۴۰ هزار تا ۸ میلیون و ۲۵۰ هزار تومان.
بر اساس این ماده، هر فردی که به جای داوطلب اصلی در آزمونهایی از جمله کنکور ورودی دانشگاهها و مؤسسات آموزش عالی، آزمونهای مراکز تربیت معلم، امتحانات داخلی و نهایی و برخی دیگر از آزمونهای آموزشی شرکت کند، علاوه بر مجازاتهای اداری و انتظامی، مشمول جزای نقدی مقرر در قانون خواهد شد.
نکته مهم اینجاست که موضوع فقط درباره فردی نیست که با کارت یا مشخصات شخص دیگری وارد جلسه آزمون میشود؛ داوطلب اصلی نیز در صورت هماهنگی و مشارکت در این اقدام، با تبعات قانونی روبهرو خواهد شد.
به بیان ساده، اگر فردی به این امید که دیگری به جای او آزمون بدهد، صندلی کنکور را به شخص دیگری بسپارد، ماجرا دیگر صرفاً یک «تقلب در امتحان» نیست و میتواند پای پرونده قضایی را نیز به میان بکشد.
یک تقلب؛ چندین پیامد
اما پیامدهای این اقدام تنها به جزای نقدی محدود نمیشود.
قانون رسیدگی به تخلفات و جرایم در آزمونهای سراسری نیز برای رفتارهایی که سلامت و اعتبار آزمون را خدشهدار میکند، مجازاتها و محرومیتهایی در نظر گرفته است.
بر اساس این مقررات، بسته به نوع تخلف و شرایط پرونده، داوطلب متخلف ممکن است با محرومیت از گزینش علمی در آزمون، ابطال قبولی و محرومیت از شرکت در آزمونهای سالهای بعد مواجه شود. در مواردی که رفتار انجامشده واجد وصف کیفری باشد، موضوع میتواند از چارچوب رسیدگی اداری و آموزشی خارج شده و در مراجع قضایی نیز مورد رسیدگی قرار گیرد.
یعنی فردی که تصور میکند با پرداخت پول به یک فرد قویتر یا سپردن آزمون به شخصی دیگر میتواند یکشبه مسیر قبولی را طی کند، ممکن است در نهایت نهتنها به دانشگاه نرسد، بلکه چند سال از شرکت در آزمون محروم شود و با پرونده قضایی نیز مواجه شود.
چرا قانون با «جایگزین کردن داوطلب» سخت برخورد میکند؟
آزمون سراسری بر مبنای احراز هویت و سنجش توانایی علمی همان فردی برگزار میشود که قرار است در نهایت از نتیجه آزمون استفاده کند. وقتی شخص دیگری به جای داوطلب وارد جلسه میشود، اساساً هویت فرد آزموندهنده تغییر کرده است. به همین دلیل قانونگذار چنین اقدامی را صرفاً یک تقلب معمولی تلقی نکرده و برای آن ضمانت اجرای کیفری نیز پیشبینی کرده است.
در واقع، مسئله فقط پاسخ دادن به چند سؤال نیست؛ بلکه اعتماد عمومی به فرآیند پذیرش دانشگاهها مطرح است. اگر فردی بتواند با استفاده از شخص دیگری در آزمون شرکت کند، نتیجه آزمون دیگر بیانگر توانایی علمی داوطلب نخواهد بود.
از یک «میانبر» تا یک پرونده قضایی
بسیاری از تخلفات در آزمونها شاید از یک تصمیم چند دقیقهای شروع شوند؛ تصمیمی که ممکن است داوطلب یا خانواده او با این تصور بگیرد که فقط میخواهیم یک بار شانس خودمان را امتحان کنیم اما همین تصمیم میتواند پیامدهای طولانیمدتی داشته باشد.
فردی که به جای داوطلب اصلی وارد جلسه میشود، علاوه بر خطر شناسایی و برخورد قانونی، ممکن است درگیر فرآیند قضایی شود و داوطلب اصلی نیز با محرومیتهای آموزشی و تبعات قانونی مواجه شود.
در نتیجه، هزینهای که قرار بوده برای خرید یک «شانس قبولی» پرداخت شود، میتواند بسیار بیشتر از شهریه چند سال دانشگاه یا هزینه چند بار شرکت در کنکور باشد.
سازمان سنجش چگونه تخلفات را شناسایی میکند؟
برگزاری آزمونهای سراسری در سالهای اخیر با استفاده از سازوکارهای مختلف شناسایی هویت و کنترل جلسه انجام میشود و سازمان سنجش آموزش کشور نیز بهطور مستمر بر سلامت فرآیند آزمون تأکید دارد. کنترل مدارک هویتی، بررسی مشخصات داوطلبان، نظارت عوامل اجرایی و استفاده از تجهیزات و روشهای شناسایی تخلف، بخشی از سازوکارهای پیشبینیشده برای جلوگیری از تقلب و تخلف در آزمونهاست.
به همین دلیل، تصور اینکه فردی میتواند بهسادگی با تغییر ظاهر یا استفاده از مدارک شخص دیگر وارد جلسه شود و بدون شناسایی آزمون بدهد، با واقعیت سازوکارهای نظارتی آزمونهای سراسری فاصله دارد.
فقط داوطلب متخلف نیست که مجازات میشود
یکی از نکات مهمی که داوطلبان باید بدانند این است که پذیرش پیشنهاد شرکت به جای دیگری نیز میتواند تبعات قانونی داشته باشد. بنابراین اگر فردی به هر دلیل تصمیم بگیرد در ازای دریافت پول یا با انگیزه دیگری، به جای یک داوطلب در جلسه آزمون حاضر شود، نمیتواند با این استدلال که «من فقط امتحان را برای او دادم» خود را از مسئولیت قانونی مبرا بداند.
از سوی دیگر، داوطلبی که فرد دیگری را برای این کار معرفی یا به شرکت به جای خود ترغیب کرده است نیز نمیتواند موضوع را صرفاً یک تخلف آموزشی تلقی کند.
قانون، تقلب را فقط در جلسه امتحان نمیبیند
تخلف در آزمونهای سراسری تنها به حضور فرد جایگزین محدود نیست. استفاده از وسایل غیرمجاز، تبانی، انتشار یا دریافت اطلاعات آزمون و سایر رفتارهایی که سلامت آزمون را خدشهدار کند نیز میتواند مشمول مقررات مربوط به تخلفات آزمونها شود.
به همین دلیل، هر داوطلب باید پیش از ورود به جلسه، مقررات آزمون را بهدقت مطالعه کند؛ چراکه ناآگاهی از مقررات، در صورت وقوع تخلف، لزوماً مانع اعمال قانون نخواهد شد.
یک آزمون؛ یک تصمیم؛ یک آینده
کنکور برای داوطلب شاید تنها چند ساعت طول بکشد، اما نتیجه آن میتواند مسیر چند سال آینده زندگی او را تعیین کند.
با این حال، انتخاب یک راه میانبر برای رسیدن به نتیجه بهتر ممکن است دقیقاً نتیجه معکوس داشته باشد؛ قبولیای که میتوانست مسیر زندگی را تغییر دهد، با یک تخلف از بین برود و جای آن را محرومیت، ابطال نتیجه و در مواردی پرونده قضایی بگیرد.
بنابراین پیش از آنکه داوطلب یا خانوادهاش برای رسیدن به صندلی دانشگاه به فکر استفاده از «جایگزین» بیفتند، باید بدانند که ممکن است هزینه این میانبر، از دست دادن همان آیندهای باشد که برای بهدست آوردنش حاضر به پرداخت هر هزینهای شدهاند.
انتهای پیام/