پربازدیدترین ها
جدیدترین اخبار پربیننده ترین اخبار

کد خبر :   110009  | تاریخ خبر : 1398/07/16  | ساعت : 07:55

مصاحبه اختصاصی نصر با بانوی بسکتبالیست تیم ملی؛

شکستن حلقه بسکتبال، سکوی پرتاب من به تیم ملی بسکتبال شد


نصر: "ناهیده اسدی" دختر بسکتبالیست تبریزی متولد 1375 دانشجوی رشته روانشناسی است که پله ‌های ترقی را یکی پس از دیگری پیموده و امروز به یکی از ارکان اصلی تیم ملی بزرگسالان جمهوری ‌اسلامی ‌ایران تبدیل شده است.

برای مشاهده عکس در ابعاد اصلی ، بر علامت ذره بین روی تصویر کلیک نمایید

به گزارش خبرنگار نصر، "ناهیده اسدی" یکی از هزاران استعداد خطه آذربایجان در ورزش است که در تمام رده های سنی تیم های ملی، عضویت و در مسابقات مختلف برون مرزی حضور داشته است؛ وی دلیل جذب خود به بسکتبال را جنب و جوش بیش از حد دوران کودکی و شکستن حلقه بسکتبال مدرسه با وجود قد نه چندان بلند می داند که باعث شد زیر نظر مربیان مدارس، دانشگاه و سپس رده های باشگاهی تمرین و به تیم های ملی برسد.

طی اقدامی کم نظیر، مجموعه خدماتی و تجاری "ایپک پالاس" به بهانه فرا رسیدن روز جهانی ورزش و تربیت بدنی، از "ناهیده اسدی" را به عنوان دختر ملی پوش و قهرمان آذربایجان شرقی به این مجموعه دعوت کرده و تجلیل به عمل آورد. ناهیده اسدی با بازدید از روند پیشرفت پروژه خدماتی و تجاری ایپک پالاس، ایجاد چنین مراکزی را برای پیشرفت اقتصاد منطقه مغتنم دانست.

خبرنگار نصر نیز در این راستا گفت وگویی با "ناهیده اسدی" انجام داده است که ماحصل آن را می خوانید:

 

* چطور شد که بسکتبال را به عنوان رشته ورزشی خود انتخاب کردید؟

من در دوره کودکی تقریبا 9 سالگی در راستای شیطنت های خاصی که داشتم، موجب کشیده شدنم به رشته بسکتبال شد. باورش سخت است اما من در آن سن و سال کم و قد کوتاهی که داشتم، حلقه تخته سبد بسکتبال مدرسه را شکستم و همین کار باعث شد تا تنبیه شوم و در راستای همین تنبیه شدن استعداد و علاقه پنهانم به این رشته توسط معلم ورزش کشف شد.

دوره ابتدایی در مدرسه زیر نظر لیلا محمدپور این ورزش را آغاز کردم و از اینکه در این رشته فعالی دارم بسیار راضی ام چون انتخاب اول و آخرم در ورزش بسکتبال بوده و خواهد بود. در همان سال ها بود که به تیم های استانی منتخب شدم و بعد از شرکت در اولین مسابقات استانی، روال زندگی من تغییر یافت.

 

* اولین اردوی تیم ملی را کی تجربه کردی؟

چند سال پیش بود که با شرکت در مسابقات کشوری در رده سنی نوجوانان توانستم توانایی هایم را به نمایش گذاشته و اولین بار به اردوی تیم ملی نوجوانان دختر ایران دعوت شوم، همان سال در این رده سنی مسابقات چند جانبه ای برگزار شد که مقام سوم را به همراه تیم ملی و میزبانی ایران به دست آوردم و بعد از آن همه ساله به اردوهای تیم ملی در رده های سنی دعوت شدم. البته در آن زمان من اولین دعوت شده به تیم ملی نوجوانان نبودم بلکه اولین تبریزی بودم که در مسابقات 4 جانبه ی ترکمنستان، عراق و ایران که بعد از  12 سال برگزار شد، حضور داشتم.

به مدت یک سال در سوپرلیگ دسته یک شهرداری تبریز بازی کردم ولی متاسفانه به دلیل حمایت های کم، پیشنهادی که پالایش نفت آبادان داده بو را پذیرفتم و به مدت چهار سال در این تیم فعالیت داشتم. طی دومین سالی که در سوپرلیگ پالایش نفت آبادان فعالیت داشتم، به تیم ملی بزرگسالان نیز دعوت شدم.

 

*کدام ویژگی "ناهیده اسدی" موجب شده نسبت به هم رده ای هایش متفاوت باشد؟

عملکرد من در حین بازی را باید از مربی بپرسید ولی شاید از نظر بازی وجه تمایز من، جنگنده بودن و جدیت تمام در بازی ها باشد. میدانم که در زمین ویژگی خستگی ناپذیری دارم؛ شاید رگ غیرت تبریزی مرا به شخصیتی خستگی ناپذیر بدل کرده است.

همیشه سعی دارم اطلاعات به روزی در زمینه ورزش و بسکتبال داشته باشم. متاسفانه طرز تفکر در گذشته چنین نبود. سعی می کنم تمام اطلاعاتم را در اختیار شاگردانم بگذارم. چون این کار باعث می شود من به دنبال اطلاعات به روز تری بروم و برای بدست اطلاعات جدید تلاش کنم. پیشرفتی که یک بازیکن نسبت به مربی خواهد داشت، انکار ناپذیر است و به نظر من نباید سطح علمی مربی با بازیکن در یک درجه و سطح باشد.

* چطور شد سر از اردوی تیم ملی سه نفره ایران در آوردی؟

این رشته در ایران و جهان یک رشته نوپا محسوب می شود و من با توجه به فیزیک بدنی که دارم، توانستم در این رشته به اردوی تیم ملی دعوت شده و سال گذشته بعد از حضور در بازی های آسیایی اندونزی که به عنوان کاپیتان تیم ملی انتخاب شده و در مسابقات جهانی چین به میدان بروم ولی متاسفانه در مسابقات آسیایی عنوان هفتم را کسب کردیم. شاید دلیل آن هم تجربه اولمان در مسابقات آسیایی بود و بی تردید با افزایش تعداد بازی و مسابقات، کیفیت بازی نیز افزایش می یابد و امیدوارم که دفعات بعدی مقام خوبی را کسب کنیم. در حالت کلی بازی سه به سه خیلی خوب جا افتاده است و یک نفس تازه ای برای بسکتبال کشور محسوب می شود.

 

*شما سابقه کسب مقام سومی لیگ برتر همراه با تیم بسکتبال شهرداری تبریز را دارید، وضعیت این رشته در شهر خود را چگونه ارزیابی می کنید؟

متاسفانه در حال حاضر تفکر حرفه ای و امکانات و تجربه لازم برای حضور در سوپر لیگ بانوان کشور در بسکتبال تبریز وجود ندارد و امکانات سخت افزاری و نرم افزاری مناسبی در بخش بانوان بسکتبال آذربایجان شرقی برای حضور در سطح اول بسکتبال کشور نیست.

هر چند رشته بسکتبال چند سالی در تبریز رونق داشت و تیم شهرداری این شهر به قهرمانی لیگ برتر در بخش آقایان نیز دست یافت و حتی در بخش بانوان نیز بسکتبال این شهر یک بار مقام سومی لیگ برتر را کسب کرد اما از حدود چهار سال قبل بسکتبال تبریز حضوری در لیگ برتر باشگاه های کشور نداشته است و از همین رو مجبور شدم از سال های گذشته فعالیت خود را در تیم پالایش نفت آبادان ادامه دهم.

همچنین سالنی که باید به لحاظ کیفیت از استاندارد مطلوبی برخوردار باشد، فقط دو سالن پورشریفی و اقدمی مناسب هستند. بقیه سالن ها در حد برگزاری بازی های استانی مناسب هستند. از طرفی مشکلات عدم حمایت اسپانسرها باعث می شود که از مسابقات سوپرلیگ چشم پوشی کنیم.

 

*در حال حاضر اصلی ترین برنامه و هدف شما چیست؟

من اغب به صورت مقطعی هدفگذاری می کنم. در حال حاضر بزگترین هدف پیش روی من بازی های جهانی است. در این راستا چند تیم پیشنهاد داده اند ولی فعلا به دلیل بازی های ملی، جواب نهایی را به تیم ها نداده ام.

 

*نظر شما راجع به پوشش رسانه ای بازی های بسکتبال بانوان چگونه است؟

متاسفانه ما به نسبت چیزی که هستیم، خیلی کم دیده می شویم. ما در هر مسابقه ای، چه فیلمبرداری بشود یا نشود، با حجاب کامل به میدان می رویم. خیلی دردآور است که پس از 14 سال بسکتبال بازی کردن، خانواده ما نمی توانند از نزدیک بازی ما را تماشا کنند. من ناراحت می شوم وقتی حتی پدر من هم نمی تواند به سالن بیاید و بازی من را از نزدیک ببیند.

سومین سالی که در آبادان بازی می کردم، تیم نفت آبادان این اجازه را از وزارت گرفته بود که آقایان و بستگان درجه یک بازیکنان بتواند بازی را از نزدیک تماشا کنند و روز دوم تماشای بازی برای عموم مردم آزاد شد. این اتفاق باعث شد که طرز تفکرها نسبت به بازی بسکتبال تغییر یابد و مردم به این باور و نتیجه رسیدند که بسکتبال آقایان با بانوان هیچ تفاوتی ندارد و خانم ها جنگنده تر بازی می کنند. تنها تفاوت بازی بسکتبال آقایان با بانوان در اسلم دانک است.

 

*نظرتان راجع به سحر دختر آبی چیست؟

 متاسفانه به دلیل وجود تبعیض جنسیتی، بزرگترین اجحاف در حق بانوان است که حتی نمی توانند بازی مورد علاقه شان را از نزدیک تماشا کنند. البته این اتفاق دلخراش، موجی خروشان را در راستای ایجاد فرهنگ جایگاه و حضور زنان در باشگاه ها شد.

 

*برای به میدان آمدن حامیان و اسپانسرها، چه شرایطی لازم است تا ورزش بانوان بیش از این از بازی های قهرمانی غافل نماند؟

هیات به خاطر کمبود بودجه نمی تواند از بازیکنانش حمایت کند و این مشکل شامل هر دو بخش آقایان و بانوان می شود. متاسفانه ما اسپانسر قوی نداریم و این خود از پیشرفت بسکتبال استان جلوگیری می کند.

اولین و بزرگترین حامی ورزشکاران رسانه های ملی است. چرا نباید بخشی از بازی های بانوان ورزشکار در تلوزیون پخش شود؟ بی شک اسپانسری که هزینه می کند، دوست دارد تبلیغاتش در رسانه ها و تلوزیون دیده شود.

 

*آیا در پایان حرفی برای گفتن مانده است؟

جامعه ایران در حال گذار از مرحله اقتصاد سنتی به ‌سوی اقتصاد مدرن است که یکی از نمادهای این پیشرفت، ایحاد مراکز چندمنظوره است. مجموعه ایپک پالاس یک فرصتی مناسب برای ایجاد کسب و کار و رونق بازار است. این مجتمع تجاری در نوع خود بی نظیر است چراکه با استفاده از ابزار به روز و شناخت بازار و منطقه قدم های هوشمندانه ای برداشته است.

این درحالی است که برای اولین بار یک مجتمع تجاری خدماتی که بخش خصوصی محسوب می شود، از یک ورزشکار زن نیز تجلیل می کند که این حرکت شایسته و بی نظیر لایق مدیری موفق است و بس.

همچنین از رسانه نصر نیوز کمال قدردانی و تشکر را دارم چرا که با انتشار اخبار صحیح و صریح، هیچ وقت ورزش بانوان  را نادیده نگرفته است و حامی و دلگرمی تمام ورزشکاران این مرز و بوم است.

در پایان آرزوی موفقیت دارم برای همه ی تیم ها و امیدوارم که حمایت های لازم از ورزش بانوان مخصوصا بسکتبال از نظر اسپانسری انجام گیرد وشاهد درخشش ورزش بانوان در میادین بین المللی باشیم.

 

*گفت و گو از سحر مغفرت

انتهای پیام/

مطالب مرتبط

نظرات (0)

 

استفاده از مطالب پورتال با ذکر منبع بلامانع است