به گزارش نصر، تیم ملی ایران در حالی بامداد فردا در نخستین دیدار مرحله گروهی به مصاف نیوزلند می‌رود که کسب نتیجه‌ای مطلوب در بازی افتتاحیه می‌تواند نقش تعیین‌کننده‌ای در سرنوشت آنها برای صعود به مرحله حذفی داشته باشد؛ دیداری که نه تنها آغازگر مسیر ایران در بزرگ‌ترین رویداد فوتبال جهان است، بلکه نخستین آزمون جدی ملی‌پوشان برای تحقق رؤیای صعود و ثبت یک عملکرد ماندگار در این رقابت‌ها به شمار می‌رود.
ایران و نیوزلند در شرایطی روبه‌روی یکدیگر قرار می‌گیرند که هر دو تیم به دنبال شروعی قدرتمند در رقابت‌های گروهی هستند. تجربه حضور ایران در سال‌های اخیر در جام های جهانی و انگیزه بالای بازیکنان برای درخشش در جام جهانی، امیدها را برای ثبت یک آغاز موفق افزایش داده است.
نیوزلند اگرچه در زمره قدرت‌های سنتی فوتبال جهان قرار نمی‌گیرد، اما تیمی منظم، فیزیکی و سختکوش محسوب می‌شود. بازیکنان این تیم معمولا از توانایی بالایی در نبردهای هوایی برخوردارند و روی ضربات ایستگاهی خطرناک ظاهر می‌شوند. همین موضوع می‌تواند یکی از دغدغه‌های اصلی کادر فنی ایران باشد. با این حال از نظر کیفیت فنی، تجربه بین‌المللی و تعداد بازیکنان حاضر در لیگ‌های معتبر، کفه ترازو به سود ایران سنگینی می‌کند.
نگاهی به آخرین رده‌بندی فدراسیون جهانی فوتبال (فیفا) نشان می‌دهد که ایران با قرار گرفتن در جمع تیم‌های برتر آسیا، جایگاهی به مراتب بهتر از نیوزلند در رنکینگ جهانی دارد. این اختلاف رتبه بیانگر فاصله فنی دو تیم در سال‌های اخیر است؛ هرچند تجربه جام جهانی ثابت کرده که جایگاه در رده‌بندی فیفا تضمینی برای موفقیت در زمین مسابقه نیست و تیم‌ها باید برتری خود را در جریان بازی به اثبات برسانند.
هرچند ایران روی کاغذ یکی از مدعیان اصلی صعود از گروه G محسوب می‌شود، اما ترکیب انتخابی امیر قلعه‌نویی از ماه‌ها قبل با انتقادهای گسترده‌ای روبه‌رو بوده است. آمارها نشان می‌دهد تیم ملی ایران با میانگین سنی نزدیک به ۳۰ سال، یکی از مسن‌ترین تیم‌های حاضر در جام جهانی ۲۰۲۶ است و حتی در برخی رتبه‌بندی‌ها پس از پاناما دومین تیم پیر مسابقات معرفی شده است.
بزرگ‌ترین حاشیه پیرامون فهرست ایران، غیبت سردار آزمون بود؛ مهاجمی که سال‌ها یکی از ستون‌های اصلی خط حمله تیم ملی محسوب می‌شد و در کنار مهدی طارمی زوجی خطرناک را تشکیل داده بود. رسانه‌های بین‌المللی و تحلیلگران فوتبال ایران، حذف آزمون را یکی از بحث‌برانگیزترین تصمیم‌های قلعه‌نویی در آستانه جام جهانی دانسته‌اند.
در مقابل، برخی انتخاب‌های کادر فنی نیز با انتقاد کارشناسان و هواداران مواجه شد؛ انتقادهایی که عمدتاً به دعوت از بازیکنانی مربوط می‌شد که در ماه‌های اخیر یا با مصدومیت دست و پنجه نرم کرده‌اند یا جایگاه ثابتی در سطح اول فوتبال باشگاهی نداشته‌اند. همین موضوع باعث شده بسیاری از کارشناسان، فهرست نهایی ایران را محافظه‌کارانه و فاقد نگاه بلندمدت به آینده فوتبال کشور بدانند.
امید اصلی نیوزلند به درخشش کریس وود است. مهاجم باتجربه و کاپیتان این تیم که سال‌ها در لیگ برتر انگلیس حضور داشته و خطرناک‌ترین بازیکن نیوزلند در محوطه جریمه محسوب می‌شود. بخش عمده برنامه‌های تهاجمی نیوزلند بر پایه قدرت بدنی، بازی هوایی و گلزنی این مهاجم شکل می‌گیرد و مدافعان ایران باید توجه ویژه‌ای به مهار او داشته باشند.
با این حال، قلعه‌نویی و کادر فنی اعتقاد دارند تجربه بازیکنان باسابقه در آوردگاه بزرگی مانند جام جهانی می‌تواند برگ برنده ایران باشد. حالا دیدار مقابل نیوزلند نخستین فرصت برای اثبات درستی یا نادرستی این تفکر است؛ مسابقه‌ای که شاید بیش از هر چیز، محک جدی برای ترکیبی باشد که از روز اعلام فهرست نهایی تاکنون زیر ذره‌بین انتقادها قرار داشته است.
جام جهانی اما جایی برای پیش‌داوری نیست. همان‌طور که رتبه‌ها و آمارها نمی‌توانند پیروزی را تضمین کنند، انتقادها نیز لزوماً به معنای ناکامی نخواهند بود. اکنون همه چیز به عملکرد ۹۰ دقیقه‌ای بازیکنان در زمین مسابقه بستگی دارد؛ جایی که تیم ملی باید نشان دهد تجربه را به درستی بر جوانی ترجیح داده و همچنان توانایی رقابت در بالاترین سطح فوتبال جهان را دارد.
ایران در آستانه اولین گام از مسیری دشوار قرار گرفته است؛ مسیری که می‌تواند به یکی از موفق‌ترین حضورهای تاریخ فوتبال کشور در جام جهانی ختم شود یا بار دیگر حسرت صعود را برای هواداران به همراه داشته باشد.
انتهای پیام/