پیکر رهبر انقلاب بر دستان ملتی تشییع می‌شود که دهه‌ها او را در متن حوادث بزرگ، روزهای سخت، جنگ، تحریم، تهدید و بحران دیده است. امروز اما همه این سال‌ها، در قاب یک وداع بزرگ خلاصه شده است؛ وداعی که تاریخ آن را از یاد نخواهد برد.

مادران، کودکان خود را بر شانه گرفته‌اند تا شاهد لحظه‌ای باشند که شاید نسل‌ها بعد از آن سخن بگویند. پیرمردانی که روزهای انقلاب را دیده‌اند، با چشمانی اشکبار قدم برمی‌دارند و جوانانی که او را تنها از قاب سخنرانی‌ها می‌شناختند، امروز در میان میلیون‌ها نفر، معنای فقدان یک رهبر را لمس می‌کنند.

پرچم‌ها نیمه‌افراشته‌اند، نوحه‌ها در شهر طنین انداخته و گویی آسمان نیز در غم این وداع، رنگ دیگری به خود گرفته است. هر گام این جمعیت، روایت عشق، وفاداری و خاطره‌ای است که در حافظه یک ملت ثبت خواهد شد.

شاید انسان‌ها از میان ما بروند، اما برخی نام‌ها، فراتر از زمان و مکان، در حافظه ملت‌ها ماندگار می‌شوند. امروز، نه پایان یک زندگی، که پایان فصلی از تاریخ است؛ فصلی که درباره آن، نسل‌های آینده بسیار خواهند نوشت و بسیار خواهند خواند.

و این تشییع، تنها بدرقه یک پیکر نیست؛ بدرقه مردی است که نامش، خواه در ستایش و خواه در نقد، برای همیشه در تاریخ ایران و جهان ثبت خواهد ماند.

به قلم احمد بایبوردی
انتهای پیام/