پربازدیدترین ها
جدیدترین اخبار پربیننده ترین اخبار

کد خبر :   61770  | تاریخ خبر : 1395/09/11  | ساعت : 11:59

بیاد استاد «حمزه زاده »روزنامه نگار پیشکسوت

"عزیز" هم رفت


نصر: من آن مورم که در پایم بمالند/ نه زنبورم که از نیشم بنالند/ کجا خود شکر این نعمت گزارم/ که زور مردم آزاری ندارم

برای مشاهده عکس در ابعاد اصلی ، بر علامت ذره بین روی تصویر کلیک نمایید

فرزندش در متنی که برای سوگ پدر و آئین تشییع پیکر او قرائت کرد ،  این دو بیت سعدی را که گویا پدر در واپسین لحظات عمر بر روی تخت بیمارستان روی کاغذی نوشته و تحویلش  داده بود خواند ؛ واقعا که استاد  «عزیز حمزه زاده  » این چنین بود.

یادش بخیر ایامی که هر از گاهی ، اول صبحی به همت دوست تازه در گذشته مان مرتضی اعلمی عزیز به اصطلاح نان و نمکی تازه می کردیم و در دفتر او  باهم گل می گفتیم و گل می شنیدیم.

« مرتضی  » میزبانی می کرد و عزیز هم زودتر از همه می آمد و لحظاتی بعد هم دیگر دوستان از راه می رسیدند و دور هم که می شدیم اغلب از خاطرات دوران خبرنگاری و پر شور جوانی می گفتیم و تعریف می کردیم که برامون خیلی هم شیرین بودند.

عزیز را بیش از سه دهه و از موقعی که به صدا و سیمای مرکز تبریز آمده بود می شناختم ؛ انسانی شریف ، مهربان ، با اخلاق ، صبور و باسواد بود که عمری را شرافتمندانه و بدور از هر گونه تملق گوئی گذراند و در نهایت جان به جان آفرین تسلیم کرد.

استاد حمزه زاده در دوران بازنشستگی از صدا و سیما ، همکاری خود با مطبوعات را در کسوت استادی و نوشتن مطلب  و ویراستاری مطالب توسعه داد ودر طول چندسال  تلاش زیادی را برای آموزش علاقمندان به حرفه خبرنگاری بکار بست.

یکی دیگر از کارهای ماندگار استاد حمزه زاده در تبریز ، گردآوری تاریخ شفاهی معاصر آذربایجان بود که استاد به همراهی یکی از دوستان به  تهیه آن مبادرت می کردند و به همین خاطر هم  در هر فرصتی که پیش می آمد و در کنار دوستان بود با شور و علاقه بسیاری از فرهیختگان و چهره های فرهنگی و هنری  منطقه و دستاورد های کارشان می گفت و تعریف می کرد که خیلی هم دلنشین بود و نهایت اینکه حمزه زاده عزیز به عنوان یکی از گرد آورندگان تاریخ شفاهی آذربایجان خود به تاریخ پیوست واز میان دوستان و همکاران خود رفت و به دیار باقی شتافت ؛ روانش شاد.

محمد حسن علملو

انتهای پیام/

مطالب مرتبط

نظرات (0)

 

استفاده از مطالب پورتال با ذکر منبع بلامانع است