خبرنگار، شغلش را با پرسیدن آغاز می‌کند؛ با پرسشی که شاید ساده به نظر برسد، اما پشت آن مطالبه یک شهروند، نگرانی یک خانواده یا مسئله‌ای عمومی قرار دارد.
او قرار نیست صرفاً آنچه را گفته می‌شود بازنشر کند. وظیفه‌اش این است که بپرسد، بررسی کند، روایت‌های مختلف را کنار هم بگذارد و آنچه را برای جامعه اهمیت دارد، به زبان روشن بیان کند.
در روزگاری که هرکس می‌تواند در چند ثانیه خبری را منتشر کند، ارزش خبرنگار حرفه‌ای بیش از گذشته به راستی‌آزمایی، دقت و مسئولیت‌پذیری گره خورده است. سرعت انتشار خبر، جای تحقیق را نمی‌گیرد و تعداد دنبال‌کنندگان، معیار اعتبار نیست.
خبرنگار واقعی کسی است که میان «شنیده‌ام» و «می‌دانم» تفاوت قائل شود؛ پیش از انتشار یک ادعا، آن را بررسی کند و بداند هر واژه‌ای که روی خروجی رسانه می‌رود، ممکن است بر زندگی و تصمیم مردم اثر بگذارد.
اما خبرنگاری فقط مسئولیت خبرنگار نیست.
جامعه‌ای که از رسانه انتظار دارد دقیق، مستقل و مطالبه‌گر باشد، باید برای انجام این وظیفه نیز امکان لازم را فراهم کند.
بخشی از دشواری امروز خبرنگاران، به مسائل معیشتی و امنیت شغلی، دسترسی دشوار به اطلاعات، محدودیت‌های ارتباطی و گاه نگاه سلیقه‌ای به رسانه‌ها بازمی‌گردد؛ مسائلی که اگر جدی گرفته نشوند، در نهایت فقط خبرنگار آسیب نمی‌بیند، بلکه کیفیت اطلاع‌رسانی و اعتماد عمومی نیز هزینه آن را خواهد پرداخت.
در این میان، شاید یکی از مهم‌ترین انتظارات از مدیران و مسئولان، پاسخ‌گو بودن باشد.
خبرنگار منتقد، دشمن یک مدیر نیست؛ می‌تواند فرصتی باشد برای دیدن آن بخش از واقعیت که شاید در گزارش‌های رسمی دیده نشود. سؤال سخت، الزاماً سؤال مغرضانه نیست و رسانه منتقد، الزاماً رسانه مخالف نیست.
مسئولی که به جای فرار از سؤال، به آن پاسخ می‌دهد، حتی اگر پاسخ او برخلاف انتظار خبرنگار باشد، در حقیقت به افکار عمومی احترام گذاشته است.
همان‌قدر که خبرنگار باید در برابر جامعه مسئول باشد، مسئولان نیز در برابر پرسش‌های رسانه مسئول‌اند.
روز خبرنگار، فرصتی است برای یادآوری اینکه رسانه قرار نیست همیشه خبر خوب تولید کند؛ قرار است خبر درست تولید کند.
قرار نیست همیشه از مسئولان تعریف کند؛ قرار است عملکرد آنها را روایت و درباره آن سؤال کند.
قرار نیست صدای بلندتر داشته باشد؛ قرار است صدای کسانی را هم بشنود که صدایشان به جایی نمی‌رسد.
و شاید مهم‌تر از همه، خبرنگار نباید برای دیده شدن از هر چیزی خبر بسازد. اعتبار رسانه زمانی ساخته می‌شود که خبرنگار بداند چه چیزی را باید منتشر کند و گاهی مهم‌تر از آن، چه چیزی را نباید منتشر کند.
در نهایت، روز خبرنگار روز تجلیل از یک عنوان شغلی نیست؛ روز پاسداشت حق مردم برای دانستن است.
هر جامعه‌ای که خبرنگار مستقل، دقیق و مسئول داشته باشد، یک قدم به شفافیت و پاسخ‌گویی نزدیک‌تر است.
پس امروز، به جای تبریک‌های کلیشه‌ای، شاید بهتر باشد از خود بپرسیم:

آیا خبرنگار می‌تواند بدون ترس سؤال بپرسد؟
آیا مسئول، بدون گزینش رسانه‌ها پاسخ می‌دهد؟
آیا مردم به خبری که می‌خوانند اعتماد دارند؟
پاسخ به همین پرسش‌هاست که نشان می‌دهد ما واقعاً چقدر برای خبرنگار و برای حق دانستن مردم ارزش قائلیم.
روز خبرنگار بر همه آنان که هنوز برای یک سؤال درست، یک روایت دقیق و یک حقیقت روشن تلاش می‌کنند، مبارک.
انتهای پیام/