پربازدیدترین ها
جدیدترین اخبار پربیننده ترین اخبار

کد خبر :   105489  | تاریخ خبر : 1398/04/25  | ساعت : 17:30

یادداشت/

عمارت شهرداری تبریز تنها نیست!


نصر: با وجود تخریب‌های گسترده و دریغ‌انگیز، هنوز در جای جای تبریز بناهای متعددی را می‌توان یافت که با وقار و اصالت‌شان، از گذشته‌ی فاخر این شهر حکایت می‌کنند اما برخی از این بناها به دلیل واقع شدن در موقعیت‌های خاص و در خیابان‌های اصلی قدیمی این شهر جایگاه ممتازی دارند.

برای مشاهده عکس در ابعاد اصلی ، بر علامت ذره بین روی تصویر کلیک نمایید

 بی‌شک، یکی از این بناها ساختمانی است واقع در خیابان ارتش جنوبی، نرسیده به میدان ساعت، که سال‌هاست دفترخانه‌ی شماره 30 این شهر به دفترداری جناب خلیل پور- محضردار قدیمی و خوشنام ــ و مطب دکتر دیلمقانی -پزشک ایضاً قدیمی و خوشنام ـ در آن واقع است و عجب تقارنی: تقارن میراث فرهنگی یک شهر با مالکینی فرهیخته!

این بنا عمری به قدمت بنای شهرداری تبریز دارد و اصلا برای خاطر آن ساخته شده است: بنایی برای تجهیز و مدیریت ساخت بنای کاخ شهرداری تبریز و چه بسا استقرار مهندسین و پرسنل آن! و این‌ها علاوه بر حکایت‌های متعدد از زمان‌بندی و بودجه‌بندی دقیق و طراحی صحیح و اجرای فنی و اصولی عمارت شهرداری است. شگفتا که در تبریز آن دوران چه ترازی از سلیقه و مدیریت را می‌توان سراغ گرفت! سنگ‌های اسپاروخان به کاررفته در این بنا و پنجره های چوبی و نمای باوقار آن نیز یادآورپنجره‌ها و سنگ‌ها و نمای کلی بنای شهرداری است.
آری حکایت این بنای زیبا با حکایت حماسی احداث کاخ شهرداری تبریز یا همان عمارت ساعت و میدان ساعت، که به ثبت ملی نیز رسیده اند، گره خورده است و همچنین، با نام ارفع الملک جلیلی شهردار وقت تبریز – مردی که اتفاقا خانه‌ی تاریخی وی در خیابان منصور نیز در انتظار سرنوشتی نامعلوم به سر می برد!


باری، روزگاری دستان چنان مردانی - که برآمده از نسل انقلاب مشروطه‌ وشکوفایی مدنیت در تبریز بودند - تبریز را پیشروترین شهر ایران‌زمین می کرد و امروز مردمان این شهر میراث‌دار چنان ثروتی هستند که حفاظتی در خور را می‌طلبد. افسوس که بناهای مشابهی در سال‌های گذشته از دست رفتند و از جمله خانه‌ای مسکونی بین میدان ساعت و چهارراه منصور در بر شمالی خیابان امام با پنجره‌ها و در چوبی قهوه‌ای‌رنگ در پیش پای پروژه‌ی بی‌حاصل و فرجام مابین مسجد کبود و چهارراه منصور، به نحوی که امروز حتی نمی توان عکسی هم از آن بنا سراغ گرفت!
مالکین این بنا (بنای دفترخانه 30 و مطب دکتر دیلمقانی) و بناهای مشابه تا به امروز با همه‌ی مرارت‌ها و مزاحمت‌ها و در فقدان حمایت‌های دولتی، زحمت حفظ این میراث گرانبها را بردوش کشیده‌اند و در حقیقت بار جامعه را بر دوش کشیده‌اند و جا دارد که سازمان میراث فرهنگی و جامعه برای حفظ چنین میراثی نیز آستین بالا زده و هم قانوناً و هم با تأمین منافع حقه‌ی مالکین عهده‌دار مسئولیت خویش گردند.
بدینسان موقعیت و تاریخچه‌ی بنای مورد اشاره و مردان بلندطبع و والامنش تبریز ما را وا می‌دارد که خطاب به روان پاک ارفع الملک جلیلی بگوییم:
این بنای تاریخی حکم خروج از ثبت گرفته و با اینکه بنایی پابرجا است، تخریب می‌شود و همه تماشا می‌کنند.

یادداشت از بهنام جعفری

انتهای پیام/

مطالب مرتبط

نظرات (0)

 

استفاده از مطالب پورتال با ذکر منبع بلامانع است