نصر: همزمان با فرارسیدن ماه مبارک رمضان، بخش‌هایی از مناطق شرقی کلانشهر تبریز با قطعی و افت شدید فشار آب مواجه شده‌اند؛ بحرانی که حالا وارد سومین روز خود شده و صدای اعتراض شهروندان را بلندتر از همیشه کرده است.

به گزارش نصر؛ ماجرا از آسیب دیدن لوله اصلی انتقال آب در منطقه سعیدآباد آغاز شد؛ جایی که به گفته منابع محلی، به دلیل اهمال‌کاری پیمانکار مجری طرح پل سه‌راهی اهر وابسته به شهرداری منطقه ۵، این خط انتقال دچار شکستگی جدی شد. هرچند با تلاش کارگران شرکت آب و فاضلاب استان، این ترکیدگی مرمت و جریان آب برقرار شد، اما ماجرا به همین‌جا ختم نشد.
چند روز پس از آن حادثه، لوله آب ورودی به مخزن یکصد هزار مترمکعبی جاده ائل‌گلی نیز آسیب دید؛ مخزنی که نقشی حیاتی در تأمین آب شرق شهر دارد. طبق گزارش‌ها، خطی که پیش از این در هر ثانیه هزار مترمکعب آب به مخزن پمپاژ می‌کرد، اکنون تنها توان انتقال ۱۵۰ مترمکعب را دارد؛ یعنی کاهش ۸۵ درصدی در تأمین آب آشامیدنی. نتیجه این افت شدید، قطع آب در طبقات فوقانی مجتمع‌های مسکونی و برج‌های شرق شهر بوده است؛ به‌گونه‌ای که بسیاری از ساکنان این مناطق سه روز است به آب شرب دسترسی ندارند.

شرکت آب و فاضلاب استان بامداد سه‌شنبه ۲۸ بهمن با صدور اطلاعیه‌ای اعلام کرد:
«بمنظور انجام تعمیرات در ایستگاه پمپاژ مربوط به خط آبرسانی زرینه‌رود، ساکنین محترم مسیر جاده ائل‌گلی شامل شهرک یاغچیان، باغچه‌بان، کوی فردوس، گلشهر، پرواز، ولیعصر جنوبی، استاد معین، کوی سهند، میرداماد، کوی دادگستری و ویلاشهر در روز سه‌شنبه مورخ ۱۴۰۴/۱۱/۲۸ احتمالاً با کمبود فشار یا قطعی آب مواجه خواهند شد. ضمن عذرخواهی، تقاضا داریم با صبر و شکیبایی این شرکت را همراهی فرمایند.»
با این حال، اکنون که سومین روز این بحران سپری می‌شود، شهروندان از تداوم قطعی آب و نبود اطلاع‌رسانی شفاف گلایه‌مندند. به‌ویژه در شب‌های آغازین رمضان که نیاز به آب آشامیدنی بیش از همیشه احساس می‌شود، بسیاری از خانواده‌ها در این سرمای زمستان و در شهری که امسال نیز بارش‌های قابل توجهی داشته، برای تأمین ابتدایی‌ترین نیاز خود با مشکل مواجه‌اند.
منتقدان معتقدند شرکت آبفای استان نه‌تنها در مدیریت این بحران جزئی ناتوان ظاهر شده، بلکه در پاسخگویی به افکار عمومی و مشترکان نیز عملکرد قابل قبولی نداشته است. پرسش جدی اینجاست که اگر حادثه‌ای بزرگ‌تر در این کلانشهر رخ دهد، زیرساخت‌های فعلی تا چه اندازه توان تاب‌آوری دارند؟
در شرایطی که قنات‌ها، چشمه‌ها و آب‌انبارهای قدیمی یا خشکیده‌اند یا تخریب شده‌اند، وابستگی کامل شهر به شبکه‌های مدرن آبرسانی، مسئولیت متولیان را دوچندان می‌کند. بی‌توجهی به نگهداری زیرساخت‌ها و ضعف نظارت بر پروژه‌های عمرانی، می‌تواند هزینه‌های سنگینی بر دوش شهروندان بگذارد.
بحران این روزهای شرق تبریز، هشداری است جدی؛ هشداری که اگر شنیده نشود، شاید فردا دیگر تنها «افت فشار» نباشد، بلکه فشار افکار عمومی و واقعیت‌های تلخ‌تری باشد که بر زندگی مردم سایه می‌اندازد.
گزارش از محمد فرج‌پور باسمنجی
انتهای پیام/