پربازدیدترین ها
جدیدترین اخبار پربیننده ترین اخبار

کد خبر :   107706  | تاریخ خبر : 1398/06/11  | ساعت : 16:39

وحید خدادادی*

پایان شکور!


نصر:موقع انتخابات هیات رییسه شورای شهر که فرا می رسد، بازار معاملات هم رونق می گیرد.

برای مشاهده عکس در ابعاد اصلی ، بر علامت ذره بین روی تصویر کلیک نمایید

دیروز بالاخره بعد از یک هفته تاخیر انتخابات سال سوم هیات رئیسه برگزار شد و دبیری در یک نتیجه از پیش معلوم و با برد ناپلئونی رییس شورای شهر تبریز در سال سوم خواهد بود.

این که چطور با حضور هشت نفر از اعضای لیست امید، ریاست شورا بعد از شهرداری از دست اعضای به اصطلاح اصلاح طلب شورا خارج و در ید قدرت اصولگرایان قرار گرفت نیازمند یک مرور اجمالی تاریخی و بازگشت به دو سال پیش است.
ترکیب ۸ به ۵ اعضای شورا هیچ گاه ثابت نبوده و در طول این دو سال بسته به شرایط سیاسی و اجتماعی و البته زد و بندهای پشت پرده دستخوش تغییر بوده است.
اعضای هر یک از دو گروه در مواردی چند به سمت جریان مقابل غش کرده اند. هر چند این غش عمدتا از سوی اعضای لیست امید بوده ولی به هرحال این تغییر رویه همواره وجود داشته است. دیروز هم نمونه دیگری از این اتفاق را شاهد بودیم و دو رای ممتنع از لیست امید در کنار دو عضو غش کرده به سمت جریان اصولگرایی نهایتا رای به پایان شکور و آغاز دبیری داد.
پروسه ای که اصولگرایان و در راس آنها رییس فعلی شورا به صورت یک سناریو ترتیب داده بود و مزد زحماتش را بعد از دو سال به صورت کامل گرفت.
در گیرودار انتخاب شهردار با وجود برتری عددی لیست امید چالش های اساسی وجود داشت و نهایتا تئوریسین جریان مقابل با یک فیلم نامه نانوشته از سادگی و اختلاف اعضای لیست امید نهایت بهره را برد و شهردار منتخب تبریز اصولگرا از آب در آمد.
این رخدادها در دو بخش مجزا قابل تامل و بررسی است.
بخش اول مربوط به ضعف مدیریت و ناتوانی سیاسی شخص رییس شورا بود.
شکور اکبرنژاد در بدو تشکیل شورا و در مواردی چند اشتباهات فاحشی داشت که منجر به فاجعه امروز گردید. فاجعه از آن لحاظ که اصولا ریاست شخصی جز وی در شورای شهر نوعی پوزخند سیاسی به وی می باشد! صبح یکشنبه شکور شاهد نتیجه اشتباهاتش بود و آشی را مزه کرد که خود آشپز اصلی آن بود.
سناریو جریان مقابل به این ترتیب بود که ابتدا با اظهار بی میلی نسبت به پست ریاست شورا در مقام تصاحب پست شهرداری برآمدند و شکور خوشحال از ریاستش بانی اصلی این اتفاق بود. بعد از تصاحب پست شهرداری، نوبت ریاست بر شورای شهر بود که این هم به مدد تیزهوشی رقیب میسر شد و از این تاریخ باید شهرداری و شورای شهر را یک مجموعه یک پارچه دانست که صرفا با اوامر آن تئوریسین بزرگ اداره خواهد شد.
بخش دوم هم مربوط به شورای اصلاح طلبان و لیست اعلامی است. لیستی که بعدها معلوم شد که نه لیست امید، آینه دق است! این که مبنا و معیار تشخیص اصلاح طلب بودن چه بوده، پرسش بی پاسخی است که اعضای شورای اصلاح طلبان باید پاسخگوی آن باشند؟ برای یافتن کسانی که در این مرحله به لیست و آرمان های آن پشت کردند نیازی به حل معادلات چند مجهولی نیست و کافی است اعضای جدید هیات رییسه را از نظر بگذرانید، نام دو عضو در آن جا خودنمایی می کند که هم می توانند در هیات رییسه اصولگرایان نایب رییس و سخنگو باشند، هم در هیات رییسه اصلاح طلبان!
به هر حال همه چیز به همین راحتی تمام شد و مورخه دهم شهریور ۹۸ را باید مبدا پایان شکور و لیست ناامید و آغاز دور جدیدی از استیلای قدرت اصولگرایان با مدیریت دبیری دانست.

*روزنامه نگار


انتهای پیام/

مطالب مرتبط

نظرات (1)

حال به هم زن نباشیم! به جای توجه به اصولگرا و اصلاح طلب بودن اعضا و غره، توقع می رفت که کاردانی افراد رو مقایسه و مطرح می کردید که فلانی کاردان تر بود یا فلانی کاردان تر است به فلان دلیل!
21:25:29 1398/06/14
صمد
  

استفاده از مطالب پورتال با ذکر منبع بلامانع است