روابط عمومی را از یک‌منظر می توان «علم ارتباط دو سویه سازمان با مخاطبان در جهت پرداختن  و حفظ  منافع مشترک» نامید.
خدمات گیرندگان واحد های روابط عمومی در سازمان ها ی دولتی و خصوصی عموما افرادی هستند که اطلاع اندکی از  وجود و حضور و کارائی چنین واحدی در آن سازمان داشته فلذا کمیت و کیفیت این خدمات در مقبولیت سازمان ها نزد مردم تاثیر گذار خواهد بود.
مخاطب شناسی و توجه به تفاوت در خدمات سازمان ها و شرکت ها  و نیز توجه به عرف و ارزش های فرهنگی و قومی در بهبود کیفیت این ارتباط بسیار موثر است؛ بدین معنی که مخاطبان یک سازمان خدماتی و یا شرکت توزیعی و یا صنعتی و یا سازمان‌مردم‌نهاد انتظارات متفاوت داشته و نیز ساکنان هر منطقه جغرافیایی با توجه به ویژگی های فرهنگی در دریافت یک پیام یکسان و یا قبول تعامل، متفاوت عمل می کنند، روابط عمومی شهرداری اصفهان در تعامل با شهروندان آن شهر  متفاوت از روابط عمومی شهرداری تبریز عمل نموده و این دو متفاوت از شهر های دیگر با شهروندان ارتباط برقرار خواهند کرد.
پیام‌ یکسان با روش های متفاوت لازمه یک تعامل موفق به شمار می رود.روحیات مخاطبان که متاثر از اقلیم و فرهنگ مناطق است حلقه گم شده عدم‌توفیق در ایجاد ارتباط دو سویه روابط عمومی های ما محسوب می شود.آموزش مستمر کارکنان،بهره گیری از اساتید رواانشناسی و جامعه شناسی و پژوهشگران فرهنگ های بومی مناطق در این آموزش ها  میتواند در بهبود شرایط فعلی روابط عمومی ها بویژه در استان ما موثر باشد.رضایتمتدی شهروندان  و یا عدم‌رضایت از خدمات سازمان های دولتی و خصوصی بی ارتباط با مخاطب شناسی واحد های روابط عمومی نیست.در استان ما بزرگترین تهدید روابط عمومی ها  عدم‌ حمایت  از جانب مدیران و روابط ناسالم با رسانه های بدون شناسنامه و نبود نظر سنجی های معتبر و شعار زدگی است.

باقر واصلی/ روابط عمومی خانه توسعه آذربایجان
انتهای پیام/