پربازدیدترین ها
جدیدترین اخبار پربیننده ترین اخبار

کد خبر :   73522  | تاریخ خبر : 1396/05/20  | ساعت : 11:32

آی نور منوچهری/

از تولد تا جشنواره


نصر: جشنواره های فیلم  با هدف گسترش فعالیتهای سینمایی و ترغیب فیلمسازان به ساخت و کمک به ارتقای سطح کیفی و فنی تولیدات فیلمسازان از طریق برگزاری کارگاه فیلم ، بستر مناسبی برای به اشتراک گذاشتن ایده های نو می باشند که هدف جشنواره ی فیلم تبریز هم از این قاعده مستثنا نبود.

برای مشاهده عکس در ابعاد اصلی ، بر علامت ذره بین روی تصویر کلیک نمایید

اگر خوشبینانه بنگریم سطح کیفی آثار به نسبت دوره های قبل به میزان قابل توجهی افزایش یافته و استقبال تماشاگران هم با وجود تبلیغات کمرنگ، به واسطه ی فضای مجازی رضایت بخش بود.نوشتن این یادداشت بهانه ای باشد برای پرداختن به برخی از مشکلات و معضلات که فیلمسازی در استان با آن مواجه میباشد.
یکی از مشکلات اصلی که اغلب فیلمسازان استان همواره با آن دست به گریبانند مشکل نبود بودجه اختصاص یافته برای این بخش است. وقتی پای صحبت اکثر فیلمسازان مینشینیم (آنان که با امکانات شخصی خود تصمیم به ساخت فیلم میگیرند)  اغلب کمبود یا بهتر بگوییم نبود بودجه و  یافتن کسی  به نام تهیه کننده را از مشکلات اصلی برای تولید قلمداد میکنند. همین معضل میتواند زمینه ی دلسردی فیلمساز برای استارت و حتی ادامه ی کار را فراهم کند. نبود بخشی مستقبل برای کمک به فراهم کردن امکانات مالی فیلم سازی باعث میشود فیلمساز مستقل خود شخصا به دنبال تهیه کننده اثر باشد و چون نگاه اکثر سرمایه گذاران به این مقوله صرفا مالیست از پذیرش این سمت امتناع کرده و فیلمساز را در این وادی تنها میگذارند. این موضوع نه تنها در بخش فیلمسازی خصوصی وجود دارد بلکه خود سازمان صدا وسیما هم  با آن دست به گریبان است. بازیگران سریالهای استانی (به جز مواردی انگشت شمار) اغلب از دستمزدهای پایین ، پرداختهای دیرهنگام و گاهی حتی عدم پرداخت بخشی از قرارداد  توسط سازمان شکایت دارند. این امر میتواند زمینه ی دلسردی وبدبینی هنرمند برای ادامه فعالیت در پروژه های آتی و حتی در مواردی به رها کردن  حرفه منجر شوند.
 یکی دیگر از معضلات بخش فیلمسازی استان وجود فضای حسد در میان هنرمندان نسبت به فعالیتهای هم میباشد. شاید در نگاه اول باورنکردنی به نظر برسد چرا که اغلب هنرمندان خود را دوست و همکار هم قلمداد میکنند و ممکن است از پذیرش این امر امتناع ورزند. اما واقعیت تلخ این است به علت وجود عوامل متعدد از جمله محدود بودن فضا و فرصت فعالیت در شهرستان به نسبت پایتخت و عوامل دیگر فرهنگی اغلب هنرمندان استان ما راغب به دستگیری و کمک به پیشرفت هم نیستند. در مواردی داشتن حس خودبرتر بینی و غرور هنرمند را از داشتن نگاه منتقد نسبت به خود دور میکند. ولو اینکه در فضای همدلی همیاری و به اشتراک گذاشتن ایده ها جهت پیشرفت کار نتایج مثبت قابل توجهی به بار خواهد نشست. با حذف این فضای حسد و عدم نقد پذیری ما شاهد نتایج ارزشمندی در تولید آثار استانی خواهیم بود.
استان ما از نعمت داشتن فیلمسازان و هنرمندان  مستعد خوش فکر وخلاق برخوردار است که در سایه ی حمایتهای مالی ومعنوی مطمئنا نام کشور را در عرصه های بین المللی برجسته تر خواهند کرد.این هنرمندان در وهله ی اول باید به امکانات و توانمندیهای خود بدون داشتن چشم داشت به کمک دیگران اتکا کنند تا عدم حمایت موجب عدم حرکت نشود. اما این به معنی نادیده گرفتن لزوم حمایت شدن فیلمساز از طرف نهادهای مربوطه نیست. فراموش نکنیم فیلمسازی در عین جذاب بودن یک هنر زمان و هزینه بر و دشوار است که تمرکز و دقت بالایی را میطلبد که اگر این تمرکز  صرف تولید خود اثر و نه مسائل حاشیه ای و نگرانیهای مالی فیلمساز شود مطمئنا برایند خلق اثری درخشان و به یاد ماندنی بر روی صفحه ی جادویی سینما و اذهان عموم مردمی خواهد بود که جای اندیشه هنر و فراغت در زندگیشان کمرنگ شده.

انتهای پیام/

مطالب مرتبط

نظرات (0)

 

استفاده از مطالب پورتال با ذکر منبع بلامانع است