به گزارش نصر، عبدالرضا گلپایگانی در گفت‌وگویی با اشاره به اینکه به‌ تازگی شاهد حوادث تلخی در بافت‌های حاشیه‌نشین، به‌ویژه در محله «ملازینال» تبریز بودیم، اظهار داشت: محله ملازینال تبریز یکی از کانون‌های بسیار خطرناک در مقیاس کشوری است.
چندی پیش، تنها با یک گودبرداری ساده برای ساختمانی که پروانه هم گرفته بود اما بیش از طبقات مجاز و بدون رعایت اصول فنی در حال ساخت بود، حدود ۵۰ خانه دچار تخریب و ۷۰ واحد آسیب جدی شده است که این حادثه عمق فاجعه و ضعف شدید تاب‌آوری در این بافت‌ها را نشان می‌دهد.
این مقام مسئول بیان‌داشت: نظارت دقیق‌تر بر ساخت‌وساز و برخورد با سهل‌انگاری و تخلف احتمالی در این محله‌ها اهمیت دوچندانی دارد و شورای اسلامی شهر تبریز نیز با حساسیت مسائل این محله را پی‌گیر است.
مدیرعامل شرکت بازآفرینی شهری ایران گفت: با توجه به شرایط این محله و محله‌های مشابه، مقاوم‌سازی بناها و تأمین شرایط زندگی مناسب دیگر یک انتخاب نیست؛ «تاب‌آوری» به یک ضرورت ملی تبدیل شده است.
درست مثل همان بحث اصابت پرتابه‌ها که با یک ضربه در بافت‌های فرسوده، ۱۵ تا ۲۰ واحد مسکونی را از بین می‌برد، در ملازینال هم با یک گودبرداری و نفوذ آب در اثر بارش‌های متوالی، یک محله دچار بحران می‌شود.
این یعنی بافت ما فرسوده و ناپایدار است.
وی ادامه داد: درتبریز ۴۸ هکتار پهنه رانشی شناسایی شده است و برنامه جابه‌جایی و اسکان دوباره برای آن تهیه شده است. در اجرای این برنامه، وزارت راه و شهرسازی زمین مناسب برای انتقال را آماده کرده، طرح تفصیلی و طرح آماده‌سازی تهیه و به تصویب کمیسیون ماده پنج استان رسیده و برای آغاز عملیات اجرایی با همکاری بنیاد مسکن برنامه‌ریزی و توافق‌های لازم صورت گرفته است.
شهرداری تبریز نیز در عملیات ساخت‌وساز در زمین معوض همکاری مجدانه داشته و همزمان با طی فرایند تهیه و تصویب طرح، عملیات اجرایی در بخشی از زمین را آغاز کرده است تا خانه‌هایی که روی محدوده گسلی و رانشی هستند جابه‌جا شوند. فرایند تخصیص زمین، آماده‌سازی و تأمین مالی بسیار زمان‌بر بوده و با توجه به شرایط بحرانی محله باید شتاب بیشتری داشته باشد.
گلپایگانی خاطرنشان کرد: البته این مشکل فقط مختص تبریز نیست؛ در ارومیه، مشهد، یاسوج و بسیاری از شهرهای دیگر هم با چنین چالش‌هایی مواجهیم.
وی اضافه کرد: در ۴۸ سال گذشته جمعیت شهرنشین کشور از حدود ۱۰ میلیون به ۶۰ میلیون نفر رسیده است، اما متناسب با این رشد، بافت‌های ناکارآمد مرمت نشده‌اند و بسیاری از ساخت‌وسازها با اصول ایمنی فاصله داشته‌اند.
معاون وزیر راه و شهرسازی بیان داشت: محله‌ای مثل ملازینال و مجموع سکونتگاه‌های غیررسمی پیرامون که شاید قدمت سکونت در آن به بیش از ۵۰ سال برسد، حالا کانونی است که اگر زلزله‌ای با مقیاس بالای ۶ ریشتر رخ دهد، خطرات جدی و جبران‌ناپذیری ایجاد خواهد کرد.
وی با تاکید بر اینکه این موضوع نیازمند یک اقدام فوری در مقیاس ملی است، توضیح داد: اقدامی که در آن نمایندگان مجلس در تدوین طرح‌ها و قوانین بویژه اعطای سند مالکیت و تأمین بودجه تأکید بیشتری بر بازآفرینی و تاب‌آوری بافت‌های موجود داشته باشند، سازمان برنامه در تأمین مالی توجه بیشتری کند، وزارت راه و شهرسازی امکان تمرکز بیشتر بر این محدوده‌ها را داشته باشد و مدیریت شهری با توان بیشتر پای کار بهسازی این بافت‌ها باشد.
در این برنامه حیاتی، اقدام مشترک، فرهنگ سازی و نقش مردم، نهادهای مدنی و سازندگان بخش خصوصی موتور اصلی و محرک آبادانی و تاب‌آوری خواهد بود.
انتهای پیام/