امسال، شعار روز نخست این هفته؛ «روابط‌عمومی؛ هنر مردمداری، عشق به مردم» بیش از هر زمان دیگری معنای خود را بازمی‌گشاید؛ شعاری که ریشه در تجربه‌های گران‌سنگ این سرزمین دارد، تجربه‌هایی که اوج آن را در روزهای پرالتهاب جنگ تحمیلی رمضان دیده‌ایم؛ روزهایی که مردم، ایستادگی، امید و همراهی را معنا کردند و روابط‌عمومی‌ها پل ارتباطی میان صداهای بی‌شمار جامعه و تصمیم‌سازان بودند.
روابط‌عمومی شغل نیست؛ تعهدی انسانی و مسئولیتی اجتماعی است. هنر مردمداری یعنی توان شنیدن، توان همراه شدن، و توان تبدیل نیازها و دغدغه‌های مردم به تصمیماتی که مسیر زندگی آنان را روشن‌تر سازد. روابط‌عمومی زمانی معنا پیدا می‌کند که به مردم تکیه کند و برای مردم کار کند.
امروز بیش از هر زمان دیگری از مدیران روابط‌عمومی دستگاه‌های اجرایی انتظار می‌رود که از حاشیه نظریه‌ها فاصله بگیرند و به میدان عمل وارد شوند. نظریه و دانش، زیربنای فهم این حرفه است؛ اما اجرای درست، روایت شفاف، ارتباط مستمر و حضور واقعی در کنار مردم، روح روابط‌عمومی را زنده نگه می‌دارد.
هر دستگاه و سازمان باید مردم را بخشی از خود بداند؛ نه مخاطب دوردست بلکه همراهانی که بدون آنان مسیر خدمت‌رسانی بی‌معناست. روابط‌عمومی‌ها باید با شناخت دقیق وظایف سازمانی، ارائه خدمات را با ارائه اطلاعات و روشنگری همراه کنند و مردم را در جریان تصمیم‌ها، اقدامات، محدودیت‌ها و دستاوردها قرار دهند.
اعتماد عمومی تنها با اطلاع‌رسانی درست و صادقانه شکل می‌گیرد؛ با تبیین، با گفت‌وگو، با شفافیت و با مسئولیت‌پذیری. امروز روابط‌عمومی‌ها باید خود را متعهد به مشارکت مردم بدانند؛ مشارکتی که بدون آگاهی‌بخشی ممکن نیست.
در این هفته، بیایید بار دیگر به خود یادآوری کنیم که روابط‌عمومی موفق کسی است که نه پشت میز، که در کنار مردم، میان مردم و برای مردم عمل می‌کند. آینده این حرفه به میزان نزدیکی ما با مردم، به مهارت ما در شنیدن و توان ما در بیان شفاف و صادقانه گره خورده است.

اصغر وثوقی /مدیر روابط عمومی دانشگاه پیام نور استان آذربایجان شرقی
انتهای پیام/