متخصص مغز و اعصاب:
زنان ۲۰ تا ۴۰ ساله بیشترین گروه در معرض ابتلا به اماس هستند
1405/03/19 - 10:14 - کد خبر: 162407
نصر: یک متخصص مغز و اعصاب گفت: اماس عمدتاً در سنین جوانی تا ۴۰ سالگی بروز میکند و هرچه سن کمتر یا بیشتر از این بازه باشد، احتمال ابتلا کاهش مییابد. این بیماری معمولاً افراد ۲۰ تا ۴۰ ساله را که از نظر اقتصادی، ورزشی و اجتماعی در فعالترین دوران زندگی خود قرار دارند، درگیر میکند و پس از ابتلا بسیاری از این فعالیتها تحت تأثیر قرار میگیرد.
به گزارش نصر، علیاکبر طاهر اقدم با بیان اینکه بیماری اماس جزو بیماریهای خودایمنی محسوب میشود، اظهار کرد: در تمام انسانها سیستمی به نام سیستم ایمنی وجود دارد که مسئول تأمین ایمنی بدن است، اما در برخی مواقع که علت آن نیز در بسیاری از موارد مشخص نیست، این سیستم عملکردی معکوس پیدا کرده و علیه بدن عمل میکند.
وی افزود: بیماری اماس بیشتر بانوان را درگیر میکند و علت این موضوع تاکنون به طور دقیق مشخص نشده است. در انجمن اماس استان ۷ هزار بیمار ثبتنام شدهاند که پنج هزار نفر از آنان را بانوان و دو هزار نفر دیگر را آقایان تشکیل میدهند.
وی گفت: تمامی عملکردهای بدن از طریق پیامهای عصبی انجام میشود. بخشی از سلولهای عصبی دارای غلافی به نام میلین هستند که موجب افزایش سرعت هدایت پیامهای عصبی میشود. در بیماری اماس، سیستم ایمنی به این غلاف میلین حمله کرده و آن را تخریب میکند، فرآیندی که «دمیلینه شدن» نام دارد.
طاهراقدم تصریح کرد: علائم بیماری بسته به اینکه کدام بخش از اعصاب دارای میلین درگیر شود متفاوت است و میتواند شامل کرختی اندامها، تاری دید، دوبینی، اختلالات حرکتی و ضعف عضلانی باشد.
این متخصص مغز و اعصاب با تأکید بر قابل کنترل بودن اماس و سایر بیماریهای خودایمنی اظهار کرد: برای این بیماری چندین رده درمانی وجود دارد. در فاز حاد و هنگام وقوع حمله بیماری، پالس کورتون با دُز بالا به مدت تجویز میشود تا غلاف میلین آسیبدیده فرصت بازسازی پیدا کرده و روند بهبودی آغاز شود.
وی افزود: هر عاملی که موجب تغییر در عملکرد سیستم ایمنی شود، ممکن است زمینهساز بروز این بیماری باشد. درباره نقش ژنتیک نیز باید گفت که تأثیر آن قابل انکار نیست، اما این تصور که ابتلای یک فرد به معنای ابتلای قطعی خواهر یا برادر اوست، نادرست است. در صورتی که پدر یا مادر به اماس مبتلا باشند، احتمال ابتلای فرزند حدود ۹ درصد برآورد میشود.
طاهر اقدم با اشاره به نقش عوامل محیطی در بروز بیماری گفت: مطالعات نشان داده است که هرچه به سمت قطب شمال حرکت کنیم، شیوع بیماری اماس بیشتر میشود و در مناطق نزدیک به خط استوا میزان شیوع کمتر یا حتی ناچیز است. کمبود ویتامین D3 نیز احتمالاً به همین دلیل در بروز بیماری نقش دارد.
وی خاطرنشان کرد: افرادی که پیش از ۱۵ سالگی به منطقهای دیگر مهاجرت میکنند، از نظر احتمال ابتلا به اماس از الگوی همان منطقه پیروی خواهند کرد.
این متخصص مغز و اعصاب درباره علائم هشداردهنده بیماری اظهار کرد: یکی از نکات مهم در تشخیص اماس، وجود علائمی است که بیش از ۲۴ ساعت در فرد باقی بماند.
وی با اشاره به وضعیت درمان بیماران اماس در کشور گفت: این بیماری در زمره بیماریهای خاص قرار دارد و یکی از نقاط قوت نظام سلامت کشور، تولید بخش عمده داروهای مورد نیاز این بیماران در داخل کشور است. خوشبختانه از نظر تأمین دارو کمبودی وجود ندارد و بیشتر داروهای مورد استفاده بیماران به صورت رایگان یا با هزینهای بسیار ناچیز در اختیار آنان قرار میگیرد. البته برخی داروهای جدید که هنوز تحت پوشش بیمه قرار نگرفتهاند، توسط بیمار تهیه میشوند، اما تلاش میشود این داروها نیز در کوتاهترین زمان ممکن تحت پوشش بیمه قرار گیرند.
طاهر اقدم درباره فعالیت انجمن اماس استان نیز گفت: این انجمن در سال ۱۳۸۴ با همکاری ۱۲ متخصص مغز و اعصاب راهاندازی شد و اکنون با حضور ۵۰ عضو هیئت امنا که بیشتر آنان از خیرین شناختهشده استان هستند، خدمات متنوعی از جمله تأمین دارو، فعالیتهای ورزشی و سایر خدمات حمایتی را به بیماران ارائه میکند.
وی اظهار کرد: این بیماری اشکال مختلفی دارد در برخی موارد حمله بیماری به صورت ناگهانی آغاز شده و پس از مدتی متوقف میشود. در نوع دیگری، بیماری از ابتدا شروع شده و به تدریج پیشرفت میکند. همچنین شایعترین نوع بیماری به گونهای است که پس از درمان و گذشت چند سال، مجدداً عود کرده و نیازمند درمان دوباره میشود.
این متخصص مغز و اعصاب درباره تأثیر داروها بر وزن بیماران نیز گفت: مصرف کورتون در برخی موارد میتواند موجب افزایش وزن شود، اما از آنجا که این دارو تنها در دوره حاد بیماری تجویز میشود، نمیتوان ارتباط مستقیمی میان بیماری اماس و اضافهوزن قائل شد.
وی توصیه کرد: بیماران مبتلا به اماس باید از حضور در محیطهای بسیار گرم و همچنین استحمام با آب داغ پرهیز کنند، زیرا گرما میتواند در انتقال پیامهای عصبی اختلال ایجاد کرده و این احساس را در بیمار به وجود آورد که بیماری در حال پیشرفت است.
انتهای پیام/