پربازدیدترین ها
جدیدترین اخبار پربیننده ترین اخبار

کد خبر :   108116  | تاریخ خبر : 1398/06/17  | ساعت : 10:56

یادداشت/

عاشورا، رمز بقاى اسلام و تشيع


نصر: با حلول ماه محرم تا اين ايام و با نزديك شدن به عاشورا کوچه کوچه شهر معبر مردان و زناني است که داغ حسين (ع) بر دل دارند.

برای مشاهده عکس در ابعاد اصلی ، بر علامت ذره بین روی تصویر کلیک نمایید

مردم سينه زنان و نوحه خوان، مظلوميت امام حسين (ع) را فرياد مي کنند و حسين (ع) با گلوي خونبار ايستاده بر دروازه تاريخ شاهد حضور روشن آنان است. حضور روشن مردان و زناني که سينه چاک عشق حسينند. در محرم کوچه ها و خيابانها بوي کربلا مي دهند. مي توان از هبوب بادها، چکاچک شمشيرها، آواز مردان حسين (ع) را شنيد. مى توان شيهه ذوالجناح را شنيد که در پي سوار خونين قامت خود، غريبانه در راه است. در لابلاى ذكر تاريخ و نوحه سرايى هاى اين ايام مظلوميت امام حسين و خاندانش در روح و جان دوستداران اهل بيت جان مى گيرد.

اين خون فرياد حسين (ع) است که هنوز کوچه پس کوچه هاي تاريخ را درمي نوردد و به سوي امروز مي آيد؛ چونان نسيمي که شکوفه بار از راه مي رسد و جان هاي تشنه را سيراب شهد شهادت مي کند. محرم اندوهگين و سياهپوش بر فراز زمين و زمان ايستاده است، و ما امروز ميراث دار پيماني هستيم که حسين (ع) جان بر سر آن نهاد. آن خنجري که گلوى عزيز زهرا حضرت اباعبدالله الحسين (ع) را شکافت هنوز بر گلوي ما مي فشارد. هنوز فرياد « هل من ناصر ينصرني » در گوش ما طنين انداز است. از هر سو که بگذري نام حسين (ع) را آذين دل و ديده مردمانش مي يابي. ما عاشقيم. قلب ما به عشق حسين (ع) مي تپد و ما ايستاده بر دروازه هاي شهر، ذوالجناح را در انتظاريم. اين بار نه بي سوار که راکب نور را با نگاهمان به استقبال مي رويم. در فرازى از دعاى ندبه انتظارمان را زمزمه مى كنيم كه: "اين الطالبُ بِدَمِ المقتولِ بكربلا" شيعه در انتظار امام معصومى است كه انتقام خون جدش امام حسبن را خواهد گرفت.  امام حسين (ع) آن عزيزي که ما سالها با ياد قيام او به پا خاسته ايم و با شکوه نماز عاشورايي اش قامت بسته ايم. هنوز هرجا که خون عاشقي بر زمين مي ريزد، به ناگاه کوچه ها و خيابانها نام حسين (ع) را فرياد مي کنند. زهي شهيدان ما که خونخواهان حسين (ع) بودند و خون حسين (ع) گواه مظلوميت آنان است. اينک سينه هر عاشقي چونان کربلاست. يزيديان را از اين کابوس گريزي نيست. حسين (ع) زنده و بيدار در جان فردفرد ما حضور دارد. کوبه بر هر دري که بکوبند، دل هر عاشقي را که بشکافند، فرياد سرخ حسين (ع) را ‌مي‌شنوند. تا هرگاه که يزيديان هستند ياران حسين (ع) هم هستند. حسينيان پايان ناپذيرند. محرم همه ماههاي سال را به خود مي خواند تا رسم عاشقي و حماسه خونين حسين (ع) پايدار بماند.

شيعه امروز از گوشه مساجد، تکيه ها و حسينيه ها تاريخ را ورق مي‌زند. همه کودکان شيعه علي اصغر نام دارند، همه جوانان شيعه، علي اکبر و همه زنان شيعه زينب اند؛ که اينگونه در برابر همه يزيديان در همه عرصه هاي تاريخ ايستاده اند. شيعه جز خون حسين (ع) چه دارد که در برابر سپاه يزيديان بايستد؟ ملت ما، ياران اباعبدالله الحسين (ع) در برابر هجوم بادهاي سموم غرب، شميم کربلا را مي بويد. ملت ما در برابر مهاجمان به فرهنگ اسلامي و شيعي خود به قاموس حسين (ع) دست مي يازد. امروز همان بت هاي جاهلي از درها و پنجره هاي ما سرک مي‌کشند. همان يزيديان با همه حيله هايشان از تهديد تا تحريم، با سلاح پنهان عداوت و کينه ديرينه به بوي علي اکبرها آمده اند و از انگشتانشان خون علي اصغرهايمان مي چکد. امروز يزيد چهره در نقابي امروزين پيچيده و در جست و جوي بازوان توانمند عباس هاي ماست تا مبادا که عباس هاي ما مشک هاشان را از زلال گواراي فرهنگ ناب اسلام لبريز کنند و در گلوي تشنگان حب الهي بريزند...

ديروز اگر يزيديان بر جسم حسين (ع) تاختند تا روح اسلام را نابود کنند، امروز روح جليل اسلام را در جان مردمان ما نشانه رفته اند و با لطايف الحيل به تاراج حيثيت ، داشته ها و در رأس همه آنها به اعتقادات ما هجوم آورده اند. و ما ايستاده بر جاي ياران اباعبدالله الحسين (ع) به پاسداري ميراث حسينى آمده ايم. کيست آن که بر ما بتازد؟ ما شمشير فاتح خيبر در مشت مي فشاريم و منتظر مؤذنيم تا در پي گلبانگ معطر او جان در زلال بهشتي نماز بشوييم و روئين ‌جان شويم.

در کوبش سنج ها و طبل ها، ناله زنجيرها و زخم سينه ها در گرفتگي صداها و سوزش حنجره ها...

السلام عليك يا ثارالله وابن ثاره ...السلام عليک ايها النجم اللائح ، انک حجه الله عَلي خَلْقِه.

در سکوت سرخ تو، سبز يک صدا باقي است

رفت جاده را بايد، تا که انتها باقي است

تا کرانه هاي دور، رفته اي و با خورشيد

خاطرات پروازت، تا کجا –کجا باقي است

اي ابهت باران، در غرور خشکيده 

جاودانه باريدي، کاين جوانه ها باقي است

در تبِ نفسهايت، تاب جاودان بودن

سوختي در اين آتش، شعله بقا باقي است

خوشه خوشه فريادت، از کدام دل مي رست 

پا به پاي هر فصلي، کاين صدا رسا باقي است

از عروج خونينت، ياد کربلا جاري 

جاودانه خواهي بود، تا که کربلا باقي است

 

دکتر علی اصغر شعردوست

انتهای پیام/

مطالب مرتبط

نظرات (0)

 

استفاده از مطالب پورتال با ذکر منبع بلامانع است