به گزارش نصر، «محرم زمانی»، مردی نه در هیبت هنرمندان ولی با قلبی سرشار از ذوق خلاقیت و هنر، در سال‌های ۱۴۰۲ تا ۱۴۰۳، ماشین منحصربه‌فرد «شهباز ایران» را در قالب مینیاتوری خلق کرده است؛ خودرویی از جنس مس و برنج که تمامی قطعات آن، از میخ‌های کوچک گرفته تا اجزای دیگر چون تایرها و موتور، به‌صورت دست‌ساز ساخته شده‌اند.
این خودرو تنها یک سازه تزئینی نیست؛ استارت می‌خورد، دنده‌هایش جابه‌جا می‌شود و تمامی جزئیات فنی آن با دقت رعایت شده است. 
زمانی این اثر را بدون نگاه مستقیم به نمونه اصلی یک جیپ ساخته؛ خودرویی که تصویرش سال‌ها پیش در دوران کار صافکاری در ذهن او نقش بسته و حالا از همان حافظه قدیمی جان گرفته است.
وی می‌گوید ریشه این کار به عشق و علاقه‌ای بازمی‌گردد که از کودکی در وجودش شکل گرفته است. عشقی به ماشین، به تماشای صافکاری‌ها و به ظرافت فلزکاری. همین علاقه، او را صبح تا شب در کارگاه نگه داشته؛ جایی که به گفته خودش گذر زمان را احساس نمی‌کند.
 
علاقه آقای زمانی تنها به ساخت این خودرو محدود نمی‌شود. او دلبسته اشیای عتیقه است و پیش‌تر نیز آثاری چون کشتی، تاج و صندوقی ساخته شده از سکه‌های ۲۵ تومانی قدیمی خلق کرده است. این آثار به باور خودش، تلاشی برای دوچندان کردن ارزش خاطره‌ها و اشیای قدیمی است. عشق به خودروهای بنز و مجموعه‌داری قطعات آن‌ها نیز بخشی از جهان شخصی این مرد خوش ذوق را شکل می‌دهد.
حاج محرم زمانی با دست‌های پینه‌بسته‌اش، حاصل یک سال تلاش مداوم را جزء به جزء به ما نشان داد که نه‌تنها جلوه‌ای از مهارت فنی، بلکه بازتابی از حافظه، عشق و هویت شهری ما است. وی آرزو دارد این هنر که از قلب ریشه می‌گیرد، به نام تبریز در یادها ثبت شود و مورد حمایت قرار گیرد؛ هنری که می‌تواند نمادی تازه از خلاقیت و پشتکار در این شهر باشد. 
وی در حال حاضر با همان اشتیاق و علاقه، دست به ساخت ماشین های متفاوت تر، بزرگ تر و با جزئیات و سختی کار بیشتر زده است. 
انتهای پیام/