نصر: بی گمان، اگر نبود نترسیدن رییس‌جمهور پزشکیان از جنگ، باور او به حفظ عزت ایران ولو به قیمت جنگ و آمادگی همه جانبه او برای پشتیبانی از جنگ، چه بسا این جنگ به این شکل باافتخار و صلابت پیش نمی رفت.

چرخ کشور در شرایطی بدون وقفه و خدشه مهمی در حال چرخیدن است که تحریم ها سفت تر شده، ترور فرماندهان و مدیران به لایه های پایین تر هم رسیده، و دشمن حتی به زیرساخت ها هم رحم نمی کند. این‌ها ممکن نشده است مگر به تدبیر، جان‌فشانی و مدیریت یک دولت در واقع مقتدر اما در ظاهر به غایت بی هیاهو. این دولت کاملا رنگ رئیس دولت را به خود گرفته؛ گویی نجابت و اخلاق شخصی رئیس به اخلاق سازمانی دولت بدل شده است.
در این فضای جنگی، طبیعی است که ادبیات نظامی، ادبیات غالب و نظامیان در صدر رسانه ها و در مرکز توجه قرار بگیرند، اما خطا خواهد بود اگر دیدمان جامع نباشد. میدان، خیابان و دیوان سه رأس مثلثی هستند که پوزه دشمن جنایتکار را به خاک مالیده است. رأس طلایی این مثلت، دولتی است مومن به ارزش های انقلاب که بی هیچ اما و اگری هم میدان را پشتیبانی می کند، هم با مدیریت بی مثال خود ضامن انسجام ملی است و هم اینکه در مجامع جهانی و در ساحت دیپلماسی پرچم حقانیت ایران اسلامی را برافراشته نگه داشته است.
در رأس این دولت موفق، مردی قرار دارد که با سلوک و باور و شخصیت خود پایگاه اجتماعی بزرگی را ایجاد کرد که امروز ایستادگی آنها در پشت نظام حتی تصور نزدیک شدن به مرزهای ایران و تهدید نظام جمهوری اسلامی را به خیالی خام و ابلهانه تبدیل کرده است.
محمدباقر کریمی
انتهای پیام/