پربازدیدترین ها
جدیدترین اخبار پربیننده ترین اخبار

کد خبر :   62395  | تاریخ خبر : 1395/09/22  | ساعت : 08:25

یادداشت/

الهی راهتان به بیمارستان نیافتد!


نصر: زمانی که یک نفر در خانواده ای بیمار می شود قریب به اتفاق اعضای خانواده به فراخور دوری و نزدیکی به بیمار درگیر شده و نگرانی های متعددی مربوط به تشخیص بیماری، تهیه دارو، رادیولوژی سونوگرافی و ... که هریک به نوبه خود پروژه خاص خود را دارند گریبانگیرشان می شود.

برای مشاهده عکس در ابعاد اصلی ، بر علامت ذره بین روی تصویر کلیک نمایید

اوج گرفتاری زمانی است که بیماری اورژانسی روی دستتان باشد: مسئولین آمبولانس و اورژانس به محض حضور در محل و احساس ضرورت برای انتقال بیمار به بیمارستان قبل از هرچیزی وجود مردی قلچماق و نیرومند را جهت کمک به حمل بیمار ضروری می دانند! در غیر این صورت تحمل اخم و افاده ی آقایان واویلایی است که صبر ایوب می خواهد. علاوه بر این بیمارستان مورد نظر شما اصلا و ابدا مورد موافقت نیست مگر اینکه بر حسب اتفاقی نادر با بیمارستان مورد نظر آقایان توافق نظر داشته باشید.

با این مقدمه مد نظر دارم که اجمالا به مشکلاتی که طی 7 روز بستری شدن یکی از نزدیکان در بیمارستان امام رضا (ع)  که عنوان بزرگترین مرکز آموزشی درمانی شمالغرب کشور را یدک می کشد، اشاره کنم. بیمار 88 ساله است. فاقد هرگونه حرکت. مبتلا به آلزایمر با سابقه ی سکته مغزی.

در روز بستری شدن یکی از همراهان بیمار  که متخصص یکی از رشته های پزشکی است(به دیگر مناصب و مسئولیت های ایشان اشاره نمی کنم) متوجه می شود که پرستار بخش در هنگام گرفتن نوار قلبی مرتکب اشتباه در محل قرار دادن سیم های دستگاه شده است. پرستار مذکور علیرغم تذکر و یادآوری پزشک همراه به 13 سال سابقه ی خود استناد کرده و تحت هیچ شرایطی زیر بار اشتباه خود نمی رود. (عکس سیم های اشتباه وصل شده موجود است)
وجود فقط یک دستگاه توالت فرنگی در بخش و استفاده تمام بیماران از آن که متاسفانه مسبب شرایطی کاملا غیر بهداشتی اتاق می شد.
عدم شارژ مایع ضد عفونی کننده ی کنار درب اتاق ها علیرغم تذکر همراهان بیمار طی 7 روز. البته تابلوهای نصب شده بر دیوارهای بخش و تمام اطاق ها در خصوص اهمیت شستن دست ها در محیط بیمارستان هشدار می دادند که به نظر می رسد کافی باشد و نیازی به محلول ضدعفونی کننده نباشد!!!
روز سه شنبه مورخ 3 آبان ساعت 11:30 شب با همراه بیمار تماس تلفنی برقرار می شود مبنی بر مراجعه به بیمارستان جهت پر کردن فرم رضایت نامه جهت انجام عمل جراحی ساده(بیرون آوردن فنری از بدن بیمار) وقتی معترض شدم که چرا این ساعت از شب من را به بیمارستان کشانده اید وقتی از صبح دیگر فرزندان بیمار به عنوان همراه در بخش حضور داشتند، جوابی که شنیدم قابل تأمل بود: " اگر نارحت هستید بیمارتان را در بیمارستان شخصی بستری می کردید!" این جمله گویای توجه کامل آقای دکتر محترم کشیک بخش به امر بود.

اگر قرار بر این باشد که همه در بیمارستان های خصوصی بستری و معالجه شوند وجود بیمارستانی به این طول و عرض و با تابلوهای آنچنانی برای چیست؟ و برای کیست؟

البته به دلیل بسیاری از مسایل اشاره ای به بخش مورد نظر نمی کنم و می گذرم از اینکه نظافت کف اتاق ها و بخش، تهویه هوای بخش به هیچ عنوان مطلوب نبود و در عرض یک هفته دیده نشد که هیچ یک از وسایل موجود در اتاق حتی یکبار ضدعفونی شوند.

تو خود حدیث مفصل بخوان از این مجمل. این سطور تنها تجارب یکی از هزاران نفری است که راهشان به بیمارستان امام رضا(ع) تبریز می افتد. ای کاش که می شد پای درد دل تمام بیماران و همراهان آن ها بنشینیم تا ببینیم که فجایعی در حال رخ دادن هستند.

کریم اشتری

انتهای پیام/

مطالب مرتبط

نظرات (1)

متذکر میشود حتی در بیمارستان های خصوصی مانند(...)وضعیت از نظر ظاهرو رسی...
13:05:45 1395/09/22
امین
  

استفاده از مطالب پورتال با ذکر منبع بلامانع است