قطع اینترنت اگر چه در نگاه اول به دلیل امنیتی بودن فضای کشور احتمالا مصلحتی بوده باشد ولی آنچه که در فضای روایتگری شاهد بودیم تقدیم این فضا به چند رسانه محدود خارج از کشور بود.
رسانه های داخلی به ویژه رسانه های مستقل غیر وابسته به نهادهای نظامی، امنیتی و سیاسی در طول سال ها فعالیت موفق شده بودند که حداقل اعتماد عمومی را نسبت به رسانه های داخلی جلب کنند و حتی از ظرفیت پیام رسان های داخلی نیز بهره ببرند اما کج سلیقگی در حذف این رسانه ها نشان داد که حاکمیت در نظام رسانه ای کشور هیچ اعتقادی به رسانه های داخلی مردمی ندارد و در چنین برهه هایی به جای استفاده حداکثری از این ظرفیت به دنبال حذف و تقویت رسانه های غیر مردمی است.
در روزهای گذشته شاهد بودیم که روایتگری از دست رسانه های داخلی سلب و در اختیار مشخصا رسانه های ایران اینترنشنال و بی بی سی فارسی قرار گرفت.
روایت های اولی که اهمیت اش بر همگان مبرهن شده است اما متاسفانه هنور در بزنگاه ها مسئولان امر نسبت به آن بی تفاوت می شوند و این امر قطعا در تقویت سم مهلک دو قطبی سازی در کشور موثر خواهد بود.
روز گذشته پیام رسان های داخلی هم بستر را همچنان برای رسانه های مردمی و مستقل بسته نگه داشتند تا صرفا رسانه های وابسته به نهادهای نظامی، سیاسی و امنیتی فعالیت داشته باشند این امر با اعتراض اکثر رسانه های داخلی مواجه شد اگرچه هیچ تاثیری هم بر اصلاح روند جاری نداشت.
در ایامی که اینترنت قطع کامل است علاوه بر بسیاری از مشاغل که با زیان های اقتصادی بسیار زیادی مواجه شده اند رسانه ها هم نتوانستند به مخاطبان شان اطلاعات و اخبار صحیح را انتقال دهند و از گود جریان سازی رسانه ای و روایتگری حذف شدند.
با وجود پیگیری های متعدد از مراجع ذیصلاح مبنی بر عدم تبعیض در فرصت سازی به رسانه ها هنوز این اقدامات نتیجه بخش نبوده و تنها رسانه های وابسته به ارگان های نظامی، سیاسی و امنیتی امکان فعالیت در پیام رسان ها را دارند.
انتهای پیام/