پربازدیدترین ها
جدیدترین اخبار پربیننده ترین اخبار

کد خبر :   81455  | تاریخ خبر : 1396/11/21  | ساعت : 12:13

یادداشت/

جشن دلتنگی حکایت تنهایی است


نصر: فیلم جشن دلتنگی به کارگردانی پوریا آذربایجانی که در هفتمین روز جشنواره فیلم فجر تبریز اکران شد، فیلمی اپیزودیک بود که از تنهایی های انسان امروز سخن می گفت.

برای مشاهده عکس در ابعاد اصلی ، بر علامت ذره بین روی تصویر کلیک نمایید

 گویی  تنهایانی از دو نسل، بخشی از زندگی خود را برای مخاطب نمایش می دهند. اپیزودها در این فیلم به صورت موازی تدوین شده اند تا مخاطب دریابد که همه در این وانفسای بحران هویت کمابیش به یکدیگر شباهت دارند و با به اشتراک گذاشتن آنچه به واقع و عمیقا نیستند سعی دارند که حتی برای لحظه ای خود را خوشبخت احساس کنند و یا دیگران را مجاب کنند که خوشحالند.

جشن دلتنگی فضای مجازی، به ویژه اینستاگرام، را به باد نقد می گیرد اما مخاطب در لحظه هایی به شخصیت ها تا حدود زیادی حق می دهد که از تنهایی خود به دنیای رنگارنگ شادی های به اشتراک گذاشته شده پناه ببرد. لاله به خاطر شغل همسرش تنهاست، سارا به خاطر وضعیت جسمی اش تنهاست، شادی به خاطر جدایی از همسرش تنهاست، رضا به خاطر اختلاف سلیقه و تفکر با همسرش تنهاست و جهان نماینده نسل بزرگی از سرخوردگی ها و بلاتکلیفی هاست که به دنبال ذره ای عشق، توجه و خوشبختی دست به هر کاری می زند.

در این فیلم، تمام شخصیت ها، کمبودها و دلتنگی های خود را با به اشتراک گذاری آنچه که در واقع نیستند، جشن می گیرند اما باز هم دلتنگ و غمگینند.

جشن دلتنگی آینه در برابر زندگی امروز بخش بزرگی از افراد جامعه است.

البته ناگفته نماند که از لحاظ بیان موضوع، نوع روایت فیلم و تدوین اپیزودها (موازی) از نوعی آشفتگی رنج می برد که باعث می شود حکایت ها تا حدود زیادی ناقص بمانند اما به لحاظ محتوی مخاطب به خوبی می تواند با جشن دلتنگی همزادپنداری داشته باشد و این شاید مهم ترین نقطه قوت این فیلم است.

پری اشتری

انتهای پیام/

مطالب مرتبط

نظرات (0)

 

استفاده از مطالب پورتال با ذکر منبع بلامانع است