پربازدیدترین ها
جدیدترین اخبار پربیننده ترین اخبار

کد خبر :   92274  | تاریخ خبر : 1397/07/15  | ساعت : 22:00

نیم‌نگاهی به پیشینه استانداران آذربایجان‌شرقی

چه کسی از صندوقچه دولت روحانی بیرون می‌آید؟/ چهاردهمین کلیددار آذربایجان شرقی چه کسی می شود؟


نصر: استان آذربایجان‌شرقی بی‌گمان یکی از حساس‌ترین استان‌های کشور است و در کانون توجه دولتمردان و سیاستمداران قرار دارد، چرا که فرد انتخاب شده برای عالی‌ترین مقام اجرایی این استان مجموعه استراتژی‌ها و برنامه‌های استانی و چه بسا منطقه‌ای را تدوین و اجرا خواهد کرد.
 

برای مشاهده عکس در ابعاد اصلی ، بر علامت ذره بین روی تصویر کلیک نمایید

به گزارش نصر از فارس، خطه آذربایجان در تاریخ معاصر، بزرگانی چون امیرکبیر، قائم مقام و مصدق را به خود دیده است و با اجرای قانون منع به کارگیری بازنشستگان در پست‎های مدیریتی که شامل استاندار آذربایجان‌شرقی نیز می‌شود، مردم این دیار منتظرند تا ببینند که کلید روحانی چه کسی را به عنوان چهاردهمین استاندار آذربایجان‌شرقی از صندوقچه دولت دوازدهم بیرون می‌آورد.

 استان آذربایجان شرقی بی‌گمان یکی از حساس‌ترین استان‌های کشور است که در کانون توجه دولتمردان و سیاستمداران قرار دارد.


تاریخچه استانداری

استانداری آذربایجان‌شرقی مهم‌ترین نهاد سیاسی در این استان است که بنای آن در میدان شهدای تبریز واقع شده‌ است. پیش‌تر عمارت تاریخی "شمس‌العماره" در این مکان قرار گرفته‌ بود که ساختمانی چهار طبقه و دارای عمارت کلاه‌فرنگی نیز بوده‌ است و بنای آن را به "نجف‌قلی خان" پسر "مرتضی‌قلی خان" نسبت می‌دهند.

ابتدا شمس‌العماره را "درب اعلی" نامیدند و در زمان عباس میرزا که به محل حکمرانی ولی‌عهد تبدیل شد به «عالی قاپو» موسوم گردید. در مورد وجه‌تسمیه عالی‌قاپو دو نظریه وجود دارد: برخی معتقدند در زمان حکومت دودمان صفویه دررقابت با دولت عثمانی که مقر حکومت آنها را "باب عالی" می‌گفتند شاهان صفوی هم دستور دادند مقر و عمارت حکومتی خود در تبریز و سپس در اصفهان به نام عالی قاپو نامیده شود. عده‌ای هم بر این عقیده‌اند که عالی‌قاپو در اصل آلاقاپو به معنای درب رنگی (درب قرمز) بوده، زیرا «آلا» در ترکی به معنای قرمز است.

در دوران ولیعهدی ناصرالدین شاه این بنا به تقلید از کاخ شمس‌العماره تهران به شمس‌العماره تغییر نام داد و در زمان مظفرالدین شاه تعمیرات کلی و اساسی در آن به عمل آمد و در پشت آن یعنی قسمت شمال باغ عالی‌قاپو، عمارت حرم‌خانه احداث شد.

در زمان اقتدار حکومت قاجار، صحن و محیط باغ عالی‌قاپو در روز عاشورا محل عزاداری دستجات عزاداری بود که از طرف ولیعهد به دسته‌باشی‌ها، طاقه شال انعام می‌دادند و مرحوم استاد فقید ابوالحسن‌خان اقبال آذر در مراسم شبیه‌خوانی ماه محرم در این محوطه هنرنمایی بی‌نظیری از خود نشان می‌داد.

 پس از انقلاب مشروطیت و فروپاشی سلسله قاجار شمس‌العماره به محل استقرار والی آذربایجان تبدیل شد. در سال ۱۳۱۲ خورشیدی و هنگام استانداری ادیب‌السلطنه سمیعی این بنا آتش گرفت و بسیاری از بخش‌های مربوط به دوره زندیه و قاجاریه که شاهکاری از هنر معماری این دوره محسوب می‌شد از بین رفت.

گویی این آتش در جان مردم افتاده بود، چرا که فردای آن روز ترانه و تصنیف حزن‌انگیزی به این مضمون ساختند:

الین ده لاله، گئتمه خیاله/ اوت توتوب یانوب، شمس‌العماره

این تصنیف سال‌ها بر سر زبان عوام بود و به ادیب‌السلطنه تهمت می‌زدند که خود عمدا این کار را کرده است.

عده‌ای از محققان عقیده دارند که عالی‌قاپو اصفهان را از روی نقشه عمارت عالی‌قاپوی تبریز ساخته‌اند، زیرا این عمارت قبلا در زمان شاه عباس اول نیز وجود داشت.

در سال ۱۳۱۳ در اثر جریان سیل وحشتناک، قسمتی از باقیمانده عمارت مزبور خسارت فراوان دید و بخشی از طاق‌های آن فروریخت و سرانجام باقی‌مانده عمارت و اتاق‌های آینه کاری شده و نقاشی شده در سال۱۳۲۶هنگام استانداری علی منصور به کلی تخریب و در جای آن ساختمان جدید استانداری بنا شد که در سال ۱۳۳۳ شمسی عملیات ساختمانی آن پایان یافت.

در این ایام تمام درختان بلند و کهنسال و بی‌نظیر عالی‌قاپو نیز در هنگام تجدید بنا قطع شد. علی منصور نیز مانند ادیب‌السلطنه سمیعی به اتهام انهدام یک بنای زیبای تاریخی در بین مردم مورد سرزنش و انتقاد قرار گرفت.

بعدها در بخش غربی عالی‌قاپو یا استانداری امروزی، ساختمان شعبه مرکزی بانک ملی ایران احداث شد. در سال ۱۳۴۸ نیز عمارت حرمخانه در شمال شرقی استانداری تخریب و عمارت امروزی فرمانداری بنا شد.

در شرح والیان و استانداران پیشین آذربایجان و با مطالعه و کاوش درباره چگونگى انتصاب و اقتضاى دوران ماموریت والیان، استانداران مى‌توان ویژگی‌هاى آنها را بنا به مقتضاى زمانى در 6 فصل و مقطع تاریخى از اوان سلسله قاجار تا مهر ماه 97 مورد مطالعه قرار دهیم.

 

 از سال 1228 تا سال 1285 هجری شمسی

1- از سال 1324 هجری شمسی برابر 1228 هجری شمسی تاریخ جلوس ناصرالدین شاه به تخت سلطنت تا سال 1285 هجرى شمسى آغاز صدور فرمان مشروطیت به دست مظفرالدین شاه قاجار در این دوران تبریز ولیعهدنشین بود.

استاندارى و یا شخصیتى به نام استاندار در میان نبود بلکه ولیعهد از افرادى از اولاد یا بستگان و افراد سلاطین قاجار را به عنوان فرمانروا، بیگلر بیکى یا پیشکار بر مى‌گزید. بطور کلى در زمان ناصرالدین شاه تبریز ولیعهد نشین بود که ولیعهدها سمت حاکم تبریز را نیز داشتند. اسامی این حاکمان عبارتند از:

       - نایب السطنه عباس میرزا

       - فریدون میرزا

       - قهرمان میرزا

       - بهمن میرزا

       - حشمت الدوله حمزه میرزا

       - نصرت الدوله

       - ناصرالدین میرزا

       - رکن‌الدوله

       - مظفرالدین میرزا

       - موالدوله

       - عزیز خان

       - میرزا احمد منش باشى

       - عین‌الدوله

از سال 1285 تا سال 1299 هجری شمسی

 از آغاز صدور فرمان مشروطیت (1285 ه‍ . ش) تا کودتاى سوم اسفند 1299 شمسى پس از کودتاى محمدعلى میرزا شاه قاجار و دوره استبداد صغیر قیام مسلحانه مردم تبریز به رهبرى مرکز غیبى و فرماندهى سردارانى چون ستارخان به پیروزى نزدیک مى‌شد دولت استعمارى انگلیس از ترس تعمیق انقلاب و گسترش آن به سایر مناطق روسیه تزارى را تحریک نمود که قواى خود را وارد آذربایجان کند، در این دوران که در آذربایجان مثل سپهسالار، عین‌الدوله، فخرالسلطنه، تنکابنى و شجاع‌الدوله‌ها از طریق دولت روس گماشته مى‌شدند عملا حافظ منافع شرق و غرب و اعضا یا طرفداران سازمان فراماسونرى بودند.

والیان و پیشکاران آذربایجان در این دوره عبارتند از:

 1 - فتحعلى خان صاحبدیوان 1288 ه . ق 1246 ه . ش

 2- میرزا قهرمان امیر لشگر

 3- میرزا محمدحسین خان سپهسالار اعظم 1296 ه . ق 1254 ه‍ ش

 4- علاالدوله محمدرحیم خان امیرنظام 1298 ه . ق 1256 ه‍ ش

 5- علاالدوله حسنعلى خان کروسى سالار لشکر1299 ه‍ ش ‍ 1270 ه‍ ش

 6- میرزا عبدالرحیم قائم مقام تا سال 1312

 7- شاهزاده عبدالمجید میرزا عین الدوله تا کشته شدن ناصرالدین شاه

 8- میرزا حسین خان ادیب السلطنه سمیعى 1312 ه‍ ش

 9- امین الدوله 1313 ه‍ ش 1271 ه‍ ش

10- نظام السلطنه 1319 ه . ق 1277 ه‍ ش

11- محمدباقر خان سردارکلى تا سال 1323 ه . ق 1281 ه‍ ش

12- نظام الملک تا اوایل انقلاب تبریز  


 از سال 1299 تا سال 1320 هجری شمسی

 از آغاز حکومت کودتاگران سوم اسفند تا سقوط رضا شاه شهریور 1320 شمسى: والیان و استانداران این دوران اکثرا افرادى منفور همچون مستوفى و یا افراد تحمیل شده از طرف وزارت جنگ بودند و استانداران عملا با توجه به مقتضیات حاکم عارى از قدرت و کفایت بودند.


 از سال 1320 تا سال 1325 هجری شمسی

 از سال 1320 تا 21 آذر 1325 آذربایجان عملا در اشغال روس‌ها قرار گرفته و پیوسته دستخوش سیاست‌ها و دست‌اندازی‌هاى حزب توده و فدائیان و دموکرات‌ها بود در این فاصله آذربایجان مدت‌ها بى‌سرپرست ماند.


 از سال 1325 تا سال 1357 هجری شمسی

 آغاز پادشاهى منفور محمدرضا پهلوى استانداران دوره سلطنت محمدرضا پهلوى اکثرا ماسونیک یا وابسته به کابینه‌هاى طرفداران انگلیس و آمریکا و مجرى سیاست عمومى دولت‌هاى وقت در استان بودند امثال دولت‌هاى ماسونیک - محمدعلى فروغى - على سهیلى - احمد قوام - محمد ساعد - بیات - حکیمى - صدر - على منصور - محمد مصدق - فضل‌الله زاهدى - منوچهر اقبال - جعفر شریف‌امامى - على امینى - اسدالله علم - حسنعلى منصور - هویدا و...
 

 

استانداران آذربایجان شرقی بعد از انقلاب

در عصر انقلاب اسلامی استانداران انقلابی و تلاشگر و میهن‌پرست و متدین و پیروان حضرت امام و ولایت فقیه قدم به عرصه نهادند و شمع فروخته ایران را در هر خطه برافروختند.

خطه آذربایجان در تاریخ معاصر، بزرگانی چون امیرکبیر، قائم مقام و مصدق را به خود دیده است.

در بیان اهمیت سیاسی آذربایجان همین نکته کافی است که تبریز از زمان صدارت ناصرالدین شاه تا آغاز صدور فرمان مشروطیت ولیعهدنشین بود و والیان و استانداران سرشناسی مانند امیرکبیر، قائم مقام فراهانی، امیرنظام گروسی را در عصر قجر به خود دیده است.

همچنین افرادی مانند فضل‌الله زاهدى، منوچهر اقبال، جعفر شریف‌امامى، على امینى، اسدالله علم، حسنعلى منصور و هویدا نیز که اغلب‌شان وابسته به کابینه‌هاى طرفداران انگلیس و آمریکا و مجرى سیاست عمومى دولت‌هاى وقت در استان بودند در دوران پهلوی بر کرسی استانداری آذربایجان تکیه زده‌اند.
 

 

دوران نظام جمهوری اسلامی ایران

اما در عصر پر طلوع انقلاب اسلامی استانداران انقلابی، تلاشگر، میهن پرست، متدین و پیرو حضرت امام(ره) و ولایت فقیه در آذربایجان‌شرقی قدم به عرصه نهادند که شمع افروخته انقلاب را شعله‌ور ساخته و با خدماتشان منشاء اثر فراوان در این خطه شدند.


رحمت‌الله مقدم مراغه‌ای

رحمت‌الله مقدم مراغه‌اى از اسلاف خانواده‌ای بود که از صدر مشروطیت به جاه و مقامى رسیده بودند و آجودان باش‌ها و حکمرانان و امراى لشگرى از این خانواده برخاسته بود. نامبرده از تاریخ ششم اسفند سال 57 با حکم احمد صدر حاج سید جوادى وزیر کشور وقت به سمت استاندارى آذربایجان شرقى منصوب شد.

در زمان او تبریز در آتش مبارزات و کشمکش‌ها، قیام‌ها و اعتصابات شعله مى‌کشید و به هر بهانه کوچک گروهى علم به دست در خیابان‌ها با شعارهاى گوناگون راهپیمایى مى‌کردند.

وی در جلسات مکرر و در برنامه‌هاى تلویزیونى براى آرام ساختن مردم و ایجاد آرامش و امنیت تلاش مى‌ورزید ولی طغیان مردم و تلاطم امواج این دریاى خروشان فراتر از آن بود که او بتواند به آن فائق آید و لاجرم در نوزدهم خرداد سال 58 استعفا کرد.

نکته جالب توجه اینکه از بین استانداران بعد از انقلاب اسلامی، عکس رحمت‌الله مقدم مراغه‌ای در تالار بزرگ کاخ استانداری آذربایجان شرقی نصب نشده که دلیل آن فعالیت‌ها و مواضع مغایر با اهداف نظام توسط وی بوده است.


نورالدین وحید غروی

به دنبال استعفای مقدم مراغه‌ای در تاریخ بیست و ششم خرداد سال 58 نورالدین وحید غروى با حکم احمد صدرحاج سیدجوادى وزیر کشور وقت به سمت استاندارى آذربایجان‌شرقى منصوب شد.

در زمان استاندارى او تبریز وضع آشفته‌اى داشت؛ سازمان‌هاى دولتى و خود استاندارى در آنچنان وضعیت و ثبات و نظامى نبودند. در زمان غروى تلویزیون به دست عده‌اى که بعدا به اعدام محکوم شدند براى مدتى کوتاه تسخیر شد.

در زمان غروى براى تهیه آذوقه مردم با ترکیه قرارداد بسته شد و جاده ترانزیت به حمل گوشت مواد غذایى، نفت و... اختصاص یافت. کمبود سوخت زمستانى در آن سال مزید به علت شده بود و مردم در پمپ بنزین‌ها سر مى‌شکستند.

انتخابات اولین دوره مجلس شوراى اسلامى در زمان استاندارى غروى برگزار شد و در تاریخ 29 مهر سال 59 استعفا کرد و استعفاى او از طرف مهدوى‌کنى وزیر وقت کشور پذیرفته شد.


محمدعلی نژاد سارخانی

ساریخانی بعد از پایان تحصیلات در یکى از بخشهاى نزدیک حومه تبریز به طبابت مشغول شد.ولی به دلایلى از طرف ساواک دستگیر و زندانى شد.

بعد از زندان به عنوان جراح بیمارستان هلال احمر تبریز مشغول بهکار شد.در سال 1358 به سمت فرماندارى تبریز منصوب شد و در دوره اول انتخابات به عنوان نماینده مردم تبریز به مجلس شوراى اسلامى راه یافت.

در تاریخ 29/7/59 با ابلاغ آقاى مهدوى کنى وزیر کشور بسمت استاندارى آذربایجان‌شرقى منصوب شد. در تاریخ 3/3/60 استعفا کرد و از سمت استاندارى کنار رفت. در دوره چهارم انتخابات مجلس شوراى اسلامى با راى قابل توجه به مجلس راه یافت 


حسین طاهری

طاهرى قبل از انتصاب به سمت استاندارى عضو کادر علمى دانشگاه علم و صنعت ایران بود و قبل از انتصاب به استاندارى آذربایجان‌شرقى سمت استاندارى آذربایجان‌غربى را به عهده داشت. وی در تاریخ 4/2/60 از طرف آقاى مهدوى‌کنى وزیر کشور به سمت استاندارى آذربایجان‌شرقى منصوب شد. 

  از کارهاى مهم دوران استاندارى او می‌توان به انتخابات ریاست جمهورى و انتخابات میان‌دوره‌اى مجلس شوراى اسلامى اشاره کرد که بعلت آرامش انتخابات از طرف مرکز مورد تقدیر قرارگرفت.

حسین طاهرى در تاریخ 19/10/62 از سمت استاندارى استعفا نمود و از همان تاریخ به سمت استاندار تهران منصوب شد.


امیر عابدینی

در تاریخ نوزدهم بهمن سال 62 با حکم ناطق نورى وزیر وقت کشور از استاندارى لرستان خداحافظی کرد و به استاندارى آذربایجان‌شرقى منصوب شد.

عابدینی در تاریخ بیست و دوم اردیبهشت سال 66 هنگام آغاز سومین دوره مجلس ‍شوراى اسلامى استعفا کرد و از آذربایجان شرقی رفت. 


اکبر پرهیزکار

پرهیزکار در سال 1362 به سمت رئیس دانشکده فنى سپس به سمت فرماندارى تبریز منصوب شد و در انتخابات دوره سوم مجلس شوراى اسلامى باراى بسیار قابل توجه به عنوان نماینده مردم تبریز برگزیده شد.

وی در تاریخ 3/8/66 از طرف سیدعلى اکبر محتشمى وزیر کشور به سمت استاندارى آذربایجان‌شرقى منصوب شد.

در زمان استانداری وی پروژه‌هاى متعددى به مرحله اجرا گذارده شد و برنامه‌هایى براى توسعه زمینه‌هاى مختلف آغاز شد که مى‌توان این موارد اشاره کرد.

     1- راه‌اندازى دانشگاه تربیت معلم تبریز

     2- راه‌اندازى دانشگاه صنعتى سهند تبریز

     3- کلنگ‌زنى و ادامه پروژه پتروشیمى تبریز

     4- کلنگ‌زنى و شروع عملیات کارخانه فولاد میانه

     5- شروع عملیات احداث سد علویان

     6- شروع به کار کارخانه آهک آذرشهر و ادامه عملیات احداث کارخانه سیمان اردبیل

     7- افتتاح دانشکده شیمى

     8- هدایت و عملى‌سازى شبکه گازرسانى از طریق آستارا و بستان‌آباد به تبریز

     9- افتتاح کارخانه سرم‌سازى رازى - زهراوى

     10- افتتاح بیمارستان شهید محلاتى

    11- اقدام به بازسازى منطقه طارم زنجان در زلزله شمال به عنوان استان معین

    12- تدارکات جبهه و جنگ

    13- پذیرایى پناهندگان عراقى در سطح وسیع

    14- آغاز جشنواره وحدت (فیلم و عکس)

مسوولیت پرهیزکار در سمت استاندارى در تاریخ 8/5/71 خاتمه پذیرفت و وی به سمت رییس امور شهرداریهاى کشور عازم تهران شد.


علی عبدالعلی زاده

علی عبدالعلی‌زاده متولد ۱۳۳۵ در شهرستان ارومیه، به مدت 5 سال استانداری آذربایجان‌شرقی را عهده‌دار بوده است.

وی دوران دبیرستان خود را در دبیرستان فردوسی ارومیه (چمران امروزی) با نمرات ممتاز گذراند و وارد دانشگاه تبریز در رشتهٔ مهندسی راه و ساختمان شد.او دارای مدرک تحصیلی دکتراست.

عبدالعی‌زاده از فعالان انقلاب اسلامی ایران بود و بعد از انقلاب، معاونت شهردار وقت ارومیه (شهید باکری) را بر عهده گرفت. وی سپس به مدت دو دوره نمایندهٔ مردم ارومیه در مجلس شورای اسلامی بود.

بعد از آن وی در زمان ریاست جمهوری آقای هاشمی رفسنجانی به مدت ۵ سال استانداری  آذربایجان‌شرقی را عهده‌دار شد. عملکرد وی در استانداری آذربایجان‌شرقی باعث شد تا با روی کار آمدن دولت هفتم، به سمت وزیر مسکن و شهرسازی انتخاب شود. وی در دولت هشتم نیز وزیر مسکن و شهرسازی بود.


یحیی محمدزاده 

یحیی محمدزاده در تاریخ 16 شهریور 1376 از سوی هیات وزیران به عنوان استاندار آذربایجان‌شرقی انتخاب شد و به مدت چهار سال یعنی تا سال 1380 این سمت را بر عهده داشت.


محمدعلی سبحان اللهی

سبحان‌اللهی دارای مدرک دکترای مهندسی صنایع، به مدت چهار سال استانداری آذربایجان‌شرقی را بر عهده داشته است.

وی سوابق اجرایی و مدیریتی متعددی از دوران پس از پیروزی انقلاب اسلامی داشته است. سبحان‌اللهی از سال 1357 به مدت دو سال نمایندگی حضرت امام در جهاد سازندگی استان آذربایجان‌شرقی را عهده‌دار بود و پس از آن در چهار دوره اول مجلس شورای اسلامی به عنوان نماینده مردم تبریز در مجلس حضور داشت.

سبحان‌اللهی که موسس انجمن بهره وری ایران است، از سال 1375 تا 1380 در سمت‌های مختلفی از جمله ریاست مــوسسه تحقیقات و آموزش مدیریت وابسته به وزارت نیرو، معاونت پارلمانی و حقوقی وزارت علوم‌،‌ تحقیقات و فناوری، معاونت پارلمانی و امور استان‌ها در سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی کشور و ریاست هیات مدیره سازمان ملی بهره‌وری کشور را بر عهده داشته است.

سبحان‌اللهی در سال 1380 به عنوان استاندار آذربایجان‌شرقی منصوب شد و تا سال 1384 این سمت را در اختیار داشت.


معمارزاده

محمد کاظم معمارزاده در سال 1384 در زمان ریاست جمهوری ریاست جمهوری احمدی‌نژاد استاندار آذربایجان‌شرقی شد و سال 87 این پست را به احمد علیرضا بیگی تحویل داد.
 

 

احمدعلیرضا بیگی

احمد علیرضابیگی متولد سال 1342 در ارومیه، دوران تحصیل را در زادگاه خود گذراند. از سال 1359 و به دنبال تشکیل کمیته‌های انقلاب اسلامی، وارد فعالیت در این کمیته‌ها شد و در سال 1360، در حالی که تنها 18 سال داشت، فرماندهی کمیته شاهین‌دژ را عهده‌دار شد.

در سال 1370 و پس از تشکیل نیروی انتظامی جمهوری اسلامی ایران، وی به عنوان اولین فرمانده انتظامی استان جدید اردبیل منصوب و مشغول به خدمت شد.

فرماندهی انتظامی استان آذربایجان‌شرقی و ریاست پلیس راهنمایی و رانندگی کشور از سوابق و مسوولیت‌های بعدی علیرضابیگی است.

وی همچنین فرماندهی انتظامی استان‌های اصفهان و فارس و سمت مشاور وزیر کشور در دولت نهم را عهده‌دار بوده است.

علیرضابیگی در شهریور سال 1387 به عنوان یازدهمین استاندار آذربایجان‌شرقی منصوب و فعالیت خود را در این سمت آغاز کرد.

مدیریت حادثه تلخ زلزله مرداد سال 1391 در شهرستان‌های اهر، هریس و ورزقان از جمله مهم‌ترین تجارب وی در مسوولیت استانداری آذربایجان‌شرقی است.
 

 

جبارزاده

اسماعیل جبارزاده در سال 1339 در شهرستان خوی از توابع آذربایجان‌غربی به دنیا آمد و پس از طی دوران تحصیل در این شهر، با عضویت در سپاه پاسداران انقلاب اسلامی مدتی را در جبهه‌های جنگ، به دفاع از آب و خاک و کیان این کشور پرداخت و در این دوران، مسوول بهداری لشکر همیشه سرافراز عاشورا بود.

جبارزاده بعد از پایان جنگ در رشته دکترای علوم آزمایشگاهی از دانشگاه تبریز فارغ‌التحصیل شد و به طور همزمان در سال 1378به عضویت هیأت علمی دانشگاه علوم پزشکی تبریز و هیأت علمی انستیتو پاستور ایران درآمد.

وی در سال 1371 به عنوان کاندیدای نمایندگی مجلس شورای اسلامی از حوزه انتخابیه تبریز، آذرشهر و اسکو ثبت‌نام کرد و با رأی مردم این حوزه، به مجلس چهارم راه یافت. مسوولیتی که تا سه دوره دیگر هم تداوم یافت و به دین ترتیب جبارزاده جزو معدود نمایندگانی شد که توانسته‌اند چهار دوره پیاپی در مجلس شورای اسلامی حضور داشته باشد.

جبارزاده در چهار دوره نمایندگی خود در مجلس شورای اسلامی، عضویت در هیأت رئیسه مجلس، کمیسیون دفاع و برنامه و بودجه و کمیته برنامه و بودجه مرکز پژوهش‌های مجلس شورای اسلامی را نیز تجربه کرد.

عضویت در کمیته اقتصادی، برنامه و بودجه مجمع تشخیص مصلحت نظام، ریاست بیمارستان شهید محلاتی تبریز، عضویت در هیأت علمی دانشگاه تبریز و تاسیس و ریاست موسسه آموزش عالی ربع رشیدی از دیگر سوابق جبارزاده است.

وی در هشتم آبان سال 1392 با پیشنهاد وزیر کشور و موافقت هیأت وزیران، از سوی دولت دکتر روحانی به عنوان دوازدهمین استاندار آذربایجان‌شرقی انتخاب و منصوب شد.

تدوین سند تدبیر توسعه استان، انتخاب آذربایجان‌شرقی به عنوان استان الگوی اقتصاد مقاومتی، انتخاب تبریز به عنوان شهر جهانی فرش دستباف و پایتخت گردشگری جهان اسلام، کسب عنوان استان بدون معتاد متجاهر و ارتقای شاخص‌های امنیتی استان از جمله دستاوردهای دوره مسوولیت جبارزاده در استانداری است.

اسماعیل جبارزاده در شهریور ماه سال 1396 به عنوان معاون سیاسی وزیر کشور منصوب شد.

 

مجید خدابخش

مجید خدابخش، متولد 1335 و فوق لیسانس برق و دکترای مدیریت دارد. وی پس از انقلاب اسلامی، در اسفند ماه سال 1359 رئیس مخابرات اردبیل شد و بدنبال آن در سال 1362 به عنوان معاون مدیر کل مخابرات استان آذربایجان‌شرقی منصوب شد.

در دوران استانداری زین‌العابدین عطایی در آذربایجان‌غربی، وی در پست‌های معاون برنامه‌ریزی و سپس معاون عمرانی خدمت کرد.

پس از درگذشت عطایی استاندار آذربایجان‌غربی، خدابخش در سال 69 به آذربایجان‌شرقی رفته و در دوران استانداری اکبر پرهیزکار و علی عبدالعلی‌زاده در دولت‌های اکبر هاشمی رفسنجانی و سید محمد خاتمی معاون عمرانی استانداری بود.

در دوران تصدی استانداری یحیی محمدزاده در آذربایجان‌شرقی، خدابخش معاون سیاسی و امنیتی استانداری آذربایجان‌شرقی شد و مدتی را هم به عنوان سرپرست استانداری آذربایجان‌شرقی فعالیت کرد.

وی سپس برای ادامه تحصیل به تهران رفته و دکترای خود را در رشته مدیریت دولتی دریافت کرد، ضمن اینکه همزمان با تحصیل با نهادهای اقتصادی و صنعتی نیز همکاری می‌کرد.

او پس از اخذ مدرک دکترای مدیریت دولتی از مرکز آموزش مدیریت دولتی ایران (مرکز تهران) با حضور در رأس مدیریت کارخانه‌ها و صنایع بزرگ از قبیل آلومینیوم المهدی، ایران پویا، موتورسازان تراکتورسازی ایران، ماشین‌سازی تبریز، صنایع تجهیزات نفت و شرکت پتروامید آسیا به کوله‌باری از تجربه و مدیریت در نظام سرمایه‌گذاری و مدیریت واحدهای اقتصادی و صنعتی بزرگ کشور دست یافت.

در جلسه دوم مهر 96 هیات دولت، مجید خدابخش به عنوان استاندار آذربایجان‌شرقی منصوب شد اما با تصویب منع به کارگیری بازنشستگان در پست‎های مدیریتی، باید خدابخش کلید استان آذربایجان‌شرقی را به چهاردهمین استاندار تحویل دهد.

حال مردم آذربایجان‌شرقی منتظر هستند ببینند چهاردهمین استاندار آذربایجان شرقی چه کسی خواهد بود.

استان آذربایجان‌شرقی بی‌گمان یکی از حساس‌ترین استان‌های کشور است که در کنار استان‌هایی مانند تهران، خراسان رضوی، اصفهان و فارس در کانون توجه دولتمردان و سیاستمداران قرار دارد. چرا که فرد انتخاب شده برای عالی‌ترین مقام اجرایی این استان برای حداقل یک دوره چهار ساله مجموعه استراتژی‌ها و برنامه‌های استانی و چه بسا منطقه‌ای را تدوین و اجرا خواهد کرد.

انتهای پیام/

مطالب مرتبط

نظرات (0)

 

استفاده از مطالب پورتال با ذکر منبع بلامانع است