پربازدیدترین ها
جدیدترین اخبار پربیننده ترین اخبار

کد خبر :   105565  | تاریخ خبر : 1398/04/27  | ساعت : 08:39

کریم میمنت نژاد*

چند نکته درباره بقایای مدفون در دل خاک محله بارون اواک


نصر: در خصوص بقایای مدفون در دل خاک محله بارون اواک که اخیرا در بین علاقمندان به تاریخ و هویت تبریز مطرح بوده لازم دیدم چند نکته ای مکتوب بنویسم.

برای مشاهده عکس در ابعاد اصلی ، بر علامت ذره بین روی تصویر کلیک نمایید


نکته اول:
اینکه ما میراث داران خوبی برای حفاظت و معرفی آثار بجای مانده از نیاکانمان نبودیم و این به سال های اخیر محدود نیست و شاید در حدود یکصدسال باشد که این فرایند در کنار بلایای طبیعی انچه را که از تبریز قدیم می بایست به نسل ما و آیندگان می رسید از بین برده است.در محدوده سی سال اخیربااندکی تامل هر شهروندی در تبریز متوجه می شود که در جوار و نزدیکی آثار و عمارت های تاریخی شهر اکثرا پروژه های عمرانی بزرگ طراحی و اجرا شده است که موضوع انقدر اشکار است که نیاز به آوردن مثال نیست.
این مطلب را از آن جهت اوردم که بسی باعث خرسندی است که امروز سطح آگاهی اجتماعی و حساسیت شهروندان و مسوولین شهر رشد داشته که با دقت موضوعات و پیشامدهای تاریخی با همراهی رسانه ها پیگیری می شود امروز بسی باعث خرسندی است که با ظاهر شدن نشانه هایی از گذشته تبریز سازمان میراث فرهنگی اقدام به صدور دستور توقف عملیات به منظور بررسی بیشتر و کارشناسی موضوع می دهد.


نکته دوم:
در برخی نظریه های منتشر شده رسمی آمده بود که محله بارون آواک در روزگار صفوی با توجه به اینکه خارج شهر بوده خالی و بیابان بوده است،بنده نسبت به مطلب نادرست در جلسه بنیاد فرهنگی طوبی توضیحاتی دادم که دراینجا می آورم.
بافت تاریخی شهر تبریز محدود به انتهای ارگ نیست چنانچه در دوره ایلخانان که قبل از صفویان   می باشد بنا به نوشته مستوفی در نزهت القلوب غازان خان بارویی به دور شهر کشید که بیست و پنج هزار گام بود که این دایره حصار در حدود بیش از بیست کیلومتر امروزی می شود.در وصاف الحضره بدین موضوع چنین اشاره شده است"در شهور سنه اثنتین سبعه مائه(۷۰۲ ق) یرلیغ شد تا دارلملک تبریز را از خالص اموال خانی حاوطی رکین و بارویی حصین سازند ..مدار ان دایره بر چرنداب و سرخاب و بیلان کوه و تمامت بساتین و باغات محیط باید،عرض دیوار ده گز و مساحت طول آن پنجاه و چهار هزار خطوه است که تقریبا چهار و نیم فرسنگ باشد.(تاریخ وصاف،عبدلامحمد آیتی ،۱۳۸۳) همچنین خواجه رشیدالدین فضل الله همدانی نیز آورده است:"و شهر تبریز که در این زمان دارالملک است بارویی مختصر داشت و آن نیز مندرس گشته و بیرون شهر خانه ها و عمارت های بسیارست ودر وقتی که شهر تبریز را بنیاد می نهادند چه گمان بردند که حال آن به جایی رسد که چندین هزار خانه بیرون بارو بسازند و در این اندک زمان که مشاهده کرده شد این همه خلق زیادت گشتند و این عمارات بیرونی ساختند(جامع التواریخ همدانی،تصحیح محمد روشن و نصطفی موسوی).با این اوصاف کاملا مبرهن است که محدوده بافت تاریخی تبریز حداقل در دوره ایلخانان بسیاربزرگتر از باروی نجف قلیخانی اواخر زندیه هست و تلقی و محدود کردن بافت تاریخی شهر تبریز به حوالی ارگ و محدوده مرکزی فعلی اشتباهی فاحش در عرصه تاریخیست.


و نکته آخر :
با علم به محدوده تبریز قدیم که قطعا محله بارون آواک نیز جزیی ازین بافت تبریز قدیم می باشد نیز احتمال وجود هرگونه عمارت و سازه باارزش تاریخی مثل سایر محلات و کوچه های این شهر حدسی کاملا درست است اما در خصوص بنای موردی طاقی شکلی که اخیرا در ضمن اجرای پروژه ای پدیدار شده است و به اشتباه نام والمان بدانجای که درستش بارون اواک می باشد اطلاق می شود با بررسی کارشناسی از طرف میراث فرهنگی که متولی این امورات در شهر می باشد و نظریه این سازمان در خصوص قابل ارزش نگهداری بودن این مورد یا فاقد ارزش نگهداری از آن مستندا به بررسی کارشناسان امر مسموع و معتبر می باشد.

* پژوهشگر تاریخ

انتهای پیام/

مطالب مرتبط

نظرات (0)

 

استفاده از مطالب پورتال با ذکر منبع بلامانع است